บทที่ 661

ใบหน้าของโจเซฟินแสดงออกถึงความโกรธ “มันเป็นความผิดของพ่อทั้งหมด ถ้าเขาไม่เป็นคนรับหน้าที่จับหาคู่ให้ฉัน แล้วคนขี้ขลาดอย่างฮิโรชิ ไททัสจะเข้ามาในอสังหาริมทรัพย์ ทัวร์มาลีนได้ยังไง?”

เมื่อเธอจำได้ว่าเธอเกือบถูกฮิโรชิกระทำชำเราได้อย่างไร โจเซฟินโกรธจนพูดไม่ออก “สามีที่ดีที่พ่อเลือกให้ฉันเป็นคนหน้าด้านมาก”

ขณะที่เธอพูด น้ำตาก็ไหลออกมา “พี่ชาย ทำไมพ่อถึงทำกับฉันแบบนี้?”

เจย์เงียบอยู่นาน ก่อนจะพูดอย่างเคร่งขรึม “อาจเป็นเพราะเธอกับฉันไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของเขา”

เขาหยุดก่อนจะพูดว่า “เพราะแม่มีลูกยาก”

โจเซฟินตกตะลึง

“ฉันอยากจะบอกเธอเพราะฉันไม่ต้องการให้เธอคิดหวังสูงเกินไปต่อความสัมพันธ์ทางครอบครัวนี้ ไม่อย่างนั้น ความโหดร้ายของโลกแห่งความจริงจะบดขยี้เธอ”

ความผิดหวังมีอยู่เต็มหน้าของโจเซฟิน ขณะที่เธอพูดว่า “ฉันไม่ใช่ลูกสาวแท้ ๆ ของพวกเขาจริง ๆ สินะ”

เจย์พูดอย่างใจเย็น “ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เธอยังคงเป็นน้องของฉันและเธอยังเป็นน้องสาวคนเล็กของแองเจลีน ดังนั้น ไม่จำเป็นต้องประเมินตัวเองต่ำเกินไปหรอกนะ”

โจเซฟินฟังแล้วรู้สึกน้ำตาไหล “พี่ชาย!”

เจย์กล่าวว่า “ต่อไปนี้ต้องเรียนรู้ที่จะดูแลตัวเอง อย่าให้พี่แอนเจลีนเป็นห่วงเธอได้อีก”

โจเซฟินก้มหน้าลง “พี่แองเจลีนเคยกระโดดลงจากตึก แล้วทุบตีคนโรคจิตมาก่อนและรับความผิดแทนฉัน… ฉันจะไม่มีวันตอบแทนความเมตตาของเธอที่มีต่อฉันในชีวิตนี้ได้แน่!”

ดวงตาของเธอเป็นประกายเมื่อความคิดเกิดขึ้นกับเธอ “พี่ชาย ไม่ต้องกังวลเลยนะ ฉันจะรับโทษทั้งหมดด้วยตัวเองในการพิจารณาคดีนี้ ด้วยวิธีนี้ พี่แองเจลีนจะได้พ้นผิด”

เจย์ยิ้มเมื่อมองมาที่เธอ “พี่แองเจลีนของเธอไม่ได้รักเธอโดยไม่มีสื่งอื่นใด ถึงอย่างนั้น เธอไม่จำเป็นต้องดำเนินการใด ๆ ฉันมีวิธีที่จะทำให้แน่ใจว่าเธอจะปลอดภัยเช่นกัน”

โจเซฟินตกตะลึง

เจย์พูดต่อว่า “แองเจลีนรับโทษทั้งหมดเพราะเธอ หวังว่าเธอจะสามารถอยู่ได้โดยไม่ต้องวิตกกังวลกับสิ่งใด นี่คือความหวังของฉันสำหรับเธอเช่นกัน

“โจเซฟิน อย่าทำให้เราผิดหวัง”

โจเซฟินถึงกับสำลักเกือบพูดไม่ออก “ได้ค่ะ พี่ชาย ฉันเข้าใจแล้ว”