บทที่ 745

“แองเจลีน เซเวียร์ ถ้าเป็นเมื่อสิบปีที่แล้ว เราคงไม่กล้าแหย่เธอหรอก แต่ตอนนี้เมืองนางแอ่นเป็นของครอบครัวไททัสไปแล้ว หากเธอทำให้ครอบครัวไททัสขุ่นเคืองและเราไม่ได้สอนบทเรียนกับเธอ ครอบครัวไททัสจะยืนหยัดกับชื่อเสียงอะไรในโลกนี้ได้อีก?”

ชายสวมสูทและเต็มไปด้วยความเกลียดชังผลักบอดี้การ์ดคนอื่น ๆ ออกไปและเดินไปหาแองเจลีน เขาถอดแว่นตากันแดดออกและมองไปที่แองเจลีนด้วยท่าทางหยาบคาย

แองเจลีนพูดอย่างโกรธเคือง “หยุดพูดเรื่องไร้สาระได้แล้ว สู้กับฉันถ้านายต้องการ ถ้าแพ้ ก็ถอยรถออกไป ประตูโรงเรียนเป็นสถานที่ที่ต้องมีความปลอดภัยเป็นสิ่งสำคัญ แม้แต่ตระกูลอาเรสของเมืองอิมพีเรียลก็ไม่กล้าที่จะดื้อรั้นเบบนี้ นับประสาอะไรกับตระกูลไททัส”

“ฉันรู้ว่าเราละเมิดกฎจราจร แต่เราจะจ่ายค่าปรับอย่างเชื่อฟัง ครอบครัวไททัสเป็นพลเมืองที่ดีและปฏิบัติตามกฎหมายอยู่แล้ว คุณเซเวียร์ เธอช่างสาระแนจริง ๆ เธอรู้ผลที่จะตามมาไหม?”

ชายคนนั้นหยิบบุหรี่ในปากของเขาออก โยนมันลงบนพื้น แล้วเหยียบมันอย่างดุเดือดราวกับว่าเขากำลังเหยียบแองเจลีน

จากนั้น เขาก็ยกมือขึ้นและออกคำสั่งว่า “ปฏิบัติต่อคุณเซเวียร์ดี ๆ หน่อย เธอเป็นสินค้าคุณภาพยอดเยี่ยมที่หายากเป็นพัน ๆ ปีเลยนะ”

พวกเขาจะทำร้ายแองเจลีนอย่างเปิดเผยงั้นเหรอ?

คนอื่น ๆ เริ่มหัวเราะอย่างน่าสมเพชและเข้าไปหาแองเจลีนทีละนิด

ในเวลานี้ รถเมอร์เซเดส-เบนซ์ที่หรูหราส่งเสียงผิวปากผ่านเข้ามา

บอดี้การ์ดที่กระตือรือร้นของตระกูลไททัสหยุดชะงักเพราะเสียงผิวปากที่ข่มและดื้อรั้น พวกเขาจ้องมองไปที่รถเมอร์เซเดส-เบนซ์อันหรูหราทันที

รถเมอร์เซเดส-เบนซ์แซงผ่านรถบอดี้การ์ดที่ดูมีสไตล์ของตระกูลไททัสและส่งเสียงดังกึกก้อง จากนั้นประตูรถของบอร์ดี้การ์ดนั้นเป็นรอยเว้าแหว่งอย่างน่ากลัว

“นี่คือใคร? บ้าเอ๊ย จองหองมากนักงั้นเหรอ?” คนที่จองหองและเผด็จการก่อนหน้านี้ตอนนี้กลับโกรธคนขับรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน

รถเมอร์เซเดส-เบนซ์แล่นผ่านพื้นที่แคบ ๆ และชนเข้ากับรถบอดี้การ์ดทั้งสอง จนอัดแน่นอย่างควบคุมได้ยาก

ประตูรถเปิดออกและรองเท้าหนังสีดำแวววับก็แตะลงบนพื้น โคล ยอร์ก ปรากฏตัวต่อหน้าทุกคนขณะสวมสูทสีขาวชุดที่ทำขึ้นมาเอง