บทที่ 825

"ฮี่ฮี่” แอนหัวเราะอย่างชั่วร้าย “นายหญิง ถ้าเธอยังไม่หย่ากับท่านอาเรส แน่นอนว่าเราจะไม่หัวแข็งถึงขนาดคิดเอาเงินของเธอไปหรอกนะ ถึงอย่างนั้น ตอนนี้เธอหย่าร้างแล้ว และเธอกำลังอาศัยอยู่ในบ้านที่ซื้อมาโดยตระกูลเซเวียร์และกินอาหารที่ตรกูลเซเวียร์จัดหาให้อยู่ เธอยังคิดว่าเราแบ่งเป็นสองครอบครัวอยู่อีกงั้นเหรอ?”

“นั่นคือความคิดของพวกหัวขโมย!” แองเจลีนพูดอย่างโกรธจัด

ยิ่งแอนพูดมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งพอใจในตัวเองมากขึ้นเท่านั้น “ฉันผิดเหรอ? เธอเองที่พาลูก ๆ มาที่คฤหาสน์เซเวียร์ ดังนั้นเธอควรปฏิบัติต่อที่นี่เสมือนเป็นบ้านของเธอและผ่านวิกฤตนี้ไปพร้อมกับเรา คุณท่าน คิดว่าฉันพูดถูกไหม?”

จอร์จเงียบไป

ในขณะนั้น ทุกคนที่เข้าข้างภรรยารองต่างจ้องมองไปที่แองเจลีนราวกับว่าเธอเป็นศัตรูของกลุ่มสาธารณชนในตอนนี้

ทันใดนั้น มีเสียงรถบีบแตรอยู่ด้านนอก มันทำลายบรรยากาศตึงเครียดภายในบ้านทันที

เชอร์ลี่ย์ลุกขึ้นไปต้อนรับแขก

ไม่นานฟินน์ก็เข็นเจย์เข้ามาในบ้าน

ข้างหลังพวกเขาเป็นผู้หญิงสองคนในชุดทำอาหาร

เมื่อแอนเห็นแม่ครัว เธอเริ่มมีแววตาประหลาดใจ

“โอ้ เรายังสงสัยว่าใครจะเป็นคนทำอาหารให้เราอยู่เลย ท่านอาเรส นายกำลังให้ความช่วยเหลือในชั่วโมงที่เราต้องการโดยส่งแม่ครัวสองคนได้ทันเวลาพอดี”

เจย์มองเธออย่างเย็นชา “พวกเธอจะรับใช้ลูก ๆ ของฉันเท่านั้น”

แอนเริ่มพูดไม่ออก

แองเจลีนมองดูนาฬิกาที่ผนังและเตือนแอน “อาคอนเนอร์ คุณควรไปทำอาหารเดี๋ยวนี้”

แอนพูดอย่างไม่เต็มใจ “บ้านนี้มีผู้คนมากมาย ทำไมฉันต้องรับใช้พวกเธอทุกคนด้วย”

ดวงตาที่เฉียบคมของเจย์เย็นชา เขาจำได้ว่าแองเจลีนทำอาหารเย็นให้ทั้งครอบครัวได้อย่างไร โดยไม่มีใครบ่นสักคำ

“คุณไม่มีคุณสมบัติที่จะรับใช้ลูก ๆ ของฉัน” เจย์พูดอย่างเจ้าเล่ห์