บทที่ 815

เขาคิดอย่างนั้น เมื่อเจย์มาที่คฤหาสน์หุบเขาเพื่อช่วยชีวิตเธอในวันนั้น เขาพาคนไปด้วย ช่างกล้าหาญและเฉลียวฉลาดแค่ไหน ขณะนั่งในรถเข็น เจย์ยังสามารถจัดการคนของเขาได้จนถึงขั้นที่พวกเขามองข้ามการถูกทารุณกรรมไปเลย และยังทำสำเร็จในการพาแองเจลีนไปจากเขาในท้ายที่สุด

ผู้ชายที่มีความสามารถและมีเสน่ห์อย่างเขาทำให้ผู้หญิงพอใจมากที่สุด แองเจลีนต้องตะลึงกับท่าทีอันสูงส่งของเขาแน่ ๆ

สิ่งที่เธอเห็นในวันนั้นเป็นเพียงภาพลวงตา!

ถ้าโคลยอมถอยออกไป วิหารแห่งฮาเดสจะเป็นสถานที่ที่เจย์กับบอร์ดี้การ์ดของเขาเข้าไปแทนโคลทันที เขาจะทำให้แน่ใจว่าพวกเขาจะไม่พบโอกาสที่จะจากไป

ตามกฎของครอบครัว เขาไม่ควรเปิดเผยตัวตนก่อนที่เขากับแองเจลีนจะแต่งงานกัน

นั่นคือเหตุผลที่แองเจลีนดูถูกเขา

“แองเจลีน เธอไม่ควรมองดูแค่ผิวเผินนะ นอกจากคนที่ดูเท่ขึ้นเล็กน้อย มีเสน่ห์มากขึ้น และมีทักษะการต่อสู้ที่โดดเด่นกว่าผมเล็กน้อยนั่น เจย์ก็ไม่สามารถเอาชนะผมในด้านอื่น ๆ ได้…”

สายตาที่รังเกียจของแองเจลีนจ้องมาที่เขา

เมื่อโคลตระหนักได้ว่าเขาทำให้ภาพลักษณ์อันยอดเยี่ยมของเจย์ดูโดดเด่นขึ้นได้สำเร็จ เขาจึงแก้ไขตนเองอย่างรวดเร็ว “แต่สำหรับก้อนน้ำแข็งอย่างเจย์ หน้าเขาเหมือนฉีดโบท็อกซ์เลย ผมเริ่มสงสัยว่าเขาป่วยเป็นอัมพาตที่ใบหน้าด้วยหรือเปล่า คุณชอบผู้ชายแบบนี้เหรอ?”

ใบหน้าที่ปกคลุมไปด้วยชั้นของภูเขาน้ำแข็งของเจย์ผุดขึ้นในใจของแองเจลีน นี่คือใบหน้าที่เขาสวมเมื่อกี้นี้ เมื่อไหร่ก็ตามที่เขาเห็นเธอ พร้อมกับใบหน้าที่ตกตะลึงและน่ากลัว

เธอรู้ว่านี่ไม่ใช่ใบหน้าที่เขาจะสวมเมื่ออยู่กับคนที่เขารัก

ราวกับว่าน้ำแข็งและหิมะที่อยู่ห่างออกไปนับพันไมล์ถูกแสงแดดที่แผดเผาละลายหายไป รอยยิ้มของเขาดูราวกับดอกพีช ดูโรแมนติกยิ่งขึ้นเมื่อดอกไม้บนภูเขาบานสะพรั่ง

มันคงไม่ใช่ความผิดของเขาถ้ามีใครตายจากเสน่ห์ของเขา

โคลมองดูแองเจลีนด้วยสายตาที่เล็ดลอดเข้าไปสู่ภวังค์ของเธอ และเผยรอยยิ้มอันเป็นสุขและสงบออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกอิจฉาเล็กน้อยและเอื้อมมือไปบีบหน้าเธออย่างแรง

“เฮ้ คุณหยุดทำตัวเหมือนคนโง่ที่ตกหลุมรักได้ไหม?”

แองเจลีนปัดมือเขาทิ้งและหันหลังกลับโดยไม่พูดอะไร