บทที่ 65

หัวใจของเจย์ที่แทบจะหลุดออกมาจากปากกลับเข้าไปที่เดิม "เธอรู้ว่าเจนสันอยู่ไหน?"

โจเซฟินรู้สึกเหนือ เธออวด "ฉันรู้มาตลอดมาเด็กน้อยของนายมีความต้องการแอบแฝง นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันแอบจับตาดูเขาตอนเช้า เจ้าเด็กนี่แอบออกจากบ้านตอน 6 โมงเช้าตามที่ฉันคาดไว้ เขาเอากระเป๋าไปด้วย และขึ้นรถบัสสาย 989 มุ่งหน้าไป นอร์ทซิตี้

เจย์รู้สึกกลัว ในสายตาเขา เจนสันเป็นเด็กน้อยที่จะไม่ออกไปไหนไกลหากไม่มีผู้ใหญ่ แล้วเขาไปไกลขนาดนั้นด้วยตัวเองได้อย่างไร?

"เจย์ นั่นคือทั้งหมดที่ฉันจะบอก ฉันกำลังขับรถ ตามรถบัสไป ฉันจะโทรหาอีกครั้งหลัวจากเจออะไรเกี่ยวกับเขาอีก" โจเซฟินพูดจบก็วางสายลง

ก่อนที่เจย์จะได้ถามเธอว่าเจนสันอยู่ที่ไหน เขาปามือถือด้วยความหงุดหงิด สิ่งที่เขาทำได้ตอนนี้มีแค่รอให้โจเซฟินโทรมา

เมื่อรถบัสสาย 989 ที่เจนสันนั่งมาใกล้ชุมชนเจิดจรัส เจนสันก็ลงจากรถ

โจเซฟินฉลาดขึ้นในครั้งนี้ เธอขับ BMW แบบออฟโรดมาแทน เธอจดอมันไว้ใกล้ที่จอดรถ และรีบตามเจนสันไป

เจนสันก้มหัวและเดินไปข้างหน้า ไม่ได้สังเกตเลยว่ามีหมาป่าตัวใหญ่ตามเขาอยู่

โจเซฟินคิดกับตัวเอง "เด็กนี่กำลังไปไหน?'

เจย์กังวลเกี่ยวเจนสัน เขาจึงโทรหาโจเซฟินเพื่อที่เธอจะได้รายงานเขาได้ตลอดเวลา

"เจ้าซาลาเปาน้อยอยู่ในอาคารพาณิชย์แล้ว… บ้านนี้เรียกว่าชุมชนเจิดจรัส ต้นไม้รอบ ๆ ตึกดูดีใช้ได้ แต่ตัวตึกค่อนข้างสูงอยู่นะ หนึ่ง สอง สาม...สิบแปดชั้น แต่สถาปัตยกรรมของอาคารนี้ก็ดูไม่เลว..."

ภายในสาย ใบหน้าอันงดงามและหล่อเหลาของเจย์พลันดำมืดเหมือนถ่าน "โจเซฟิน ฉันอยากรู้เกี่ยวกับเจนสัน ฉันไม่สนใจต้นไม้กับสถาปัตยกรรมของตัวอาคาร"

โจเซฟินหน้าบูด ก่อนจะกล่าว "เจย์ นายไม่อยากรู้ ตัวตน, สถานะ, แล้วก็สถานภาพทางการเงินของคนที่เจนสันมาเยี่ยมเหรอ?"

"ไม่ ฉันไม่อยากรู้" เจย์กัดฟันอย่างโมโห "เขาอยากเจอแม่ของเขา โรส"