บทที่ 702

เขาใช้อำนาจทั้งหมดที่มีอยู่ในเมืองอิมพีเรียลเพื่อตามหาเธอ แต่ผลลัพธ์ที่ได้ยังคงทำให้เขาเย็นชาเข้าถึงกระดูก

ราวกับว่า แองเจลีน เซเวียร์ได้หายตัวไปในอากาศและหายตัวไปจากเมืองอิมพีเรียลแล้ว

เจย์รู้สึกสำนึกผิดอย่างสุดซึ้งสำหรับผลที่ตามมาเมื่อมันจบลงแบบนี้ ในที่สุด เขาก็เข้าใจความรู้สึกเสียใจกับบางสิ่ง

“แองเจลีน ฉันขอโทษ

“ได้โปรดกลับมาเถอะนะ ฉันจะยอมทำทุกอย่างที่เธอต้องการเลย

“ถึงจะเป็นเรื่องการฆ่าตัวตายก็ตาม ตราบใดที่เธอเต็มใจจะไปกับฉัน ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอเสมอ ถ้าเธออยู่ ฉันก็จะอยู่ ถ้าเธอตาย ฉันก็จะตาย”

ในคืนที่เหน็บหนาวและอ้างว้าง น้ำตายังคงไหลไม่หยุดจากดวงตาของเจย์

ผู้ชายก็ร้องไห้ง่ายเหมือนกัน คุณแค่ต้องรู้ว่าอะไรที่ทำร้ายพวกเขา

สามวันต่อมา เกรย์สันที่ออกไปตามหาข้างนอก กลับมารายงานเจย์

“ท่านอาเรส เราได้ตรวจสอบทางออกทั้งหมดในเมืองอิมพีเรียลแล้ว และไม่พบรถที่น่าสงสัยคันไหนเลย ตามทฤษฎีแล้ว นายหญิงเซเวียร์ควรจะยังอยู่ในเมืองอิมพีเรียลอย่างแน่นอน อย่างไรก็ตาม คนของเราได้สำรวจโรงแรมและห้องเช่าทั้งหมดแล้ว แต่ไม่ได้รับข้อมูลเกี่ยวกับเธอเลย”

เจย์รู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว ดวงตาที่แดงก่ำของเขาเบิกกว้างขณะที่เขามองไปทางเกรย์สัน “แล้วผลการทดสอบเลือดกองนั้นล่ะ?”

เกรย์สันมีสีหน้าไม่สบายใจมากนัก ในขณะที่เขาพูดติด ๆ ขัด ๆ “ท่านอาเรส เราได้จับคู่พันธุกรรมกับเลือดนั้นแล้ว ได้รับการยืนยันแล้วว่าเป็นของนายหญิงเซเวียร์จริง ๆ”

“อ๊ะ!” เหมือนสิงโตที่ตื่นจากการหลับใหล เจย์เปล่งเสียงคำรามที่สามารถทำลายสวรรค์ออกมาทันที

“ใครคือฆาตกร?” เขากัดฟันถาม

เกรย์สันกล่าวว่า “เราได้ตรวจสอบภาพจากกล้องวงจรปิดแล้ว มีรถเพียงคันเดียวที่ผ่านเมืองอิมพีเรียลในช่วงเวลานั้นไป ถึงอย่างนั้น ป้ายทะเบียนรถถูกบังด้วยแสงสะท้อนในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด เราไม่สามารถมองเห็นได้ชัดมากนัก”

ท่าทางที่มีสีหน้าดูรุนแรงปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่หล่อเหลาของเจย์ “ทั่วเมืองอิมพีเรียล นายคิดว่าใครที่สามารถหลบหนีพ้นจากเรื่องนี้ไปได้โดยไม่เปิดเผยชื่อแล้ว จะมาจากตระกูลไหนได้บ้าง?”