บทที่ 989

รังสีแห่งความเยือกเย็นและขุ่นเคืองแผ่ออกมาจากสายตาที่เหมือนเหยี่ยวของเจย์ “ไสหัวไป” เขาตะคอกด้วยเสียงต่ำ

ปิแอร์ยืดหลังตรงและเดินไปหาเจย์

จากนั้น เขาก็โยนก้นบุหรี่ลงพื้นอย่างขมขื่นและกระทืบมันอย่างรุนแรงด้วยเท้าราวกับว่ากำลังบดขยี้เจย์

ปิแอร์กล่าวอย่างโหดร้ายด้วยสีหน้าที่บูดบึ้ง “แกภูมิใจอะไรนักหนา เบ็น? แกเป็นขยะที่ไร้ค่าที่สุดในหมู่บ้านชาวประมงของพวกเราไม่ใช่เหรอ? แกไม่หวั่นไหวเรื่องที่ภรรยาของแกหาเลี้ยงครอบครัวและเกาะเธอกินเลย หึ แล้วตอนนี้ ต่อหน้าฉัน แกยังจะทำตัวสูงส่งและมีคุณธรรมอยู่อีกงั้นเหรอ?”

เจย์พูดขณะที่เตือนชายอีกคนอย่างเคร่งขรึมว่า “ไสหัวไปซะ อย่าให้ฉันพูดซ้ำเป็นครั้งที่สาม”

สายตาของปิแอร์มองไปที่กำปั้นของเขา “นี่ แกพยายามจะจัดการฉันงั้นเหรอ? ดูแกสิ ทั้งดูอ่อนแอและเปราะบางขนาดนี้ แกรู้วิธีต่อสู้กับคนอื่นเขาด้วยเหรอ?”

เจย์นึกถึงการเคลื่อนไหวที่แองเจลีนใช้สู้กับขโมยและกระโดดขึ้นในทันที กระโดดถีบด้วยลูกหมุน 540 ดีกรี เขาทำให้ปิแอร์ลอยออกไป

ปิแอร์จ้องเจย์ด้วยความไม่เชื่อ เขาเช็ดเลือดที่จมูกและลุกขึ้นอย่างเกรี้ยวกราด “ฉันไม่อยากจะเชื่อว่าแกรู้วิธีเคลื่อนไหวด้วย”

เจย์จ้องกำปั้นตัวเอง ช่างแปลกเสียจริง ทักษะทางศิลปะการต่อสู่ไม่ใช่สิ่งที่พัฒนาได้ในชั่วข้ามคืน นี่เป็นสิ่งที่เขาเรียนรู้มาในอดีตอย่างนั้นหรือ?

ปิแอร์หยิบโทรศัพท์ของเขาออกมาและเปิดเสียงลำโพง ในเวลาไม่นาน เสียงร้องไห้ของไทเกอร์ก็ดังออกจากปลายสาย “ช่วยผมด้วยครับ พ่อ”

สัมผัสอันเฉยเมยในแววตาของเจย์ก็ปกคลุมไปด้วยความขุ่นเคืองในทันที “ไอ้สารเลว ปล่อยลูกชายของฉันซะ!”

ปิแอร์ปิดโทรศัพท์ เขายิ้มอย่างบิดเบี้ยวและชั่วร้าย “เบ็น ฉันภูมิใจนำเสนอพวกผู้ชายจากหมู่บ้านชาวประมงของเราให้ทำงานที่ไซต์ก่อนสร้างของทัวร์มาลีนเพื่อหาเงิน แต่แกก็ยังตอบแทนความใจดีของฉันด้วยความอกตัญญูโดยการตัดแหล่งรายได้ของฉันไป ฉันอยากให้แกชดใช้คืนเป็นสองเท่า”

“แกต้องการเท่าไหร่?” เจย์ถามอย่างเกรี้ยวกราด

ปิแอร์พูดว่า “นั่นก็ขึ้นอยู่กับว่าลูกชายของแกมีค่ามากแค่ไหนไงล่ะ”

ในตอนนั้น เจย์เริ่มชั่งน้ำหนักความจริงที่ว่าไทเกอร์มีค่ามากแค่ไหนในใจ

ดูเหมือนว่ามันจะไม่สำคัญเท่าไหร่นัก

ความเฉยเมยที่เจย์รู้สึกยิ่งทำให้เขาเจ็บปวด นั่นคือลูกชายของเขา เขาเยือกเย็นและเฉยเมยต่อลูกชายโดยกำเนิดของเขามากขนาดนี้ได้อย่างไร?

ปิแอร์พูดว่า “ฉันรู้มาว่า ตอนนี้แกและประธานของแกรนด์เอเซียสนิทกันมาก ฉันมั่นใจว่าประธานคงไม่ไว้ชีวิตฉันหลังจากที่รู้ว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่ในตอนนี้ ห้าล้าน เอาเงินให้ฉันห้าล้าน แล้วฉันจะไม่โผล่หน้ามาในเมืองอิมพีเรียลอีกต่อไป”