บทที่ 694

“ลืมมันไปเถอะ”

เกรย์สันชะงักเมื่อจ้องมองโทรศัพท์ที่ท่านประธานวางไว้บนโต๊ะ

เขาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะกับภาพที่แองเจลีนโพสท่า

เป็นที่รู้กันดีอยู่แล้วว่านายหญิงชอบเล่นแผลง ๆ แต่ก็ยังโหดร้ายเกินไปสำหรับเธอที่จะใช้วิธีนี้ข่มขู่ท่านประธานกับการประท้วงด้วยการอดอาหารและจะฆ่าตัวตาย

แม้จะรู้ว่าแองเจลีนจงใจพยายามยั่วยุเขา แต่ท่าทางที่จมดิ่งของเธอในภาพนั้น เป็นของจริง เหมือนกับว่าเธออยู่ในสภาพไม่ดีนัก

ความเป็นจริงที่กังวลเกี่ยวกับอาการของแองเจลีน ทำให้เจย์ตัดสินใจโทรหาเซย์น

“ไปเยี่ยมน้องสาวของนายหน่อยสิ เซย์น เธออาศัยอยู่ริมสุดทางของฝั่งแม่น้ำ”

เซย์นปฏิเสธ “ทำไมคุณไม่ไปเองล่ะ?”

เขาคงเห็นแอปภาพในอัลบั้มของโจเซฟินเหมือนกัน

เมื่อรู้ว่าโจเซฟินอยู่ด้วยกันกับแองเจลีน เซย์นไม่กล้าที่จะไปเยี่ยมน้องสาวของเขาได้ เพราะเขาไม่กล้าพบหน้าโจเซฟิน

“นั่นน้องสาวของนายนะ” เจย์ปฏิเสธอย่างผิดหวัง

“นั่นก็เป็นภรรยาของคุณเหมือนกันนะ” เซย์นโต้กลับ

แม้ว่าทั้งคู่จะกังวลเรื่องสาว ๆ ทั้งสองคน แต่ก็ยังโยนภารกิจไปเยี่ยมพวกเธออย่างต่อเนื่อง

หลังจากผ่านพ้นทางตัน เจย์ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากใช้การโจมตีขั้นสุดท้ายของเขา

“ฉันจะคิดหาวิธีที่จะทำให้โจเซฟินหันเหความสนใจไปที่อื่น ไปหาแองเจลีนเถอะ”

“แบบนั้นค่อยยังชั่วหน่อย”

ด้วยเหตุนี้ เจย์จึงใช้วิธีเชิญโจซี่ให้เข้ามาร่วมการประชุม

เมื่อเซย์นมาถึงอพาร์ตเมนต์ที่ริมฝั่งสุดทางของแม่น้ำเพื่อไปเยี่ยมน้องสาวของเขา

เมื่อผลักประตูอพาร์ตเมนต์เข้าไป เซย์นก็พบกับสายตาของแองเจลีนที่กำลังยัดของกินเข้าปากเธออยู่หน้าโต๊ะกาแฟ

ดวงตาของเซย์นเบิกกว้าง