บทที่ 873

ในตอนเที่ยง งานแต่งงานก็เริ่มขึ้น

แองเจลีนและเซย์นทำหน้าที่ในการต้อนรับแขกเสร็จแล้วเช่นกัน

แองเจลีนได้ยืนเป็นเวลานาน ไม่ใช่แค่นั้น แต่อาการแพ้ท้องอย่างหนักหลังจากที่เธอตั้งท้องได้นำไปสู่การขาดสารอาหารด้วย ทันใดนั้นเธอก็ล้มลงและแทบร่วงลงพ้นขณะที่เธอกำลังเดิน

โคลรวดเร็วและคว้าเธอเข้าสู่อ้อมแขนของเขา

“แองเจลีน คุณโอเคไหม?” โคลถามด้วยความกังวล

เซย์นรีบดึงแองเจลีนเข้าสู่อ้อมแขนของเขาและจ้องไปที่โคลอย่างปกป้อง

โคลจ้องเซย์นอย่างพูดไม่ออก “คุณไม่มีอาการคลั่งน้องสาวใช่ไหม? เฝ้าน้องสาวของคุณไว้ให้ใกล้ชิดล่ะ...น้องสาวของคุณไม่ได้รับอนุญาตให้แต่งงานด้วยใช่ไหม?”

เซย์นพูดอย่างจริงจังว่า “แน่นอน น้องสาวของผมไม่ได้รับอนุญาตให้แต่งงาน แต่จนกว่าผมจะรู้รายละเอียดทั้งหมดของคุณ ผมจะไม่ยอมให้คุณมายุ่งกับน้องสาวของผมแน่นอน”

โคลยิ้มงี่เง่า “รายละเอียดของงั้นเหรอ?”

นี่คือจุดอ่อนของเขาจริง ๆ

เซย์นพูดอย่างน่าเกรงขามว่า “ก่อนที่คุณจะเดทกับน้องสาวของผม โปรดยื่นเรซูเม่ อย่าลืมบอกความจริงเรื่องที่อยู่บ้าน การศึกษา และอาชีพ แล้วก็ส่วนสูงและกรุ๊ปเลือด น้องสาวของผมจะคบกับผู้ชายไร้เดียงสาเท่านั้น”

โคลยิ้มสดใสแต่กำลังร้องไห้อยู่ภายใน

เรื่องเหล่านี้คือความลับอย่างแท้จริงที่เขาไม่สามารถเปิดเผยได้

เขาทั้งสองกำลังพูดคุยกันอย่างมีความสุข…

อาหารที่อยู่ในท้องของแองเจลีนกำลังกลิ้งไปด้วยอาการคลื่นไส้อย่างรุนแรง เธอรู้สึกเหมือนจะอาเจียน

แองเจลีนใช้แรงทั้งหมดบีบที่เอวของเซย์นขณะที่เธอรีบพูดว่า “พี่ใหญ่ พาฉันไปที”

เซย์นรู้สึกถึงความเจ็บปวดและตะโกนออกมาว่า “แองเจิล เธอจะจับฉันทำไม? ฉันกำลังช่วยปกป้องเธออยู่นะ กลัวว่าเธอจะเจอเจ้าขยะอย่างเจย์อีก…”

“พี่ใหญ่…” เสียงของแองเจลีนดูอ่อนแอเล็กน้อย