บทที่ 727

ผู้ชายคนนั้นหล่อและดูดีเหมือนเขามาก

เขายืนอยู่ข้าง ๆ แองเจลีนและส่งยิ้มให้กัน ท่าทางของเขาดูสง่างามและมีเกียรติขณะที่มองแองเจลีนอย่างอ่อนโยน

เขาแสดงออกถึงการให้เกียรติและสไตล์ของคนชนชั้นสูง

เจย์รู้สึกราวกับว่ามีภัยคุกคามอันทรงพลังที่อธิบายไม่ได้กำลังเข้ามาหาเขา

บางทีแองเจลีนอาจไม่รู้ว่าใครเป็นเจ้าของรถฮัมเมอร์ที่จอดอยู่และแองเจลีนก็ไม่ได้สังเกตเห็นเจย์เลย

เธอช่วยท่านปู่เซเวียร์เดินไปที่ทางเข้าในแผนกการแพทย์

ผู้ชายที่อยู่ข้าง ๆ เธอช่วยถือกระเป๋าให้เธออย่างสุภาพบุรุษ ชายคนนี้จะต้องมาจากสวรรค์ หรือ ดวงดาวแน่ ๆ แต่สุดท้าย เขาก็ลดตัวลงเพื่อรับใช้แองเจลีน นอกจากเขาทำเพื่อความรักแล้ว เจย์นึกไม่ออกอีกว่าทำไมผู้ชายคนนั้นถึงคิดแบบนั้นได้

ความขุ่นเคืองในใจของเขาเริ่มที่จะเดือดปุด ๆ ขึ้นมาอย่างอธิบายไม่ถูกและมันรู้สึกเหมือนกับว่าเลือดในร่างกายของเขาหยุดไหลไปชั่วขณะ

แองเจลีนและชายผู้นั้นพาท่านปู่เซเวียร์เข้าไปในลิฟต์ ภาพที่ดูกลมกลืนกันของพวกเขาเป็นปรากฏการณ์ที่ยิ่งใหญ่มาก

เจย์บังคับความรู้สึกสับสนในใจของเขาไว้และพูดกับฟินน์ว่า “ตามพวกเขาไป”

ฟินน์เป็นคนที่มีความฉลาดทางอารมณ์สูงที่สุดในบรรดาสมาชิกของกลุ่มภูตผี

ฟินน์รู้ว่าท่านอาเรสอารมณ์เสียอยู่ เพราะเขาได้พบกับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งซึ่งแข่งขันกันเพื่อความรักให้กับแองเจลีน

เขาต้องการช่วยท่านอาเรสและแอบสาบานว่าจะทำให้เขาคนนั้นอับอายในที่สาธารณะให้ได้

ฟินน์พาเจย์ไปยังสถานที่ที่ท่านปู่เซเวียร์กำลังเข้ารับการตรวจร่างกาย เมื่อพวกเขาออกจากลิฟต์ ในที่สุดแองเจลีนก็เห็นเจย์

เธอไม่เคยชอบโคลเลย แต่หลังจากที่เธอเห็นเจย์ เธอจึงเริ่มจับมือโคลอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน เธอยังยิ้มหวานให้เขาอีกด้วย

ฟินน์เข็นเจย์เข้าไป

โคลมองมือเล็ก ๆ ของแองเจลีน แล้วมองเจย์ที่นั่งอยู่บนรถเข็น จิตใจที่เข้าใจอย่างชัดเจนของเขารู้ทันทีว่าสถานการณ์นี้เกิดจากอะไร

‘ผู้ชายที่นั่งรถเข็นต้องเป็นคนที่ทำให้แองเจลีนชอบเขามากจนเธอเต็มใจที่จะสละชีวิตเพื่อเขาอย่างแน่นอน’