บทที่ 757

หลังจากที่แองเจลีนรีบไปถึงโรงพยาบาลแกรนด์ เอเซีย เธอได้ยินเสียงร้องอย่างสิ้นหวังของเซร่า เซเวียร์ จากโถงทางเดิน

ขณะที่แจ็คนั่งอยู่ในห้องสำหรับนั่งรอ กำลังสูบบุหรี่ด้วยสีหน้าบูดบึ้ง

คุณนายติดตามเซร่าไปด้วยเพื่ออยู่เคียงข้างเธอ เธอจับมือของหล่อน ดวงตาของเธอเองแดงก่ำจากการสะอื้นไห้กับเรื่องทั้งหมดนั้น

“เซร่า ทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี เธอต้องเข้มแข็งไว้นะ” คุณนายปลอบเธอซ้ำแล้วซ้ำอีก

แองเจลีนวิ่งออกจากลิฟต์และคุณนายก็รีบไปหาเธอทันทีที่เห็นเธอ หล่อนจับมือเธอและพูดอย่างเร่งด่วนว่า “เซเวียร์ เธอมาทันเวลาพอดีเลย เธอรีบไปช่วยเซร่าโดยการเซ็นชื่อของเธอให้หน่อยสิ”

แองเจลีนเหลือบมองเซร่าที่กำลังนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยเคลื่อนที่ คนที่มีความหยิ่งทะนงมากจะร้องไห้แบบที่ไม่มีใครทำกันเช่นนี้ได้อย่างไร?

ความเกลียดชังของเธอที่มีต่อเซร่าถูกลบล้างออกไปด้วยความสงสาร เธอเดินไปหาหล่อนและพูดว่า “การคลอดบุตรเป็นเรื่องที่เจ็บปวด เธอจะต้องอดทนหน่อยนะ”

เซร่ามองเธอด้วยความขุ่นเคือง “แม่ฉันอยู่ไหน? ทำไมเธอไม่มาอยู่ที่นี่?”

“อาคอนเนอร์อยู่ในโรงพยาบาลนี่แหละกำลังดูแลพ่อของฉันอยู่” แองเจลีนไม่ได้พูดถึงเรื่องที่จอร์จเป็นลมเพราะเซร่าทำให้เขาโกรธ เธอบอกไม่ได้ เพราะเซร่าไม่สามารถทำใจได้อีกในเวลานี้

ใบหน้าของเซร่าแสดงความผิดหวัง “เธอ… ผิดหวังในตัวฉันหรือเปล่า?”

“อะ!” การคับข้องใจมากมายของเธอทำให้เธอเพิกเฉยต่อสิ่งนั้นทั้งหมด

แองเจลีนกล่าวว่า “ฉันจะไปหาหมอเพื่อเซ็นชื่อให้แล้วกัน”

พยาบาลนำทางแองเจลีนไปที่ห้องทำงาน แต่ห้องทำงานเป็นห้องที่อยู่สุดทางหลังจากที่เลี้ยวซ้ายไปปลายโถงทางเดิน

สถานที่ห้องนั้นมันอยู่โดดเดี่ยวมากและแม้แต่เสียงคร่ำครวญของเซร่าก็เบาลงเมื่ออยู่ตรงนั้น

ระหว่างทางไปนั้น พยาบาลได้อธิบายสั้น ๆ เกี่ยวกับอาการปัจจุบันของเซร่าว่า “แม่เด็กเป็นโรคหมู่เลือดที่หายากและมีปัญหาในการคลอดบุตร ดังนั้นตอนนี้จึงเป็นอันตรายมาก เพราะเธอมีสถานะพิเศษ

เราจึงไม่สามารถทำการผ่าตัดเธอได้ คุณจะต้องให้คนสำคัญของเราเป็นคนรับผิดชอบด้วย คุณต้องเซ็นสำเนาคำชี้แจงการยกเว้นทางกฎหมายและข้อจำกัดความรับผิดชอบของโรงพยาบาลด้วย”

แองเจลีนรู้สึกประหลาดใจ “หมู่เลือดหายาก?”

ครอบครัวเซเวียร์ทั้งหมดเป็นกรุ๊ปเลือดปกติทั่วไป ซึ่งหมายความว่ากรุ๊ปเลือดที่เป็นเอกลักษณ์ของเซร่าสามารถมาจากแม่ของเธอเท่านั้น