บทที่ 614

ทันทีที่โจเซฟินเข้าสู่ ซีคามอร์ แอนเน็กซ์ แจ็คก็ดุโจเซฟินอย่างโกรธจัด “โจเซฟิน ใครอนุญาตให้เธอทำเรื่องแบบนี้กับเซร่า?”

โจเซฟินยังคงเย่อหยิ่งและพูดว่า “คุณพ่อคะ ก่อนที่คุณจะอารมณ์เสียใส่ฉัน คุณไม่ถามฉันหน่อยเหรอว่าทำไมฉันถึงตบเธอ ผู้หญิงคนนี้ไร้ยางอาย เธอถึงกับพยายามจะเข้าหาพี่ชาย แล้วเธอก็ทำเรื่องน่าอายและดูถูกพี่ชายเมื่อเธอได้ทำเรื่องล้มเหลวจากสิ่งที่กระทำก่อนหน้านี้ เธอสมควรโดนตบไม่ใช่เหรอ?”

“เธอกล่าวหาฉันผิด ๆ ฉันคิดจะเข้าหาพี่ชายของเธอได้ยังไง? ตอนนี้เขาพิการไปแล้ว” เซร่าพูด

โจเซฟินเดินพุ่งไปข้างหน้าด้วยความโกรธสุดขีด “เธอกล้าเรียกพี่ชายฉันว่าคนพิการงั้นเหรอ? ฉันจะฉีกปากเธอเอง”

แจ็คสั่งลูกน้องว่า “หยุดนายหญิงรองเดี๋ยวนี้”

ลูกน้องของเขาหลายคนเข้าไปจับโจเซฟินทันที แจ็คจึงเดินเข้าไปตบหน้าโจเซฟินอย่างแรงโดยไม่พูดจาอะไรเลย

โจเซฟินมองไปที่แจ็คอย่างไม่เชื่อ “คุณพ่อ ไม่ได้ยินหรือไง? ว่าผู้หญิงคนนี้เรียกพี่ชายว่าคนพิการ แทนที่จะสอนบทเรียนให้หล่อน กลับเลือกที่จะมาเฆี่ยนตีฉัน? แล้วความรักของพ่อล่ะ แล้วความเข้มงวดและความยุติธรรมของพ่อล่ะ? พ่อไม่เคยตบฉันมาก่อนเลยนะ”

น้ำตาไหลในดวงตาของเธอ

เธอมองแม่เพื่อขอความช่วยเหลือและพูดทั้งน้ำตาอย่างขมขื่นว่า “คุณแม่คะ คุณแม่รักหนูและพี่ชายที่สุด เกิดอะไรขึ้นกับแม่วันนี้? แม่แค่เห็นพ่อตบหนูแบบนี้ก็เฉยเมยได้ทั้ง ๆ ที่ได้ยินคนดูถูกเหยียดหยามพี่ชาย แล้วความเมตตาของแม่ล่ะ?”

เธอถอนหายใจ “โจเซฟิน เธอควรแก้ไขข้อบกพร่องทั้งหมดของเธอนะ เซร่ากำลังตั้งท้องลูกของพ่อเธออยู่ ต่อให้เธอไม่ชอบหล่อน เธอก็ไม่ควรเลือกวิธีทำร้ายหล่อนในช่วงเวลานี้ เด็กน้อยยังไร้เดียงสาไม่รู้อะไรเลย!”

โจเซฟินประหลาดใจกับความอดทนที่เธอยอมมีต่อเซร่าและเด็กในท้อง “คุณแม่คะ เธอต้องการพาพ่อไป แม่จะอดทนกับเธอได้ยังไง?”

ใบหน้าของเธอดูไม่เป็นธรรมชาติมาก “โจเซฟิน แม้ว่าเซร่าได้ทำผิดพลาดมามากมาย แต่ลูกของเธอก็ยังไร้เดียงสา”

คุณนายกำลังแสดงความไม่ยุติธรรมช่วยเด็กทารกในครรภ์อยู่และโจเซฟินผู้ใจดีก็ขจัดความสงสัยของเธอในทันที

“ฉันผิดเอง” โจเซฟินกล่าว

ดวงตาของเซร่าเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย