บทนำ

บทนำ

การทำงานของเครื่องปรับอากาศยังคงทำหน้าที่ของมันได้ดี ภายในห้องพักสี่เหลี่ยมแคบ ๆ ของโรงแรมม่านรูดแห่งหนึ่งในทางกลับคอนโดฯ หรูของหญิงสาวที่กำลังหยัดกายขึ้นมาคร่อมตัวชายหนุ่มคนที่เอาแต่นอนทำหน้าเคลิ้มอยู่ใต้ร่างเธอ

ส่วนกลางกายแข็งแรงถูกดันเข้ามาในช่องทางรักคับแน่นจนสุดความยาว แม้จะเป็นความสัมพันธ์อันลึกซึ้งครั้งแรกของฝ่ายหญิง แต่เธอกลับไม่ได้แสดงท่าทางอ่อนปวกเปียกให้อีกฝ่ายออมแรงเลย กาเนสแสยะยิ้มมุมปากอย่างพอใจ ใบหน้าสวยขึ้นริ้วแดงซ่านด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปมากพอสมควร ไม่ต่างจากคนใต้ร่างที่เมาจนสติสัมปชัญญะไม่เต็มร้อย

บทรักเร่าร้อนถูกบรรเลงมาเรื่อย ๆ จนถึงสองชั่วโมงเต็ม แต่ความกระสันกลับไม่เบาลงเลย อาจเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เข้าไปทำปฏิกิริยากับจุดอ่อนไหวบวกกับเลือดลมในร่างกายให้สูบฉีด

ฝ่ามือหนาลูบไล้ตามเอวคอดบางขึ้นมาเรื่อย ๆ จนมาหยุดอยู่ที่ราวนมด้านซ้าย ปลายนิ้วชี้เกลี่ยรอยแผลเป็นจากการผ่าตัดเสริมหน้าอกเบา ๆ ก่อนจะถูกมือเรียวเล็กปัดออก

"อ๊า~" เสียงครางถูกเปล่งออกจากริมฝีปากหนาเมื่อสัมผัสถึงความเสียวซ่าน จากกลางกายแล่นพล่านไปทั่วร่างกาย ริมฝีปากหนาห่อเข้าและเปล่งเสียงครางออกไม่ขาดปาก

"อื้อ~" กาเนสคว้ามือหนาไว้ได้ทัน เธอสะบัดออกจากตัวแล้วโน้มลงไปจูบลำคอหนา ซุกไซ้ไม่ยอมผละออกง่าย ๆ แถมยังทำรอยแดงไว้บนลำคอเขาอีก

"เนสมึงอย่าทำรอย.." โอโซนเอ่ยบอกคนตัวเล็กที่พยายามจะทำรอยรักบนคอเขาแต่กลับถูกห้ามไว้ก่อนและเหมือนเธอจะไม่พอใจกับการถูกห้าม

หนอย! ทีตัวเองบีบนมบีบก้นฉันไม่เห็นห้าม พอจะทำรอยหน่อยกลับมาห้ามไม่เข้าเรื่อง! กลัวเมียรู้เหรอว่ามาเอากับเพื่อนน่ะ!

จิตใต้สำนึกเธอเริ่มทำงาน สายตาที่เต็มไปด้วยไฟสวาทแปลเปลี่ยนเป็นโกรธเกรี้ยว

"ฉันไม่ได้ชอบแก…"

"แล้วกูบอกเหรอว่าชอบมึง" โอโซนขยับปากตอบเสียงแหบพร่าในขณะที่กาเนสยังไม่หยุดเคลื่อนไหวร่างกาย คำตอบที่ได้รับไม่ได้ให้เธอรู้สึกเจ็บจี๊ดหรืออย่างใด แต่กลับหมั่นไส้มากกว่า การที่เธอกับโอโซนแอบมากินกันในวันนี้ไม่ใช่ละครน้ำเน่าหลังข่าวที่ว่า เมาแล้วได้เสียกัน แต่เป็นความต้องการของทั้งสองต่างหาก แต่เอ๊ะ!.. เธอเป็นคนยั่วเขาก่อนนี่หว่า.. แบบนี้โอโซนก็ถูกเธอข่มขืนน่ะสิ(?)

กาเนสแสยะยิ้มร้ายกาจ ริมฝีปากแดงซ่านจากการถูกจูบเม้มโค้งลงเล็กน้อย

บทสนทนาไม่รื่นหูจบลงแค่นั้น ไม่มีใครปริปากพูดอะไรให้เสียบรรยากาศ บทรักเร่าร้อนถูกดำเนินมาเรื่อย ๆ สองหนุ่มสาวผลัดกันขึ้นและลงอยู่แบบนั้นคล้ายว่าได้ปลดปล่อยกันทั้งคู่