บทที่ 724

แองเจลีนเยาะเย้ย “ฉันไม่ได้โกรธนายเลย บางทีนายอาจไม่รู้เรื่องนี้ แต่วันนั้นที่ฉันเดินออกจากสวนคฤหาสน์ เป็นเพราะฉันรู้สึกสับสนและทำอะไรโง่ ๆ ไปหน่อย ฉันเลยประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ แต่โชคดีเจ้าของรถคันนั้นช่วยชีวิตฉันเอาไว้

พอฉันฟื้นขึ้นมา ฉันก็รู้ว่าฉันยอมสละชีวิตให้กับนายไปแล้ว ฉันเลยไม่เป็นหนี้นายอีก ต่อจากนี้ไป ฉันสาบานว่าจะอยู่เพื่อตัวเองเท่านั้น ท่านอาเรส ฉันหวังว่านายจะปล่อยฉันไปเช่นกัน”

เจย์เงียบไปและเขาเริ่มดูแย่ลงไปอีก

ปรากฎว่าเขาได้ทำร้ายเธออย่างสุดซึ้งในวันนั้น เธอถึงกับคิดฆ่าตัวตายสินะ

ทุกคำพูดของแองเจลีนทำร้ายเขาอย่างสุดซึ้ง “ฉันใช้ชีวิตเพื่อนายมาหลายปีแล้ว ตอนนี้ฉันตื่นขึ้นมามีสติแล้ว ฉันรู้ว่าฉันควรจะรู้สึกผิดต่อตัวเอง จากนี้ไปฉันจะอยู่เพื่อตัวเองเท่านั้น”

“เธอกำลังไล่ฉันออกจากชีวิตของเธออยู่ใช่ไหม เธอหมายความว่ายังไงกัน?” เสียงของเจย์เย็นชา

แองเจลีนหยุดนิ่งอยู่นาน

“ใช่” หลังจากผ่านไปนาน เธอก็ตอบอย่างเฉียบขาด

เจย์หลับตาลงด้วยความเจ็บปวด ในขณะนั้น สมองของเขากำลังคิดว่าเขาควรทำอย่างไรดีเพื่อปลุกหัวใจที่เย็นชาและสิ้นหวังของเธอให้ได้

ทว่า ในขณะนั้น ฉากที่น่าสยดสยองก็เกิดขึ้น

กระสุนทะลุหน้าต่างรถโรลส์-รอยซ์และยิงตรงไปที่เจย์

“ระวัง” ร่างของสตอร์มเข้ามาปิดกั้นกระสุนอย่างรวดเร็ว

กระสุนทะลุแขนของสตอร์ม เฉียดผ่านแก้มของเจย์ และพุ่งไปที่กระจกหลังรถ

เจย์ตกใจมากและโทรศัพท์ของเขาก็ตกลงไปที่ด้านล่างของเบาะนั่งในรถ

รถโรลส์-รอยซ์ของเขาติดตั้งกระจกกันกระสุนไว้หนึ่งชั้น

อย่างไรก็ตาม พลังของกระสุนเข้าทะลุมาเกินคาดสำหรับเขา

เมื่อแองเจลีนไม่ได้รับคำตอบจากเขาเป็นเวลานาน เธอจึงวางสายไปทันที บีเอ็มดับเบิลยูเลี้ยวเข้าโค้งและหายไปจากการมองเห็นของเจย์

ด้วยเลือดที่แขน สตอร์มอดทนต่อความเจ็บปวด เริ่มขับรถโรลส์-รอยซ์ต่อไปและมุ่งหน้าไปที่แผนกการแพทย์ของแกรนด์เอเซีย