บทที่ 751

โคลกล่าวว่า “มันง่ายมากที่จะทำให้พ่อของคุณกลับมา โดยที่แม่เลี้ยงของคุณจะหายไปจากโลกนี้”

แองเจลีนไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี “ฉันอยากจะแงะเปิดกะโหลกของคุณแล้วดูว่ามีอะไรอยู่ข้างในจริง ๆ นอกจากอยากให้คนอื่น ๆ หายไปจากโลกนี้ได้แล้ว คุณมีทางแก้ไขอื่นอีกไหม?”

โคลลูบจมูกอย่างเขิน ๆ และยิ้มโดยไม่พูดอะไร

คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอเป็นคนควบคุมชีวิตและความตายของผู้อื่น แต่เธอไม่เชื่อ!

เชอร์ลี่ย์มองไปที่แองเจลีนและโคล เธอแอบยิ้มออกมาเล็กน้อย

เมื่อรู้ว่าเชอร์ลี่ย์เข้าใจผิดเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเธอกับโคล แองเจลีนจึงใช้ท่าทางยกคางขึ้นแล้วใช้มันชี้ไปที่ประตู “คุณออกไปได้แล้ว”

โคลเม้มริมฝีปากบาง ๆ ของเขา สีหน้าที่เจ็บปวดปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่หล่อเหลาของเขา “คุณตัดขาดกันเลยนะ ทุกครั้งที่คุณใช้คนอื่นเสร็จแล้ว คุณจะเริ่มกลายเป็นศัตรูและปฏิเสธที่จะจดจำพวกเขาไปเลย”

แองเจลีนรู้สึกผิดเล็กน้อย “ถ้าอย่างนั้น คุณก็ออกไปหลังจากทานอาหารกลางวันเสร็จแล้วกัน”

โคลตอบไม่รั้งรอเช่นกัน “ตกลง”

แองเจลีนตกตะลึง เธอแค่พูดอย่างไม่ใส่ใจ แต่เขาจริงจังกับมันมาก

แองเจลีนพาเชอร์ลี่ย์ที่กำลังหัวเราะคิกคักเข้าไปในครัวขณะพูดกับโคลว่า “ทำตัวตามสบายเหมือนอยู่บ้านเลยนะ ฉันจะไปเตรียมอาหารกลางวันให้คุณ”

โคลถือว่าสถานที่แห่งนี้เป็นบ้านของเขาจริง ๆ และเดินเตร่ไปมาอย่างสบาย ๆ

ในห้องครัว

เชอร์ลี่ย์ยังคงหัวเราะปากกว้าง “แองเจลีนน้อย ฉันคิดว่าเขาชอบเธอจริง ๆ นะ”

แองเจลีนเอามือท้าวสะโพกและมองอย่างเป็นกังวล “อย่าคิดอย่างนั้นเพียงเพราะเขาแต่งตัวดูดีสิ เขาเป็นคนที่ไม่น่าเชื่อถือจริง ๆ คำพูดของเขาเกินจริงและเห็นได้ชัดว่าเขาเป็นลูกชายที่ถูกตามใจของครอบครัวที่ร่ำรวย”

เชอร์ลี่ย์กล่าวว่า “แต่วิธีที่เขามองเธอนั้นจริงใจ มันดูเป็นความจริงที่ว่าเขาชอบเธอนะ”

แองเจลีนเริ่มหัวเราะ “พี่ใหญ่ เขาบอกฉันเป็นการส่วนตัวว่าเขาสามารถให้ทุกอย่างกับฉันได้ ยกเว้นความรัก ในทางกลับกัน ฉันต้องการแค่ความรักและไม่ต้องการสิ่งอื่นใด เธอเห็นไหม เขาและฉันไม่สามารถเข้ากันได้เลย เราจะไม่มีวันอยู่ด้วยกันได้”

เชอร์ลี่ย์ส่ายหัวของเธออย่างเสียดาย “ทำไมฉันถึงคิดว่าเขามีใจให้ แต่เธอกลับไม่ให้ความสนใจ”