บทที่ 755

โคลอาจคิดว่าเด็กสามคนนี้น่ารักและดูหลอกง่ายเหมือนเด็กคนอื่น ๆ ดังนั้นเขาจึงอยากจะเป็นพ่อธรรมดาของเด็ก ๆ อย่างโจ่งแจ้ง

เจนสันก็บ่นว่า “คนที่ต่ำที่สุดมักอยู่ยงคงกระพัน!”

เซ็ตตี้น้อยเพียงกลอกตามองไปที่เขา นัยน์ตาสีขาวมีดวงตาสีดำที่น่าสยดสยองซ่อนอยู่และมองเห็นเพียงตาขาวชัดเจนกว่าทั้งหมด

โคลรู้สึกอึดอัดทันที เขารู้สึกราวกับว่าไม่มีเหตุผลที่เขาจะมีชีวิตอยู่ในขณะนี้ได้เลย

เจนสันพูดอย่างเย็นชาว่า “คุณอยากเป็นพ่อของผมเหรอ? ไม่มีทาง!”

โคลลูบผมของเจนสัน “รอก่อนสิ ฉันจะแต่งงานกับแม่ของนายเร็ว ๆ นี้แหละ” เขาดูมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม

สิ่งแรกที่เจนสันทำเมื่อกลับถึงบ้านคือปิดขังตัวเองอยู่ในห้องนอนและหยิบมือถือขึ้นมาเพื่อส่งข้อความหาพ่ออย่างลับ ๆ ว่า ‘แม่กับแฟนใหม่ของเธออยู่ด้วยกันทั้งวันเลยครับ คุณพ่อ ของมีค่าของคุณกำลังจะถูกคนอื่นกลืนกินไปแล้วนะ’

เมื่อเจย์ได้รับข้อความ คนที่อยู่ตรงกลางของศูนย์การประชุมก็หยุดทำงานกะทันหัน

การแสดงออกของเขาซึ่งเดิมถือว่าปกติดีแต่กลับหยุดนิ่งทันที ทำให้ห้องประชุมเย็นลงหลายองศาในทันที

พนักงานจ้องไปที่ผู้บริหารของพวกเขาอย่างกังวล

ในตอนนี้ท่านประธานอาเรสดูมืดมนราวกับว่าปีศาจกำลังเข้าสิงเขา ใครก็ตามที่ทำให้เขาขุ่นเคืองควรตายอย่างอนาถแน่นอน

ธุรกิจขนาดเล็กในเมืองอิมพีเรียลใครก็ตามที่รีบไปประจบสอพลอบริษัท อาเรส และเบล จะได้เห็นการนองเลือดอย่างแน่นอน

เมื่อผู้บริหารตอบโต้พวกมดเหล่านั้น เขาไม่แม้แต่กระพริบตาหรือขมวดคิ้วเลยด้วยซ้ำ

ในขณะนี้ ท่านประธานอาเรสดูเหมือนจะอารมณ์ไม่ดี พวกเขาสามารถคาดการณ์ได้ว่าคนที่ทำให้ผู้บริหารขุ่นเคืองจะต้องตายอย่างอนาถ

เจย์บีบโทรศัพท์ไว้แน่นและจากนั้นหน้าจอโทรศัพท์ก็แตกออกเป็นเสี่ยง ๆ มันส่งเสียงแตกดังลั่น

เจย์ยื่นโทรศัพท์ให้เกรย์สัน “เปลี่ยนโทรศัพท์ให้หน่อย”

“ครับ ท่านประธานอาเรส”

เมื่อออกจากห้องประชุม เจย์นั่งอยู่ที่หน้าต่างห้องทำงาน ทั่วทั้งร่างกายของเขาราวกับถูกห่อหุ้มด้วยน้ำแข็งที่ไม่มีวันละลาย