บทที่ 721

การแสดงออกบนใบหน้าที่หล่อเหลาของเจย์กลายเป็นความโกรธขึ้นมาทันที

เธอกล้าดียังไงมาแอบคลั่งไคล้ดาราลับหลังเขา?

เจย์มองดูลูกชายแต่งตัวและไม่คิดว่าพวกเขาจะดูน่ารักมากเกินไปแล้ว ทว่า ดูเหมือนว่าเขาอยากจะขัดขวาง เขาไม่แสดงความเมตตากับลูกชายสองคนของเขา ในขณะที่เขาพูดว่า “น่าเกลียด”

เจนสันกลอกตาด้วยความหงุดหงิดไปที่ร็อบบี้น้อย เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่กล่าวหาว่า “ไม่มีใครขอให้คุณพ่อมาพูดมากสักหน่อย”

ร็อบบี้น้อยรู้สึกแย่เช่นกัน เขารู้สึกว่าทำไมพ่อถึงได้ต่อต้านไอดอลของแม่มากขนาดนี้?

จากนั้น ด้วยความโกรธ ร็อบบี้น้อยเลยแกล้งพูดกับพ่อของเขาว่า “ไม่มีมารยาทเลย”

เจย์พร้อมที่จะตบลูกชายของเขา ด้วยสีหน้าดุร้าย เขาสั่งว่า “พวกหนูทุกคนอยู่บ้านไปเลยนะ คุณพ่อจะพาคุณแม่กลับมาบ้านเอง”

“ผมพนันได้เลยว่าคุณแม่จะไม่กลับบ้าน ถ้าคุณพ่อไม่พาพวกเราไปด้วย” ร็อบบี้น้อยกล่าว

“อย่าให้เป็นความโชคร้ายไปซะล่ะ” เจนสันพูดก่อนจะเดินจากไปอย่างสุขุม

ร็อบบี้น้อยยังคงให้คำแนะนำต่อไป “คุณพ่อครับ มีทางเดียวเท่านั้นที่จะให้คุณแม่ยอมอภัยให้ได้ คุณพ่อต้องแสร้งทำเป็นว่าคุณพ่อดูมีความทุกข์ยาก”

เซ็ตตี้น้อยพยักหน้าเห็นด้วย “เมื่อหัวใจของแม่ยอมอ่อนลง คุณแม่จะให้อภัยคุณพ่ออย่างแน่นอน”

เจย์พูดไม่ออกกับความคิดของลูก ๆ เพราะเขาเป็นคนแสนดื้อรั้นมาโดยตลอดอยู่แล้ว และไม่มีทางที่เขาจะแสร้งทำเป็นคนดูทุกข์ยากเพื่อทำให้ผู้หญิงมีความสุขได้หรอก เขารู้สึกอับอายกับการกระทำแม้จะแอบคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้

“กลับไปทบทวนบทเรียนเลย คุณครูของพวกหนูกำลังจะมาถึงแล้ว จำไว้ว่าต้องขยันตั้งใจเรียน”

“ก็ได้” เด็ก ๆ ตอบอย่างไม่ใส่ใจ

สตอร์มเข็นเจย์ออกไป

เจย์เขาไปนั่งในรถโรลส์-รอยซ์และหันหน้าไปด้านข้างของรถ เพื่อมองออกไปนอกหน้าต่าง คุณสมบัติอันสูงส่งและรูปลักษณ์ของเขาไม่ได้เคลือบด้วยความเยือกเย็นเหมือนปกติ

เขาดูมีความสุขเบ่งบานอยู่ในใจเมื่อคิดถึงการกลับมาอย่างปลอดภัยของแองเจลีนและคิดว่าอีกไม่นานเขาจะได้พบเธอ

จู่ ๆ โทรศัพท์ของเขาดังขึ้น มันเป็นสายจากเกรย์สัน เจย์รับสายอย่างตื่นเต้น