บทที่ 742

“แองเจลีน เธอมีอะไรจะบอกอีกไหม?”

“หล่อนโกหก” แองเจลีนกล่าว

“เธอนั่นแหละโกหก” แอนเลือกที่จะเชื่อลูกสาวของเธอเองอย่างแน่นอน

เซร่าได้ยินเสียงแม่ของเธอและแองเจลีนคุยกัน ซึ่งหมายความว่าสิ่งต่าง ๆ อยู่ในสถานการณ์ที่ไม่ดีนัก เธอรีบวางสายอย่างรวดเร็ว

ณ สถานที่นี้ แอนก็ไม่ยอมหยุด

“จอร์จ ดูลูกสาวที่แสนดีของคุณสิ เธอคงอยากจะใส่ร้ายเซร่าของเรา”

จอร์จโกรธมากและผิดหวังกับแองเจลีนอย่างสุดจะบรรยาย “แองเจลีน เธอใส่ร้ายน้องสาวของเธอได้ยังไง? เธอเข้าใจถึงความสำคัญของความบริสุทธิ์สำหรับผู้หญิง ใช่ไหม?”

“คุณพ่อคะ ที่ฉันพูดเป็นความจริง เซร่ากลายเป็นภรรยาน้อยของแจ็คไปแล้วและตอนนี้อยู่ที่อสังหาริมทรพย์ ทัวร์มาลีน” แองเจลีนพูดแย้งออกมา

จอร์จยืนขึ้นและตบหน้าแองเจลีนไปที่ใบหน้า “ฉันไม่อยากได้ยินคำแบบนี้อีกในครั้งต่อไป”

คุณนายเซเวียร์หลับตาลง แล้วน้ำตาก็ไหลลงมา

เธอกล่าวอย่างเศร้า ๆ “เรื่องไร้สาระแบบนี้ เราไม่รู้ว่าจริงหรือเท็จ แต่ดูเหมือนว่านายท่านเซเวียร์จะลำเอียง นายท่านเซเวียร์ คุณควรไปดูด้วยตัวเอง”

แอนรู้สึกเหมือนคนที่หยิ่งผยอง “นายท่านเซเวียร์คงจะรู้จักนิสัยของเซร่าของเราดีที่สุด เซร่าอาจจะเป็นภรรยาน้อยของใครก็ได้ แต่เธอไม่มีวันเป็นภรรยาน้อยของแจ็คได้หรอก เพราะเธอแอบรักนายน้อยอาเรสมาโดยตลอด”

เธอเหลือบมองแองเจลีนอย่างดูถูก “โอ้ ฉันเข้าใจแล้ว เธอคงถูกนายน้อยอาเรสทิ้ง ดังนั้นเธอจึงเกลียดเซร่าของฉันสินะ เธอคงเกลียดที่หล่อนชอบนายน้อยอาเรส เธอจึงพูดจาหยาบคายเกี่ยวกับเธอแบบนี้”

“ไม่มีวัน” แองเจลีนปิดหน้าและมองพ่อของเธออย่างว่างเปล่า

ความเอนเอียงของพ่อเธอที่มีต่อเซร่าทำให้เธอรู้สึกละอายใจ

จอร์จเหลือบมองคุณนายเซเวียร์อย่างผิดหวัง แล้วเดินออกจากประตูไปด้วยความโกรธ