บทที่ 842

มันคืองานเลี้ยงเฉลิมฉลองลูกชายของฌอนที่อายุครบหนึ่งเดือน

แองเจลีนจำได้ว่าฌอนเคยเป็นเพื่อที่ได้ร่วมงานกับเธอก่อนหน้านี้ จึงไม่มีเหตุผลที่เธอจะไม่ส่งของขวัญให้กับเขา

บางที่เธออาจจะทำงานด้วยกันกับฌอนได้อีกครั้ง

โดยปกติแล้ว หลังจากที่แองเจลีนแต่งตัว เธอขับรถไปที่เมืองอิมพีเรียลจากเมืองนางแอ่น

งานเลี้ยงของตระกูลเบลถูกจัดที่โรงแรมห้าดาวแห่งหนึ่ง

เมื่อแองเจลีนก้าวเข้าไปในฮอลล์ เธอก็ดึงดูดความสนใจของทุกคนในทันที

เธอเป็นผู้หญิงที่น่าทึ่ง เธอก็แต่งตัวอย่างสวยสง่าเพื่อโอกาสนี้

เธอสวมชุดเดรสลูกไม้ที่เปลือยหลังเน้นส่วนโค้งเว้าที่สมบูรณ์แบบของเธอ มีสร้อยคอทับทิมสีเลือดอยู่บนคอที่เรียวสวยและต่างหูคู่หนึ่งที่ห้อยอยู่ที่หูของเธอ ลิปสติกของเธอแมตช์กับสร้อยคอในจณะที่ผมสั้นของเธอถูกผูกรวมกันบนหัวของเธอ ทำเป็นซาลาเปาที่ดูยุ่งเหยิงแต่ก็ดูดีที่ถูกกิ๊บติดกันไว้ เธอดูไร้ที่ติแต่ก็มีเสน่ห์

“ท่านครับ”

ในมุมหนึ่ง เจย์กำลังคุยกับฌอนในตอนที่ฟินน์แทรกบทสนทนาของพวกเขา

เขาหันหน้าไปมองที่ประตูอย่างสงสัย เขาจึงเห็นแองเจลีนกำลังสวมชุดเดรสยาวนางเงือกสีขาวด้วยฉลุลายดอกบนหลังและคอของเธอ เธอกำลังเดินเข้ามาในจณะที่ถือชุดเดรสของเธอ ดูเหมือนกับเอลฟ์ในสายลม เธอสวยมากจนใครก็ไม่อยากที่จะละสายตา

รูม่านตาของเจย์หดเกร็ง

ฌอนเห็นแองเจลีนและพูดกับเจย์ในทันทีว่า “นายท่านอาเรส ผมขอตัวนะครับ”

ฌอนเดินเข้าไปหาและแองเจลีนก็ยิ้มให้กับเขา เธอแหย่โดยพูดว่า “ฌอน ยินดีด้วยนะ คุณมีคนที่จะสืบทอดยีนที่ดีแล้วตอนนี้”

เธอยิ้มอย่างอบอุ่น ดูเป็นประกายในตอนที่เธอเงยหน้า

เจย์ถูกครอบงำด้วยความหึงหวง ผู้หญิงคนนี้เป็นของเขา เธอแต่งตัวเย้ายวนใจแบบนี้ได้อย่างไร? เธอกำลังเสียคุณค่าโดยการยอมให้คนอื่นมองเธอแบบนี้

ฌอนพาแองเจลีนเขาหาเจย์ แองเจลีนยิ้มและมองไปที่เจย์ เธอดูยั่วยวนใจมาก “ท่านอาเรส เราพบกันอีกแล้ว”