บทที่ 879

เซย์นถอนหายใจ “นายช่างเป็นพ่อที่สันโดษจริง ๆ ถ้าน้องสาวของฉันรู้ว่าเธอคงจะไม่ได้เจอเจนสันในอีกสิบปีข้างหน้า เธอคงจะไม่ยกโทษให้นายอย่างแน่นอน”

รอยยิ้มที่บูดบึ้งปรากฏขึ้นบนหน้าของเจย์ “ฉันไม่คาดหวังให้เธอยกโทษให้กับฉันสำหรับทุก ๆ อย่างที่ฉันได้ทำลงไป"

เซย์ก็รู้ด้วยว่าเจย์ช่วยคนรักของเขาไม่ได้ ดังนั้น เขาจึงหุบปากที่สาปแช่งของเขาไว้

เจย์หยิบตั๋วสองใบออกจากกระเป๋าและยื่นมันให้กับเซย์น “ด้วยความน่าจะเป็นทั้งหมด แองเจลีนเดาว่าเจนสันเข้าร่วมวิทยาลัยเยาวชนในตำนานคือสิ่งที่ฉันทำ ถ้าฉันเข้าไปยุ่งกับร็อบบี้น้อยด้วย เธอจะสงสัย เซย์น ฉันอยากให้นายพาร็อบบี๊น้อยไปเข้าร่วมในการประลองเทควันโดที่ถูกจัดในมณฑลเอส แน่นอนว่าการประลองนั้นเป็นของปลอม เมื่อนายมาถึงในมณฑลเอส สตอร์มจะไปเจอกับนายและเขาจะพาร็อบบี้น้อยไปสถานที่ลึกลับอีกที่หนึ่งโดยเครื่องบิน”

“ไปที่ไหนล่ะ?” เซย์นถาม

“ฉันบอกไม่ได้”

เซย์นเริ่มยั้วะโดยคำพูดของเจในทันที “นายต้องเก็บมันเป็นความลับแม้แต่กับฉันเลยรึ?”

เจย์พูดว่า “สำหรับฉันแล้ว ยิ่งคนรู้ที่ที่ร็อบบี้น้อยอยู่น้อยเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งปล่อยภัยเท่านั้น”

เซย์นรู้สึกว่า หลังจากที่ท้องฟ้าถล่มลงมาอย่างรวดเร็ว ขณะที่ภูเขาเอฟเวอร์เรสต์กำลังกดทับที่ตัวเขา การเข้าใกล้ที่ยากจะควบคุมก็กลายเป็นความรู้สึกที่หนักอึ้ง

“เซ็ตตี้น้อยคือคนสุดท้ายใช่ไหม?” เสียงของเซย์นมีร้องรอยของการสะอื้น

เจย์พูดว่า “เซ็ตตี้น้อยไร้เดียงสา เพราะงั้นฟินน์สามารถพาเธอไปได้ง่าย ๆ ฉันจะพยายามให้เซ็ตตี้น้อยอยู่กับแองเจลีนจนถึงที่สุด”

เซย์นพยายามอย่างหมดท่าที่จะกลั้นน้ำตาของเขาเอาไว้ “น้องสาวของฉันจะต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวในตอนท้ายอยู่ดี ใช่ไหม?

หัวใจของเจย์รู้สึกเหมือนถูกหนามแหลมทิ่มแทง “ซึ่งนี่ก็เป็นเหตุผลที่ฉันหวังว่านายจะปล่อยเอมิเนนต์ ออเนอร์ไปและช่วยเธอเริ่มบริษัทใหม่ แน่นอนว่า ฉันจะให้ค่าตอบแทนกับนายอย่างงาม”

เสียงเบา ๆ และดึงดูดของเจย์ถูกผสมเข้ากับอารมณ์ที่ลึกซึ้ง “ฉันได้โอนอาณาจักรของแกรนด์ เอเซียภายใต้ชื่อของแองเจลีน ได้โปรดทิ้งเอมิเนนต์ ออเนอร์ไปและช่วยเธอดูแลบรัษัทใหม่แห่งนี้ด้วยกัน ฉันรู้ว่าคำขอนี้มันค่อนข้างยากสำหรับนาย แต่ถือว่านี่คือการที่ฉันขอร้องนาย”

ตาของเซย์นแดงพร้อมกับน้ำตาที่ไหลรินลงมาบนหลังมือของเขาพร้อมกับเสียงแปะ ๆ เซย์นเช็ดมันออกด้วยเสื้อของเขา ยิ้มและพูดอย่างสบาย ๆ ว่า “นี่คือสิ่งที่ยอดเยี่ยม ฉันไม่ขัดข้องเลย ไม่เลย”

เจ้าชายที่อยู่บนจุดสูงสุดของโลกได้อ้อนวอนด้วยเสียงเบา ทำให้ปัญหาของตัวเขาเองทั้งหมดหายไป