บทที่ 634

จนกระทั่งคนรับใช้จากซีคามอร์ แอนเน็กซ์ มาแจ้งว่า “นายท่านคะ คุณท่านแจ็คและคุณนายได้จัดหาคู่ให้คุณโจเซฟินและอีกฝ่ายหนึ่งได้มาถึงที่นี่แล้ว ดังนั้นคุณท่านแจ็คจึงขอให้นายท่านไปพบกับแขกหน่อยค่ะ”

เจย์ขมวดคิ้วเล็กน้อย แจ็คและเขาทราบดีว่าความสัมพันธ์แบบพ่อ-ลูกเป็นเพียงการปกปิดเรื่องอื้อฉาวของตระกูลอาเรส การเรียกพ่อและลูกชายเป็นประโยชน์ต่อพวกเขาเมื่อพวกเขาอยู่ข้างนอก แต่แจ็คจะไม่แสดงสิ่งเหล่านี้เมื่ออยู่ภายในบ้าน

ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่แจ็คจะปล่อยให้เขาเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นที่ซีคามอร์ แอนเน็กซ์

เว้นแต่จะเป็น——

เจย์ดูเหมือนจะนึกขึ้นได้บางอย่างและร้องเรียก “สตอร์ม”

สตอร์มก้าวไปข้างหน้าทันที “คิดอะไรอยู่เหรอครับ ท่านอาเรส?”

เจย์จ้องมองท่าทีที่แสดงความเคารพของสตอร์มและถอนหายใจอยู่ในใจ

บางทีมีเพียงแองเจลีนเท่านั้นที่กล้าจะโวยวายต่อหน้าเขา

แต่ทว่า ตอนนี้เขาได้ขับไล่เธอออกไปแล้ว

“ไปซีคามอร์ แอนเน็กซ์กันเถอะ” เจย์สั่งออกมาอย่างเศร้า ๆ

“ได้ครับ” สตอร์มตอบและเข็นรถเข็น มุ่งหน้าไปที่ซีคามอร์ แอนเน็กซ์

ระหว่างทาง สตอร์มพูดไกล่เกลี่ยเรื่องแองเจลีนอย่างระมัดระวัง “ท่านอาเรส ไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างนายหญิงกับชายคนนั้นเมื่อคืนนี้ เธอออกมาเกือบจะทันทีหลังจากเข้าไปได้ไม่นาน”

เจย์ยังไม่รู้สึกโล่งใจกับคำอธิบายของสตอร์ม

เขายังคงอารมณ์เสียอยู่มาก

แองเจลีนชวนชายคนหนึ่งออกไปพบกันกลางดึกและรับของขวัญของเขาคนนั้น ที่สำคัญ เธอไม่ยอมเปิดเผยมันต่อหน้าเขาด้วย

“นายสามารถหาตัวตนของชายคนนั้นได้ไหม?” เจย์ถาม

สีหน้าของสตอร์มกลายเป็นเศร้า ถ้าเขาสารภาพความจริงในตอนนี้ นายหญิงคงไม่เหลือแม้แต่ชื่อของเธอได้เลย

“อืม?” เมื่อเห็นว่าเขาไม่ตอบเป็นเวลาระยะหนึ่ง เจย์ก็ปล่อยความไม่พอใจเปล่งออกมาจากลำคอ