บทที่ 936

ถ้าปู่รู้ว่าเขาได้สังหารลูกชายของป้าโคลอี้ เขาอาจจะทุกทรมาณจากความเศร้าโศก

ป้าโคลอี้คือลูกสาวคนโปรดของปู่ ผู้สืบตระกูลที่โดดเด่นที่สุดที่ปู่ได้เลี้ยงดู

ปู่มักจะพูดบ่อย ๆ ว่าถ้าป้าโคลอี้มีลูก ลูกของเธอจะเป็นทายาทโดยชอบธรรมที่สุดขององค์กรโลกาวินาศอย่างแน่นอน

น่าเสียดาย เขาถูกได้ทำลายความหวังของปู่ด้วยมือเปล่าของเขา

“อ๊ากกก!” โคลเงยหน้าขึ้นท้องฟ้าและตะเบ็งเสียงด้วยความรู้สึกท้อแท้และเศร้าหมอง

“ทำไมนายถึงทำให้ฉันอยู่ในสถานการณ์ที่เลือดเย็นแบบนั้นด้วย เจย์ อาเรส?”

แองเจลีนก้มลงเก็บมีดอันเยือกเย็นบนพื้น!

โคลจ้องเธออย่างเฉยเมย ขณะที่เขาเริ่มคาดเดาเรื่องแรงจูงใจที่เธอมี เขาก็เห็นแองเจลีนเงื้อมีดที่เยือกเย็นขึ้นและแทงมันไปยังหน้าอกของเธอโดยไม่ทันรู้ตัว

โคลเตะมีดอันเยือกเย็นลง แองเจลีนกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง

“ปล่อยให้ฉันตายซะ"

เกรย์สันและเซย์นรีบเข้ามาในตอนนี้ เซย์นกอดแองเจลีนแน่นขณะที่เธอยังคงขาดสติ “ได้โปรดเถอะ แองเจิล พี่ขอล่ะ เธอต้องอยู่ต่อไป”

ท่าทีความสิ้นหวังและความท้อแท้ปรากฏขึ้นทางสีหน้าของแองเจลีนขณะที่เธออ้อนวอน “เซย์น พี่ไม่รู้หรอกว่าฉันรู้สึกใจสลายมากแค่ไหน นี่มันเจ็บปวดมากนะ”

เซย์นพูดว่า “พี่รู้ แองเจิล พี่รู้ว่าเธออยู่ต่อไปไม่ได้โดยไม่มีเขา แต่เธอต้องอยู่ นี่เป็นสิ่งที่เขาคาดหวังจากเธอนะ”

เกรย์สันจ้องโคลอย่างเดือดดาล แววตาที่ดุร้ายกำลังมองราวกับว่าเขากำลังจะกลืนกินโคลไปทั้งตัว

คาร์สันสังเกตเห็นความเคียดแค้นของเกรย์สันและรีบเข้ามาปกป้องโคลที่ได้รับบาดเจ็บให้อยู่ข้างหลังของเขา

เกรย์สันกำหมัดแน่นและคลายออก