บทที่ 998

อย่างไรก็ตาม มาริลินก็ดึงเขากลับมาสู่ความเป็นจริงที่โหดร้าย ทำให้เขารู้ตัวว่าเขาด้อยค่าและไม่สำคัญแค่ไหนเมื่ออยู่ต่อหน้าแองเจลีนที่ไร้ที่ติ

“ไปกันเถอะ” เขาจับมือของมาริลินและออกในทันที

หลังจากที่เจย์ออกไป โจเซฟีนก็เดินออกมาจากความมืด สายตาที่เห็นใจของเธอก็มองตามเจย์ไปขณะที่เธอตีปากตัวเองและถอนหายใจ “ผู้ชายที่น่าภาคภูมิใจอย่างเขาลงเอยกับผู้หญิงที่ต้อยต่ำและหยาบกระด้างแบบนั้นได้ยังไงนะ?”

ตาของแองเจลีนพล่ามัวไปด้วยน้ำตา “นั่นคือชะตากรรมของเขาในที่สุด”

โจเซฟีนรับบัตรสมาชิกระดับสูงสุดจากพนักงานขายและตักเตือนเธอว่า “หล่อนรู้ไหมว่าเธอเป็นใคร?”

พนักงานขายดูตกตะลึงงัน “ประธานของแกรนด์ เอเซียค่ะ”

พนักงานขายคนนั้นชำเลืองมองแองเจลีนเล็กน้อย จากนั้นจึงรีบขอโทษเธอ “ขออภัยค่ะ ดิฉันขออภัยจริง ๆ ดิฉัน…”

โจเซฟีนหันไปมองเจย์ จากนั้นก็ถามอีกครั้ง “หล่อนรู้ไหมว่าเขาเป็นใคร?”

พนักงานขายคนนั้นดูงุนงง

โจเซฟีนตอบว่า “ประธานคนก่อนของแกรนด์ เอเซีย”

พนักงานขายคนนั้นตกใจมากจนอ้าปากค้าง มีความบังเอิญแบบนี้ด้วยเหรอ? เธอเจอกับประธานของแกรนด์ เอเซียสองคนในวันเดียวจริง ๆ ใช่ไหม?

"เธอรู้ใช่ไหมว่าตอนนี้ต้องทำอะไรในตอนที่เจอพวกเขาครั้งหน้า?”

“ค่ะ ค่ะ ทราบแล้วค่ะ”

โจเซฟีนตักเตือนพนักงานขายคนนั้นเพียงแค่สามประโยค ถึงกระนั้น การตักเตือนของเธอก็ทำให้หล่อนเหงื่อตก

“ไปกันเถอะ โจเซฟีน”

ความคิดของแองเจลีนล่องลอยออกไปในตอนที่เจย์จากไป

โจเซฟีนจับมือของแองเจลีนและกระซิบว่า “พี่อยากจะไล่ตามเขา ใช่ไหมล่ะ?”

แองเจลีนยิ้มอย่างขี้เล่น “เธอนี่เต็มไปด้วยความคิดแย่ ๆ เลยนะ ทำไมไม่สร้างฉากการเจอกันที่แสนโรแมนติกให้ฉันบ้างล่ะ?”