บทที่ 928

เซ็ตตี้น้อยไม่กลัวแบบนั้นอีกแล้ว

“พวกเขาเป็นใครเหรอ ฟินน์?”

“ดูพวกเขาใกล้ ๆ นะและทำให้มั่นใจว่า คุณจำหน้าของพวกเขาได้นะ เซ็ตตี้น้อย พวกนี้คืนคนที่ฆ่าคุณพ่อของคุณ” น้ำเสียงของฟินน์เต็มไปด้วยความโศกเศร้า ความขุ่นเคืองและความเคียดแค้นต่อศัตรู

เมื่อเซ็ตตี้น้อยได้ยินว่าพ่อของเธอตายแล้ว เธอก็ร้องไห้อย่างบีบหัวใจออกมา

“คุณพ่อคะ คุณพ่อ!”

เสียงของเด็กคนนั้นดูเด็กมาก ๆ แม้แต่พลังในการระบายความรู้สึกออกมาก็อ่อนแอเป็นอย่างมาก

ถึงกระนั้น การร้องไห้ของเธอทำให้ฟินน์ปวดใจด้วยเหตุผลบางอย่าง

“อย่าร้องนะ เซ็ตตี้น้อย ฟินน์จะแก้แค้นให้คุณพ่อเอง”

เซ็ตตี้น้อยจ้องไปกลุ่มคนเหล่านั้นด้วยสายตาที่เกรี้ยวกราด “อื้ม”

ฟินน์วิ่งออกจากคฤหาสน์เซเวียร์และเข้ามายังทางตันของสุดถนนที่ซึ่งกลุ่มของผู้คุมวิญญาณล้อมเขาไว้ในที่สุด

ฟินน์กอดเซ็ตตี้น้อยแน่นและถามเธอว่า “หนูกลัวไหม?”

เซ็ตตี้น้อยได้เจอกับความรู้สึกที่หลากหลาย เธอเริ่มจากความกลัวอย่างหนักไปยังการถูกครอบงำด้วยความเศร้าโศกและขุ่นเคือง เมื่อความโศกเศร้าและความขุ่นเคืองได้ขับไล่ความหวาดกลัวออกไปทั้งหมด เซ็ตตี้น้อยก็ไม่กลัวอีกต่อไป

“ไม่” เธอส่ายหน้า

ฟินน์รู้สึกโล่งอก “งั้นเอาล่ะ จับให้แน่นนะ เราจะจัดการศัตรูด้วยกัน”

พวกผู้คุมวิญญาณพุ่งไปข้างหน้าและดาบยาวก็เลื่อนออกจากมือของพวกเขา รัศมีที่เยือกเย็นแผ่ออกไปในทุกทิศทางขณะที่ดาบเหล่านั้นพุ่งเข้าหาฟินน์

ฟินน์อุ้มเซ็ตตี้น้อยในอ้อมแขนของเขา ทุก ๆ ครั้งที่เซ็ตตี้น้อยสังเกตเห็นดาบเหนือหัวของเธอ เธอจะกลั้นหายใจด้วยความกลัวและกอดคอของฟินน์แน่นด้วยมือเล็ก ๆ ของเธอ ขณะที่เธอกำลังจะร้องให้ออกมาเสียงดัง เธอกัดฟัดอย่างรุนแรงเพื่อเก็บความตื่นตระหนกทุกรูปแบบไว้ในตัวเธอ

เธอกลัวว่าจะทำให้ฟินน์ไขว้เขว

อย่าลืมว่า มันไม่ง่ายที่ฟินน์จะสู้กับศัตรูหลายคนด้วยตัวคนเดียวในขณะที่อุ้มเธอ

ทักษะศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสานของฟินน์ได้บรรลุจุดสูงสุดของความสมบูรณ์แบบ

ไม่เพียงเท่านั้น เขาเคลื่อนไหวด้วยความเร็วแสง เขาสามารถปล่อยการโจมตีทำลายล้างด้วยเพียงหมัดเดียว จัดการนักฆ่าของโลกาวินาศหลายคนลงกับพื้นในเวลาไม่นานเลย

แต่ถึงกระนั้น ศัตรูของเขาก็เป็นนักฆ่าที่มี่ประสบการณ์ดี ทันใดนนั้น พวกเขาก็พบจุดอ่อนของฟินน์