ตอนที่ 24 ทวนความจำ2

และก็นางบ่นพึมพำอีกสองสามประโยคด้วยใบหน้าเช่นเดิม ริมฝีปากอิ่มน่ากดจูบเบ้ลงเล็กน้อยพาใบหน้าจิ้มลิ้มน่าหยิก นางก้มลงมองเขาพร้อมน้ำตาที่ไหลออกมาจากเบ้าตาจนเข้าปากเขา รสชาติของมันแย่มากทีเดียว...

เขาจึงเอื้อมนิ้วมือขึ้นมาปาดน้ำตาออกจากแก้มนวลนุ่มนิ่มของนาง จับปอยผมของนางให้ออกจากวงหน้าไป เขาพิศมองนางผู้ร้ายกาจดื้อดึง นางมักจะทำตัวดีงามต่อหน้าคนอื่นแต่กลับทำตัวร้ายกาจกับเขา นางกำลังทำเขาแปลกใจ

ไยชอบร้องไห้กับเขา ไยไม่ยิ้ม?

เขาถามนางในใจพร้อมไล้ปลายนิ้วที่แก้มนวลของนางมาจนถึงริมฝีปากแล้วจับริมฝีปากอิ่มนุ่มของนางให้ฉีกยิ้มเสียเลย

จงยิ้มเดี๋ยวนี้!

แต่ทว่า...สตรีเหนือร่างนอกจากไม่ยิ้มให้เขาแล้วยังจะเผยอปากน้อยๆ แล้วกัดนิ้วของเขาอีกด้วย

นางร้ายกาจอีกแล้ว!