บทที่ 807

เมื่อเจ้าตัวน้อยทั้งสามคนกลับจากโรงเรียน สิ่งแรกที่พวกเขาทำคือไปที่ห้องของแม่เพื่อบอกให้เธอรู้ว่าพวกเขากลับมาบ้านแล้ว ทว่า เมื่อพวกเขามาถึงห้องของแม่ พวกเขาไม่เห็นแม่ แต่กลับเห็นเซร่ากำลังเปิดสัมภาระของเธอออกมาจัดแจงในห้องนอน

ใบหน้าของเจนสันเปลี่ยนเป็นน้ำแข็งทันที “ทำไมคุณมาอยู่ในห้องแม่ของผมล่ะ?” เจนสันถามอย่างเย็นชา

เซร่าเหลือบมองเด็ก ๆ สามคนที่ยืนอยู่หน้าประตูและพูดว่า “ห้องนี้จะเป็นของฉันต่อจากนี้ไป ห้องของแม่เธอจะอยู่ชั้นบนสุดนะ”

“ใครให้สิทธิ์คุณทำแบบนั้น?” ร็อบบี้น้อยถามอย่างไม่พอใจ

เซร่าเดินไปที่ประตู เมื่อเธอเห็นใบหน้าของเจนส์และร็อบบี้น้อยที่มีความคล้ายคลึงกับเจย์อย่างมาก อารมณ์ของเธอก็มืดมนไปชั่วขณะ เธอกล่าวว่า “เพราะฉันคือนายหญิงที่แท้จริงของตระกูลเซเวียร์ไงล่ะ แม่ของพวกเธอไม่สมควรที่จะอยู่ในห้องนี้”

เซร่าคิดอยู่เสมอว่าเด็กแปดขวบจะไม่ก้าวร้าวแม้แต่น้อย และเธอก็จะไม่เดือดร้อนอะไรแม้ว่าเธอจะบอกความจริงกับพวกเขา

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือนอกจากช่องว่างระหว่างขนาดใหญ่ระหว่างผู้คน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับลูกสามคนของครอบครัวเจย์ มันยากอยู่แล้วที่จะจัดการกับหนึ่งในนั้น นับประสาอะไรกับทั้งสามคน

เซ็ตตี้น้อยทำเลียนแบบเธอและพูดอย่างขมขื่นว่า “แล้วนายหญิงของครอบครัวเซเวียร์ไปตั้งครรภ์ลูกกับคุณปู่ของหนูงั้นเหรอ น่าอับอาย น่าอับอาย น่าอับอาย”

เซร่าโกรธจัดและยกมือขึ้นเพื่อจะตีเซ็ตตี้น้อย ถึงอย่างนั้น ร็อบบี้น้อยรีบเข้าไปเตะเธอ ทำให้เธอเดินโซเซและล้มลงไป

เซร่าปฏิเสธที่จะเชื่อว่าเธอไม่คู่ควรกับเด็ก ๆ ทั้งสามคน เธอจึงลุกขึ้นยืนและคว้าราวตากผ้าที่อยู่ข้าง ๆ เธอ จากนั้นเธอก็เหวี่ยงมันไปทางเซ็ตตี้น้อยทันที

เซ็ตตี้น้อยแสดงความหวาดกลัวจึงรีบซ่อนตัวอยู่ข้างหลังร็อบบี้น้อยอย่างรวดเร็ว “ช่วยฉันด้วย ร็อบบี้”

เพื่อป้องกันไม่ให้ราวตากผ้ากระแทกหลังเซ็ตตี้น้อย ร็อบบี้น้อยจึงกระโดดลอยขึ้นไปบนอากาศและเตะท้องของเซร่าทันที เมื่อบาดแผลการคลอดบุตรโดยผ่าท้องของเซร่าถูก ร็อบบี้น้อยเตะเข้าไป เลือดก็เริ่มไหลออกมา

ร็อบบี้น้อยและเซ็ตตี้น้อยไม่ได้รับรู้อะไรมากมายในโลกนี้ และตกใจมากจนพวกเขาไม่รู้ว่าต้องทำอะไร

เจนสันจ้องไปที่เซร่าด้วยดวงตาที่เย็นชาและพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นว่า “คุณสมควรได้รับมันแล้วล่ะ”

เซร่ากรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เสียงดึงดูดความสนใจของแอนและจอร์จทันที