บทที่ 81

เขาหวนคิดไปถึงเหตุการณ์เลวร้ายเมื่อห้าปีก่อน โจเซฟินดูยุ่งเหยิงและย่ำแย่ เธอชุ่มไปด้วยเลือด...

ไม่นาน เจย์ก็ได้รับสายจากเกรย์สันที่โทรมารายงานการเคลื่อนไหวของโจเซฟิน

"ท่านประธาน หลังจากคุณอาเรสออกจากแกรนด์เอเซีย เธอก็ไปที่สำนักงานอสังหาริมทรัพย์ตรงข้ามแกรนด์เอเซีย เพื่อหาอาคารและบ้านครับ ต่อมา เธอก็ไปห้างหลายแห่งแล้วซื้อสินค้าสำหรับเด็ก ตอนนี้คุณอาเรสกำลังมุ่งตรงไปที่เมืองงอกงามครับ"

"เมืองงอกงาม"

เจย์ขมวดคิ้ว เมืองงอกงามเป็นอพาร์ทเมนท์ระดับกลาง อย่างไรก็ตาม เจย์ได้ยินมาว่าเพราะมันตั้งอยู่ในที่ดินที่แพงในเซาท์ซิตี้ และมันก็ตั้งอยู่ใกล้โฮไรซอน คอลเลอร์ด้วยเช่นกัน

'ทำไมโจเซฟินถึงไปที่เมืองงอกงาม?'

"เข้าใจแล้ว" เจย์วางสาย เขายกมือขึ้นมาดูนาฬิกาข้อมือ จากนั้นเขาก็ปิดคอมพิวเตอร์แล้วออกจากออฟฟิศ

'เมืองงอกงามอยู่ห่างจากแกรนด์เอเซียแค่นิดเดียว ฉันจะไปดูด้วยตัวเองว่าโจเซฟินซ่อนอะไรไว้ใต้แขนเสื้อ'

ที่ชั้นล่างของเมืองงอกงาม

โจเซฟินขับรถอย่างมีความสุข พร้อมด้วยของใช้เด็กเต็มคันรถ เธอขับเข้าทางเข้าของเมืองงอกงามลงไปในที่จอดรถใต้ดิน

อย่างไรก็ตาม ร่างสูงและหุ่นดีของเจย์ก็ปรากฏตรงหน้าของเธอ เธอรีบเหยียบเบรกด้วยความตกใจ

โจเซฟินลดกระจกลงแล้วจ้องมองเจย์ด้วยความกลัว "พี่ชาย ทำไมนายมาอยู่ที่นี่?"

สายตาแหลมคมของเจย์จดจ้องไปที่ของหลากสีสันมากมายที่เบาะหลัง

"ของพวกนี้คืออะไร?"

โจเซฟินกลัวเจย์มาตลอด

หลายปีที่แล้ว พ่อแม่ของพวกเขามอบความรับผิดชอบในการลงโทษการฝ่าฝืนคำสั่งของโจเซฟินให้เจย์

ในตอนแรก เธอดีใจมากที่พ่อแม่ยอมแพ้ที่จะควบคุมเธอเสียที แต่โชคไม่ดี เจย์นั้นใช้วิธีอันโหดร้ายแบบเดียวกับที่เขาใช้ในการทำธุรกิจกับเธอ เธอถูกฝึกให้กลายเป็นเด็กที่เชื่อฟังคำสั่งในไม่นานหลังจากนั้น

เขาส่งเธอข้ามทะเลไปเพราะว่าเธอชอบเซย์น เซเวียร์ ไม่ใช่แค่นั้น แต่เจย์ยังคุกคามเซย์นว่า หากเขากล้าติดต่อกับโจเซฟิน เขาจะมีเพียงสองตัวเลือก—แต่งงานกับโจเซฟิน หรือไม่ก็รอครอบครัวของเขาล้มละลาย

จากนั้น เซย์นก็เห็นโจเซฟินเป็นศัตรูอันดับหนึ่งแล้วติดบัญชีดำช่องทางการติดต่อของเธอ เพื่อหลีกหนีจากเธอให้มากที่สุดที่เขาจะทำได้

เพราะเหตุนั้น เซย์นจึงดูเหมือนจะหายไปจากโลกของเธอ ปล่อยให้เธออยู่กับความรักที่ไม่สมหวัง

โจเซฟินได้แปรเปลี่ยนจากนายหญิงน้อยผู้หายใจเข้าและออกเป็นความรัก ไปเป็นหญิงสาวหัวรั้น

"พี่ชาย นายไม่เห็นเหรอ? ของพวกนี้ก็ของใช้เด็กไง" โจเซฟินทำตัวเหมือนไม่มีอะไรผิดปกติ เธอพยายามจะทำให้เจย์อาย

ท่าทางของเจย์พลันเย็นชา "ซื้อไปให้ใคร?"

โจเซฟินสังเกตเห็นความเย็นชาและความเข้มงวดจากไปหน้าของเจย์ เธอเข้าใจทันทีว่าเจย์กำลังโกรธมาก

ดวงตาของโจเซฟินมีน้ำตา เมื่อเธอกล่าว เสียงของเธอก็เบา "พี่ชาย นายอย่าคิดว่าฉันเก็บเด็กจากเมื่อห้าปีที่แล้วได้ไหม? ไม่ต้องห่วง ฉันเอาออกไปแล้ว"

เจย์ยังคงมีท่าทางเย็นชา "แล้วเธอซื้อมันไปให้ใคร?"

"แน่นอนว่าพวกมันเป็นของเจนสันของฉัน" โจเซฟินรีบออกจากความทรงจำอันเจ็บปวดและกลับมาทำตัวขี้เล่นเหมือนเดิม "พี่ชาย ฉันใช้เงินที่นายให้มาเพื่อซื้อเสื้อผ้าและของให้เจนสัน นายโทษฉันเรื่องนี้ไม่ได้นะ ใช่ไหมล่ะ?"

"โจเซฟิน แล้วเธอก็ซื้อเสื้อผ้าและของเล่นเด็กผู้หญิงให้เจนสันด้วยเหมือนกันใช่ไหม?" เจย์มีน้ำโหจากความไม่ให้ความร่วมมือของโจเซฟิน