บทที่ 779

ความตื่นตระหนกของคุณนายไม่ได้หายไปจากสายตาของแองเจลีน

คุณนายนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้น ก้มหยิบเศษชามเคลือบด้วยดินเผาที่แตกเป็นเสี่ยง ๆ

แองเจลีนถอนหายใจ “ฉันจะไปดำเนินการเอกสารสำหรับการขอออกจากโรงพยาบาลของเธอนะ”

แต่เมื่อแองเจลีนกลับมาจากการกรอกเอกสารเพื่อออกจากโรงพยาบาล เธอได้พบกับแจ็คและลูกน้องของเขาที่หน้าประตูห้องของโรงพยาบาล

“ฉันมาเพื่อพาเธอกลับบ้าน เซร่า” เมื่อความลับเรื่องสกปรก ๆ ของเขาถูกทำให้กระจ่าง แจ็คจึงตัดสินใจที่จะละทิ้งรูปลักษณ์อันเป็นสุภาพบุรุษของเขาไป เพื่อมาขอรับเซร่าไปจากแองเจลีนอย่างโจ่งแจ้ง

เซร่ายังคงเงียบขณะที่เธอนั่งอยู่บนเตียงโดยไม่สนใจการต่อสู้ระหว่างแจ็คกับแองเจลีน

เธอเหมือนหุ่นเชิดที่ถูกทอดทิ้ง เธอจึงคิดว่าจะเดินตามใครก็ตามที่ชนะ

แองเจลีน เท่าที่แจ็คกังวลนั้นเป็นเพียงความเย่อหยิ่งเพราะเธอให้เจย์ช่วยสนับสนุนเธอ เมื่อทั้งสองแยกจากกันแล้ว และอยู่ในเงื่อนไขที่น่ากลัว แจ็คก็ไม่สนใจเธออีก

สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือแองเจลีนเป็นคนประเภทที่ดำเนินการทุกอย่างได้ดีขึ้น ยิ่งถ้ามีแรงกดดันมากขึ้น

“แจ็ค ชายชราที่ไร้ยางอาย น้องสาวของฉันไม่เกี่ยวข้องอะไรกับคุณอีกแล้ว ฉันต้องพาเธอกลับบ้านในวันนี้ และคุณหยุดฉันไม่ได้หรอก” แองเจลีนกล่าวอย่างโกรธเคือง

มุมปากของแจ็คกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ “เธอคิดว่าฉันใช้เงินไปกับหล่อนเท่าไหร่? คิดว่าฉันจะไม่เรียกร้องดอกเบี้ยงั้นเหรอ?”

“แล้วเท่าไหร่ล่ะ?”

“100 ล้าน” แจ็ครู้ว่าในฐานะครอบครัวที่ล้มละลาย ครอบครัวเซเวียร์จะไม่สามารถชำระเงิน 100 ล้านได้ในเวลาอันสั้น

แองเจลีนตะโกนใส่ด้วยความโหดร้ายนี้ว่า “คุณอาจจะปล้นธนาคารเพื่อเอาเงินนั้นก็ได้! ที่น้องสาวของฉันทำคือกินกับคุณไม่กี่มื้อ แล้วคุณจะมาขอเงินฉัน 100 ล้านเลยเหรอ?”

แจ็คยิ้มเงียบ ๆ

การแสดงออกของเขาเป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าไม่สามารถต่อรองได้

แองเจลีนรู้สึกราวกับตัวเองมีควันออกมาได้เลย

ในห้องข้าง ๆ เจย์แอบฟังอยู่เงียบ ๆ