บทที่ 9

"ว่าไงครับเจ้าตัวน้อยพ่อมาแล้วว"

"ซื้ออะไรมาให้หลานอีกล่ะ"

"ตอนนี้พ่อทำงานแล้ว​ จะซื้ออะไรให้ลูกก็ได้"

"เก็บเงินไว้ขอเมียบ้างเถอะ"

"ค่าสินสอดจะเอาเท่าไรล่ะ"

"ยังจะมาพูดเล่นอีก"

"ไม่ได้พูดเล่น​ พูดจริง"

"ฉันจะย้ายบ้านอีกแล้วนะ" ข้าวทิพย์พูดไปเรื่องอื่นเพราะไม่อยากพูดกับฟีฟ่าเรื่องนี้แล้ว

"ย้ายไปอยู่ด้วยกันได้ไหม"

"ถ้านายยังขืนพูดเล่นอยู่ฉันจะไม่พูดด้วยแล้วนะ"

"กี่ปีแล้วเนี่ยเมื่อไรจะใจอ่อน"

"ที่ทำงานไม่มีสาวๆ ให้จีบเลยหรือไง"

"จะไปจีบสาวได้ยังไงมีลูกมีเมียแล้ว"

"ไอ้ฟีฟ่า!"

"นานแค่ไหนก็จะรอ แล้วนี่จะย้ายไปอยู่ที่ไหนกันอีก"

"ยังไม่รู้เลย พรุ่งนี้ไปทำงานที่ทำงานใหม่แล้วเดี๋ยวจะหาที่พักด้วย"

"ลาออกจากงานแล้วเหรอ"

"ใช่"

"แล้วไปทำงานที่ไหนล่ะ จะไปให้เขาข่มเหงอีกไหม"

"ยังไม่รู้"

"เป็นพนักงานเหรอ"

"ผู้ช่วยผู้จัดการ"

"อะไรนะ?"

"เขารับฉันเข้าทำงานในตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการ"

"บ้าไปแล้ววุฒิแค่ม. 6 ใครจะเอาเป็นผู้ช่วยผู้จัดการ"

"ฉันก็ไม่เข้าใจ"

"บริษัทหลอกลวงหรือเปล่า ชื่อบริษัทอะไรเดี๋ยวจะไปดู"

"ไม่ต้องหรอก​ งานนายยังหนักไม่พอหรือไง"

"ไปทำงานพรุ่งนี้ใช่ไหม"

"ใช่"

"เดี๋ยวจะไปส่ง"

"นายต้องทำงาน"

"จะลางาน"

"นี่.."

"ไม่ต้องมานี่มานั่นเลยนะ ถ้างั้นไม่ให้ไปทำ ฉันต้องดูก่อนว่ามันเป็นยังไงกันแน่"

"ก็ได้!"

ช่วงนี้ที่ฟีฟ่าไม่ค่อยมาเพราะทำงาน รวมถึงข้าวทิพย์ย้ายมาอยู่ไกลด้วย จะมาบ่อยๆ​ เหมือนแต่ก่อนก็ไม่ได้

"แล้วเรื่องโรงเรียนล่ะ"

"โรงเรียนใกล้ที่ทำงานใหม่ ก็เลยจะย้ายไปอยู่แถวนั้น คุณป้าจะได้ไปรับหลานสะดวกหน่อย"

ค่ำมืดวันเดียวกัน..