บทที่ 655

เธอเอาริมฝีปากไปแนบข้าง ๆ หูของเจย์และพูดเบา ๆ ว่า “ที่รัก ฉันจะช่วยนายปกป้องคนที่นายต้องการปกป้อง คิดเสียว่าฉันรักคนที่เชื่อมต่อเกี่ยวข้องกับนายด้วยก็แล้วกัน”

เจย์ “...”

คำพูดของแองเจลีนแสดงให้เห็นว่าเธอรักเจย์อย่างไม่มีที่สิ้นสุด

ถึงอย่างนั้น เธอไม่รู้เลยว่าเธอเป็นแหล่งพลังงานชีวิตและความสุขของเขา

เจย์จับมือแองเจลีนไว้แน่นขณะที่เขาพูดอย่างฉุนเฉียวว่า “อย่าปล่อยให้ตัวเองถูกรังแกเมื่อเธอไปถึงที่นั่น ต่อให้เธอถูกแยกออกจากกันเป็นส่วน ๆ ฉันก็จะซ่อมมันคืนให้เธอเอง”

แองเจลีนยิ้มหวาน “ไม่เป็นอะไรหรอกนะ”

เขากังวลว่าเธอจะเบื่อและเหงา เจย์จึงมอบหมายให้เธอใช้สมองคิด “ใช้ความคิดที่สดใสของเธอคิดเรื่องนี้เมื่อเธอว่าง เธอเคยทำให้ใครขุ่นเคืองบางหรือเปล่า? เห็นได้ชัดว่าคนที่อยู่เบื้องหลังสิ่งนี้ต้องการใส่ร้ายเธออย่างแน่นอน”

แองเจลีนพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “ฉันสวยและรักนายไง หลายคนอิจฉาฉันแน่นอน”

เจย์ “...”

เขาแทบจะสำลักน้ำลายด้วยความโกรธ

“เธอคิดอะไรอยู่?” เจย์ถามอย่างโกรธจัด มันเป็นเรื่องของชีวิตและความตาย แต่เธอไม่ได้จริงจังกับมันด้วยซ้ำ

“ทุกอย่างเพื่อนายเท่านั้น” แองเจลีนพูดพลางทำหน้าบึ้ง

เจย์ขยี้ผมของเธอ “ไม่เป็นไรนะ หวังว่าเธอจะไม่เบื่อที่นั่น”

แองเจลีนยิ้มและพูดว่า “ฉันจะไม่เบื่อ ฉันจะคิดถึงนายทุกวินาที”

เจย์ “...”

“คุณเจ้าหน้าที่ คุณพาเธอออกไปได้”

เขาอาจจะสูญเสียการควบคุมถ้าเขาปล่อยให้เธอพูดต่อไป

แองเจลีนถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจพาตัวออกไป