บทที่ 753

แองเจลีนมองโคลอย่างเห็นอกเห็นใจ “อย่าบอกนะว่าคุณตกหลุมรักฉันจริง ๆ”

จากนั้นโคลก็จับข้อมือของเธออย่างตื่นเต้น “ถ้าอย่างนั้น ผมไม่มีเหตุผลที่จะปล่อยคุณไปอีกแล้ว แองเจลีน เซเวียร์ ผมอยากให้คุณแต่งงานกับผม”

แองเจลีนเอามือออกจากมือของเขาและมองเขาด้วยความหงุดหงิด “คุณชอบฉัน แต่ฉันก็ต้องรู้สึกชอบคุณเหมือนกันสิ”

โคลเป็นคนที่เอาแต่ใจอย่างมาก “ไม่สำคัญว่าคุณจะชอบผมหรือเปล่า ตราบใดที่ผมชอบคุณ ผมไม่อยากทนกับวันที่ไม่มีคุณอยู่ข้าง ๆ อีกแล้ว คุณต้องอยู่กับผมนะ”

แองเจลีนไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี “นั่นเรียกว่าอาการป่วยทางใจแล้วนะ คุณต้องได้รับการรักษา”

จากนั้น เขาก็ปล่อยมือเธอ “ผมจะรักษามันได้ยังไง?”

เธอสัมผัสข้อมือที่บวมและแดงของเธอ เธอพูดอย่างโกรธเคืองว่า “มันง่ายมาก ฉันจะพาคุณไปยังสถานที่หนึ่ง”

จากนั้น แองเจลีนก็พาโคลไปที่คลับหญิงสาวที่ใหญ่ที่สุดของเมืองนางแอ่น

เมื่อเธอไปที่แผนกต้อนรับ แองเจลีนเข้าไปสมัครบัตรและเติมบัตรสมาชิกสามัญให้ เธอยัดบัตรสมาชิกให้ในมือของโคลและพูดว่า “ไปที่ห้อง 404 บนชั้นสองและรอฉันที่นั่น”

โคลมองดูใบหน้าของแองเจลีนที่สวยงามยิ่งขึ้นภายใต้แสงไฟแก้วหลากสีสันและรอยยิ้มที่น่าพึงพอใจก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา

เขาเอาปากแนบหูของแองเจลีน “ตกลง ผมจะรอคุณ” เห็นได้ชัดว่าเสียงนั้นไพเราะมาก แต่ก็ไม่ได้ทำให้เธออึดอัด

แองเจลีนจ้องที่แผ่นหลังของเขาด้วยความงุนงง

ผู้ชายคนนี้รู้หรือเปล่าว่าทำไมเธอถึงพาเขามาที่นี่?

โคลจะไม่รู้ได้ยังไง?

จริง ๆ แล้วเขามาแวะที่ย่านโคมแดงเป็นประจำ แต่ธุรกิจของเขาที่ ฟลายอิ้ง มูน เซ็นเตอร์ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการไปรับบริการพวกผู้หญิง

โคลมาที่ห้อง 404 และเห็นว่าเป็นห้องส่วนตัวธรรมดา ๆ ความรู้สึกไม่ชอบเป็นประกายอยู่ในดวงตาของเขา

เขานั่งบนเตียงขนาดคิงไซส์ รอคอยการเข้ามาของแองเจลีน