บทที่ 63

เจย์คิดว่าความใจดีของเขานั้นเหมือนดาบสองคม แม้ว่าความใจดีของเขาจะปกป้องมโนภาพของแม่ในใจของเจนสัน แต่โรสใช้ความใจดีของเขาในการทำให้เจนสับสนเพื่อที่จะทำให้เขาเป็นของเธอ

'ไร้ยางอาย!'

เที่ยงคืนครึ่ง ในที่สุดโรสก็สามารถเจาะรหัสของแฮ็คเกอร์และทำให้เว็บของกิเลนทำงานได้ดังเดิม

หัลงจากที่โรสปิดคอมพิวเตอร์ ปิดทั้งหน้าต่างและประตู ทุกอย่างพร้อมให้เธอกลับบ้านได้แล้ว เธอก็หยิบกระเป๋าของเธอบนโต๊ะคอมพิวเตอร์ขึ้น เตรียมจะกลับ

ทันใดนั้น ประตูของห้องทำงานก็ถูกถีบเปิดออกจากด้านนอก กลางประตู แสงจากทางเดินส่องให้เห็นร่างสูงใหญ่

ทันใดนั้น มือของร่างสูงก็กดเปิดไฟที่เคยมืดให้สว่างอีกครั้ง

"ท่านอาเรส? คุณมาทำอะไรที่นี่?" โรสมองไปที่เจย์ เขาดูเย็นยะเยือกและสามารถทำให้ทุกคนที่เห็นเขากลัวได้เลย แม้ว่าเขาจะเป็นคนเย็นชาอยู่แล้ว แต่วันนี้เขากลับเย็นเป็นพิเศษ เย็นจนทำให้ทุกคนขนลุกได้เลย

เข้าก้าวเข้ามาหาโรส ก้าวต่อก้าวด้วยขายาวของเขา ดวงตาของเขาแดงก่ำ หัวใจของโรสพลันเต้นระรัว ร่างกายของเธอถอยหลังไปอย่างไม่รู้ตัว

"ท่านอาเรส!"

หมัดของเจย์เหวี่ยงไปหาเธอ โรสกลัวมาก เธอปิดตาของเธอแน่น เธอไม่กล้ามองความรุนแรงของเขาที่กำลังเข้ามาหาเธอ

แต่หมัดของเขาไม่ได้ตกลงมาที่หน้าของเธอ แต่เป็นกำแพงถัดจากเธอ กำแพงหินอ่อนหรูหรานั้นแข็งอยู่แล้ว ทำให้มือของเจย์นั้นมีเลือดออกทันที

โรสกลัวมาก หน้าอกของเธอกระเพื่อมอย่างรุนแรง เธอเริ่มหายใจอย่างลำบาก ดวงตาสีทองแดงของเธอมองเจย์อย่างไม่เชื่อ

ครู่หนึ่ง โรสก็เริ่มพูดด้วยน้ำเสียงโกรธ "ถ้าคุณโกรธฉัน ก็ตีฉันเลยสิ จะทำร้ายตัวเองทำไม?"

"หุบปาก" เจย์คำราใส่เธอ เขาเอื้อมมือไปจับแก้มของเธออย่างป่าเถื่อนแล้วกล่าวอย่างโหดเหี้ยม "โรส เธอรู้ไหมว่าฉันเกลียดเธอแค่ไหน?"

ดวงตาของโรสเริ่มมีน้ำตา เธอรักเขาแต่เขาเกลียดเธอ ความเกลียดของเขามีมากเท่ากับความรักที่เธอมีให้เขา มันเป็นลิขิตที่ถูกกำหนดมาให้ทั้งคู่มีความรู้สึกที่ตรงข้ามกัน จุดตัดเดียวในชีวิตของพวกเขา ทำให้พวกเขาห่างกันไปไกลมากขึ้นเรื่อย ๆ