บทที่ 650

ไร้คำพูด จากนั้นโจเซฟินพูดอย่างหมดแรงว่า “เธอนี่มันโรคจิตยิ่งกว่าไอ้เศษสวะนั่นเสียอีก”

“หน้าอกมันใหญ่มาก ถึงแม้ว่าฉันจะอิจฉาก็ตาม” แองเจลีนล้อเล่นขณะช่วยโจเซฟินแต่งตัว

“กล้าโชว์ของเธอให้ฉันดูไหมล่ะ?” โจเซฟินถาม

แองเจลีนหัวเราะขณะที่เธอพูดว่า “ของฉันไม่ใหญ่เท่ากับของเธอหรอกนะ”

“งั้นเธอก็ต้องทำให้พี่ชายของฉันใช้งานมันหนักขึ้นนะ” โจเซฟินแซว

แองเจลีนกล่าวว่า “เขาใช้งานมันหนักมากอยู่แล้ว”

โจเซฟินขมวดคิ้ว “ว้าว เธอเพิ่งกลับมาพบกันกับพี่ชายของฉันและเธอมอบตัวเองให้กับเขาแล้วเหรอ?”

แองเจลีนพูดอย่างฉุนเฉียวว่า “เธอกล้าดียังไง! ถ้าไม่ใช่เพราะไวน์ที่เธอส่งมาให้ คืนนี้ฉันคงไม่ต้องดูน่าอายขนาดนี้ เมื่อคืนฉันระรานพี่ชายเธอมาก ฉันไม่รู้ว่าฉันจะชดใช้ให้เขาในวันพรุ่งนี้ได้ยังไงเลยเนี่ย”

โจเซฟินถามว่า “เธอจะชดเชยไปเพื่ออะไร? เขาพยายามทำตัวน่าสมเพชทั้ง ๆ ที่เขาได้ต่อรองแล้วหรือเปล่า?”

แองเจลีนช่วยโจเซฟินลุกขึ้นยืน จากนั้น โจเซฟินก็ใช้สายตาแหลมคมและจ้องไปที่ฮิโรชิ “ฮิโรชิ ไททัส ฉันมีรูปร่างที่ดี ใช่ไหม?”

ฮิโรชิร่างกายเกือบเปียกไปทั่วตัวด้วยความกลัว “นายหญิงอาเรส ฉันขอโทษ ได้โปรดเถอะ ได้โปรดยกโทษให้ฉันด้วย ฉันสาบานว่าฉันจะไม่รบกวนเธออีกแล้ว”

แองเจลีนเปลี่ยนสายตาเมื่อมองไปที่โจเซฟิน ในลักษณะการสอบปากคำ เธอพูดกับฮิโรชิว่า “เราสามารถปล่อยนายไปได้ แต่นายต้องพูดออกมาตามตรง ใครบอกให้นายทำแบบนี้? ใครช่วยนายเข้ามาในกระท่อมโบยบินสู่จันทรากันแน่?”

การแสดงออกที่ไม่สามารถอ่านได้ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของฮิโรชิ

โจเซฟินวางเท้าลงบนเป้าของฮิโรชิ “ถ้านายไม่บอกฉัน ฉันจะทำให้นายไร้ความสามารถ”

มันเป็นเรื่องดีที่ความแข็งแกร่งของเธอยังไม่กลับมาเต็มที่ ไม่เช่นนั้น ฮิโรชิจะต้องเจ็บปวดกับสิ่งนี้

ถึงกระนั้น ตัวฮิโรชิก็กลายเป็นหินโดยการกระทำของโจเซฟิน นิสัยเสียตั้งแต่เกิดของเขา ทำให้ตอนนี้เขาดูกลัวความเจ็บปวด ดังนั้น เขาจึงขอความเมตตาทันที

“ฉันจะบอกแล้ว ฉันจะบอก”