บทที่ 658

ในคราวนี้ดูเหมือนว่าแจ็คถูกบังคับให้ยอมรับความพ่ายแพ้

เขาอดไม่ได้ที่จะชื่นชมการมองการณ์ไกลและความละเอียดรอบคอบของเจย์เมื่อต้องรับมือกับปัญหาเหล่านี้

เกรย์สันยิ้มให้เมื่อเขาเดินจากไป

ในขณะที่ เขามองดูร่างผอมบางของเกรย์สันเดินจากพวกเขาไป แจ็คก็พุ่งออกไปและตามเขาไปติด ๆ ในทันที เกรย์สันเพิ่งเดินเข้าไปในลิฟต์ในเวลาเดียวกันกับที่แจ็ครีบวิ่งเข้าไปข้างในกับเขาด้วย

“คุณท่านมีอะไรจะพูดกับผมหรือเปล่าครับ?”

แจ็คลังเลก่อนจะพูดว่า “เกรย์สัน ฉันรับรู้ได้ถึงความสามารถของนาย นายควรไหลไปตามสถาณการณ์ก็พอนะ แกรนด์ เอเซียไม่ยิ่งใหญ่อย่างที่เคยเป็นแล้ว ตอนนี้ เจย์เป็นอัมพาตที่ขาทั้งสองข้างไปแล้วด้วย

และนายก็ได้สูญเสียการสนับสนุนจากบริษัท อาเรส อีก แกรนด์ เอเซียไม่สามารถอยู่ทนไปได้นานหรอกนะ อย่างไรก็ตาม หากนายยินดีที่จะเข้าร่วมกับเราที่บริษัท อาเรส ฉันสัญญาเลยว่าฉันจะปฏิบัติต่อนายเป็นอย่างดี”

เกรย์สันยิ้มเจื่อน ๆ “คุณท่านครับ เมื่อเห็นว่าคุณปฏิบัติต่อผมดีเพียงใด โปรดพิจารณาว่ามันเป็นความกรุณาที่ผมกำลังเตือนคุณถึงสำนวนที่ว่า ‘ให้เพื่อนของคุณอยู่ใกล้ แต่ให้ศัตรูของคุณอยู่ใกล้ตัวยิ่งกว่า’ ถ้าคุณต้องการที่จะพาผมออกไป คุณควรตรวจสอบได้แล้วล่ะว่าทำไมผมถึงเลือกตัดสินใจอยู่ที่แกรนด์ เอเซียต่อ”

ประตูลิฟต์เปิดออกและเกรย์สันเดินก้าวออกไป

ประกายแสงในดวงตาที่อธิบายไม่ได้ปรากฏขึ้นจากส่วนลึกในดวงตาของแจ็ค

เกรย์สันไม่ได้ปฏิเสธเขาในทันที หมายความว่าเขายังมีโอกาสเหรอ?

แจ็คหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและโทรหาเลขาของเขาทันที “ขอไฟล์ที่มีข้อมูลเกี่ยวกับเกรย์สันมาให้ฉันเดี๋ยวนี้”

“ครับผม”

เลขาของเขาโทรกลับหาเขาในไม่ช้า

“ท่านประธานครับ ผมได้ไฟล์ข้อมูลเกี่ยวกับเกรย์สันแล้ว”

แจ็ครู้สึกประหลาดใจ เขาคิดว่ามันคงจะเป็นเรื่องยากที่กว่าจะได้ข้อมูลเกี่ยวกับพวกตำแหน่งสูง ๆ ในแกรนด์ เอเซีย เสียอีก

“บอกฉันมาสิ”

“ไฟล์ข้อมูลระบุว่าเขาเป็นเด็กกำพร้า เมื่อเขาอายุได้แปดขวบ เขาได้รับการอุปถัมภ์จากผู้ก่อตั้งแกรนด์ เอเซียและถูกส่งไปต่างประเทศ เมื่อเขากลับมา เขารับหน้าที่เป็นผู้ช่วยของท่านอาเรสในทันที”

สีหน้าของแจ็คเปลี่ยนเป็นความอิจฉา เกรย์สันเคยแกล้งเขา