บทที่ 985

วันนี้เซ็ตตี้น้อยมาพร้อมกับลุงเซย์นแทนที่จะเป็นฟินน์

ตอนที่เซย์นเห็นเจย์ เขาอดไม่ได้ที่จะมองย้อนกลับไปในอดีตของเขาและเจย์ พวกเขาทั้งคู่ต่างไล่ตามน้องสาวของอีกฝ่าย แต่มีเพียงแค่ความสัมพันธ์ของเจย์และแองเจลีนเท่านั้นที่สำเร็จ ในขณะที่เขากับโจเซฟินต่างแยกจากกัน

นอกจากนี้ยังมีความทรงจำอันเจ็บปวดที่เขาเกือบจะเป็นโรคซึมเศร้าเพราะความหวาดกลัวจากสายตาที่อาฆาตของเจย์

เซย์นใคร่ครวญและคิดได้ว่าในเมื่อตอนนี้เจย์ได้สูญเสียความทรงจำไปแล้ว มันคงจะเป็นเวลาที่เหมาะที่สุดที่จะชำระหนี้ทั้งเก่าและใหม่ทั้งหมดพวกนี้เสีย มิฉะนั้นสิ่งนี้จะฝังใจเขาไปตลอด

“นายเบ็น เซ็ตตี้น้อยบอกว่าครั้งที่แล้วนายเล่นเพลงไปแค่ท่อนเดียวใช่ไหม?” น้ำเสียงของเขามีคำติที่เกรี้ยวกราดที่ดูราวกับจะพูดว่า ‘นายไม่ละอายใจที่ได้รับเงินเดือนสูงขนาดนี้ในขณะที่นายเล่นเพลงไปแค่ท่อนเดียวบ้างเลยเหรอ?’

เจย์ดูไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อยและตอบอย่างใจเย็นว่า “อืม”

เขาช่างเป็นคนพูดน้อยเสียจริง!

เซย์นจงใจทำเรื่องต่าง ๆ ให้ยุ่งยากสำหรับเขา “ถ้าเป็นอย่างนั้น วันนี้นายก็สอนเพิ่มอีกสักสองสามท่อนได้ไหม? เซ็ตตี้น้อยเป็นอัจฉริยะน่ะ เธอจดจำเพลงอะไรก็ได้ตามได้หมดเลยหลังจากได้ฟังเพียงแค่ครั้งเดียว”

เจย์ยังคงตอบแบบนิ่ง ๆ “อืม”

เซย์นกัดฟันกรอดอย่างโมโห “นายเป็นครูของเซ็ตตี้น้อยนะนายเบ็น นายไม่ควรที่จะปากแข็งขนาดนี้หรอกนะ พูดมากกว่านี้สักหน่อยไม่ได้เหรอ?”

เจย์มองเขาด้วยสายตาพิฆาต “ผมพูดไม่ออกเวลามองหน้าคุณ”

เซย์นอัดอั้นไปด้วยความโกรธ

ก็ดี ถ้าเอาตามความเป็นจริงผู้ชายคนนี้อาจความจำเสื่อม แต่คารมคมคายและความสามารถในการโต้เถียงของเขาไม่ได้ลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อย

เซย์นเปลี่ยนกลยุทธ์ของเขา เขาเดินตามเจย์และเซ็ตตี้น้อยเข้าไปในห้องซ้อมเปียโน เจย์นั่งลงบนเก้าอี้เปียโนข้าง ๆ เซ็ตตี้น้อย ในขณะที่เซย์นนั่งข้างหลังพวกเขา

ในเมื่อตอนนี้เจย์มีอาการความจำเสื่อม เขาคงลืมวิธีการเล่นเปียโนไปหลายท่อนอยู่ เขากำลังให้ความสนใจว่าเจย์จะมีวิธีการหลอกล่อเซ็ตตี้น้อยได้อย่างไร

“วันนี้คุณอยากฟังอะไรเหรอคะ? หนูจะเล่นให้คุณฟังเอง!” เซ็ตตี้น้อยช่วยให้เจย์พ้นจากสถานการณ์ที่น่าพะอืดพะอมนี้ได้อย่างรวดเร็ว