บทที่ 960

ผู้หญิงคนนี้คือราชินีของเหล่านางปีศาจ สำหรับกฏที่ว่าผู้ชายห้ามแตะต้องผู้หญิง อาจจะมีเธอแค่คนเดียวที่เป็นข้อยกเว้น

แองเจลีน “...”

แองเจลีนโกรธ ดังนั้นเธอจึงตะคอกใส่เกรย์สัน “เกรย์สัน ตาบอดรึไง? นายไม่เห็นรึว่าสองคนนี้กำลังยั่วโมโหท่านประธานของนายอยู่? ลากพวกเขาออกไปสิ!”

เกรย์สันมีสีหน้าที่แย่ เขาเดินไปหาเจย์และพูดกับเขาอย่างเป็นกันเอง “คุณครับ วันนี้ท่านประธานอารมณ์ไม่ดี ถ้ามีเรื่องอื่นอีก ผมแนะนำให้คุณมาวันพรุ่งนี้อีกครั้งนะครับ”

เจย์ตอบกลับว่า “มันต้องเป็นวัยหมดประจำเดือนของเธอแน่ที่เธออารมณ์ไม่ดีในทุก ๆ วันแบบนี้”

แองเจลีนซีด “นายคิดว่าเพราะนายมีหน้าตาแบบนั้นแล้วฉันจะไว้ชีวิตนายงั้นเหรอ?”

เจย์หน้าซีด

เขารู้ว่าแองเจลีนมองเขาเป็นเทพอโดนิสสักอย่างที่ผลักไสได้ นี่คือความอัปยศโดยตรงสำหรับชายที่มีอำนาจอย่างเจย์

เกรย์สันเห็นว่าทั้งคู่กำลังจะปะทะกันในการต่อสู้อย่างเต็มรูปแบบ ดังนั้นเขาจึงรีบแยกสถานการณ์ เขาพูดกับเจย์ด้วยน้ำเสียงที่เป็นมิตรว่า “คุณปิแอร์ ฮาเนสปลอมแปลงข้อมูลประจำตัวของเขา เพราะงั้นจึงมีปัญหาเรื่องการกำกับดูแลหน้างาน ชาวประมงคนอื่น ๆ อยู่ข้างในก็เพื่อช่วยสืบสวน ไม่ใช่เพราะท่านประธานอยากที่จะขังพวกเขาไว้ที่นั่นโดยไม่มีสาเหตุ”

เมื่อเจย์ได้ยินเช่นนั้น เขาก็มองแองเจลีนอย่างสงสัย

มันชัดเจนว่าแองเจลีนรู้สึกขุ่นเคืองเขาที่ทำให้เธอรู้สึกแย่ ดังนั้นเธอจึงโกรธในทุก ๆ ครั้งที่เธอเห็นเขา เธอมักจะอยากเอาคืนเขาอยู่เสมอ

“เกรย์สัน ไปทักทายกับคนที่สถานีตำรวจหน่อย ปล่อยให้พวกเขาขังพวกชาวประมงงั่งนั่นไว้จนกว่านรกจะเยือกแข็ง จนถึงตอนนั้น อย่าปล่อยพวกมันออกมา”

เจย์มองแองเจลีนอย่างตะลึงงัน “เธอมันอ่อน!”

แองเจลีนย้อนว่า “นายยังไม่ได้ชี้แจงข้อเท็จจริงก่อนที่จะสอบสวนฉันเลย เพราะงั้นนี่ก็เป็นผลลัพธ์ที่นายจะได้”

ทอมมี่น้ำตาคลอ “ท่านประธานหญิงครับ ได้โปรดเมตตาและปล่อยพวกเขาไปเถอะครับ พวกเราชาวประมงใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก กลับไปที่บ้านเราก็ได้เงินไม่พอ ตอนนี้การที่พวกเราจากบ้านมาทำงาน เราอยู่ในความวุ่นวายนี้แล้ว พวกเขาทุกคนถูกขังก่อนที่จะได้ทำงานอะไรหรือได้เงินเงินเลย ฮืออ ฮือออ…”

แองเจลีนรู้สึกขมขื่นในใจหลังจากที่ฟังเรื่องน่าเศร้าของทอม