บทที่ 840

เธอไม่ได้รับผลลัพธ์ใด ๆ หลังจากที่แสวงหาความช่วยเหลือจากภายนอก ดังนั้น นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเธอถึงกลับมาหาเขา เธอไม่มีทางเลือกอื่น

แองเจลีนมองเขาอย่างโง่เง่า บางทีตอนนี้เธออาจจะครอบงำมากขึ้นเพราะเธอกำลังมีความสุขมากหลังจากที่ดื่มแอลกอฮอล์

“เจย์ อาเรส บอกฉันที ฉันควรจะทำยังไงเพื่อที่จะทำให้นายปล่อยเซเวียร์ กรุ๊ปไป?”

“นี่เป็นวิธีที่เธอขอร้องใครบางคนงั้นเหรอ?” ฮี่ฮี่ เธอกล้าดียังไงถึงเรียกเขาด้วยชื่อเต็ม? ใครมอบความกล้าให้เธอทำแบบนี้?

แองเจลีนยืดหลังตรง เธอยืนต่อหน้าเจย์เหมือนกับนักเรียนที่ทำผิด

นี่เป็นวิธีที่เธอยืนในตอนที่เธอทำผิดตอนที่เธอเป็นเด็ก ตอนนี้เธอกำลังยืนอยู่ในท่านี้เหมือนแต่ก่อน

“ถ้านายตกลงที่จะปล่อยเซเวียร์ กรุ๊ป นายเอาชีวิตฉันไปก็ได้ถ้านายต้องการ” แองเจลีนกล่าวอย่างหนักแน่น

สีหน้าของเจย์จืดชืด “ฉันจะเอาชีวิตเธอไปทำไม?”

เขาแค่อยากให้เธอมีชีวิตที่ดี เขาอยากให้เธอใช้ชีวิตอย่างมีความสุขและหมดห่วง

แองเจลีนไม่เข้าใจเข้า “อืม...นายอยากให้ฉันอ้อนวอนนายยังไงล่ะ?”

เจย์มองที่ใบหน้าที่กังวลของเธอ “เมื่อก่อนเธอเก่งเรื่องการอ้อนวอนคนใช่ไหม?”

แองเจลีนจำได้ว่าเธอได้ขอร้องเขาเมื่อครั้งก่อนและหน้าของเธอก็เริ่มแดง

เมื่อก่อน เธอจะถูไถตัวเองกับตัวเขาอย่างเขินอาย พวกเขาอยู่ในความสัมพันธ์ที่ยอดเยี่ยมก่อนหน้านี้ ดังนั้นเธอจึงลดอีโก้ของเธอเพื่อทำแบบนั้นได้

อย่างไรก็ตาม เธอมองไปที่ท่าทีดูถูกในสายตาของเขา เธอจะทำแบบนี้เพื่ออ้อนวอนเขาอีกครั้งได้อย่างไร?

เจย์กำลังนั่งอยู่บนรถเข็น แม้ว่าเขากำลังเงยหน้ามองเธอ ความยิ่งใหญ่รอบ ๆ ตัวเขาทำให้เขาดูสูงศักดิ์จนทำให้ดูเหมือนว่าเขาสูงส่งเหนือทุกคน

แองเจลีนหายใจอย่างรุนแรง ในตอนนั้น สมองของเธอว่างเปล่า

ทันใดนั้น แองเจลีนก็เตะไปที่รถเข็นของเจย์ รถเข็นคันนั้นหมุนกลับหลังและหยุดในตอนที่มันถถึงกำแพง