ตอนที่ 138 กลัวถ่วงขาถ่วงขา (1)

ตอนที่ 138 กลัวถ่วงขาถ่วงขา (1)

ช่วงกลางวัน ตอนที่พวกฟางผิงไปห้องอาหาร ได้เจอคนกลุ่มนั้นอีกครั้ง

ฟางผิงมองสำรวจพวกเขา พวกเขาก็มองสำรวจพวกฟางผิงเช่นกัน

ทั้งสองฝ่ายประสานสายตากัน ฟางผิงเอ่ยชวนก่อนว่า “ด้วยกันไหม?”

“ได้!”

หัวหน้าฝ่ายนั้นตอบทันที ทั้งสองฝ่ายน่าจะคาดเดาฐานะและจุดประสงค์ของอีกฝ่ายออกเช่นกัน

กลัวว่าจะเกิดการปะทะกัน ทางที่ดีเวลานี้ควรพูดคุยกันล่วงหน้าเสียหน่อย

—

ไม่กี่นาทีให้หลัง ห้องอาหารส่วนตัว

เมื่อเข้ามา อีกฝ่ายก็เปิดปากถามทันที “มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้?”

“อืม นักศึกษาใหม่มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เซี่ยงไฮ้”

“ไม่น่าล่ะ”

หัวหน้าคนนั้นเผยยิ้ม แนะนำตัวเอง “ฉันมาจากมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ตงอู๋ หวังไหวจิ่น เป็นนักศึกษาใหม่เหมือนกัน”

ฟางผิงไม่รีบร้อนแนะนำตัวเอง ถามอย่างสงสัยว่า “ทุกคนอยู่มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ตงอู๋หมดเลย?”

ฟางผิงรู้จักมหาวิทยาลัยตงอู๋เช่นกัน ฝีมือไม่ได้ร้ายกาจมาก แต่แน่นอนว่าแข็งแกร่งกว่าหนานเจียงอยู่เล็กน้อย

หากมหาวิทยาลัยหนานเจียงไม่มีหวังจินหยาง คงไม่มีชื่อเสียงในหมู่มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้อย่างนี้หรอก

แต่แม้จะเป็นแบบนี้ มหาวิทยาลัยตงอู๋รุ่นนี้กลับมีผู้ฝึกยุทธ์ที่เป็นเด็กใหม่ถึงหกคน?

ทั้งอยู่มหาวิทยาลัยเดียวกันหมดเลย?

หวังไหวจิ่นส่ายหัว “ไม่ใช่ บางคนมาจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีตงอู๋ ทั้งมีมาจากมหาวิทยาลัย…”

จากที่หวังไหวจิ่นบอกมา ทั้งหกคนมาจากมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้สามแห่งของตงอู๋

หวังไหวจิ่นค่อนข้างเป็นมิตร ทั้งอาจจะรู้ว่าเรื่องพวกนี้ไม่ใช่ความลับอะไร จึงเล่าสถานการณ์คร่าวๆ ให้ฟางผิงฟัง

ตอนนี้มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้หลายมณฑลได้ร่วมมือกัน

มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้แต่ละแห่ง บางครั้งคลาสฝึกพิเศษจะจัดให้ฝึกซ้อมและทำภารกิจร่วมกัน

มหาวิทยาลัยสามแห่งของตงอู๋ก็เป็นแบบนี้ รวมตัวกันฝึกซ้อม ทีมของหวังไหวจิ่นเป็นแค่หนึ่งในนั้น

อีกฝ่ายเปิดเผยอย่างตรงไปตรงมา พวกฟางผิงจึงแนะนำตัวเช่นกัน ทุกคนนับว่ารู้จักกันเบื้องต้นแล้ว

หวังไหวจิ่นมองสามคนอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจ “มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้นั้นแตกต่างจริงๆ พวกนายสามคน น่าจะแข็งแกร่งกว่าฉัน…”

“ไม่หรอก ทุกคนต่างเป็นขั้นหนึ่งเหมือนกัน”

ฟางผิงเอ่ยถ่อมตัว ก่อนจะหยั่งเชิงว่า “ทางตงอู๋มีนักศึกษาใหม่เป็นผู้ฝึกยุทธ์เยอะรึเปล่า?”

หวังไหวจิ่นมองเขาด้วยยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม ก่อนจะส่ายหัวว่า “อันที่จริงไม่ใช่ความลับอะไร ไม่เยอะหรอก ทางมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้สามแห่งของตงอู๋ ตอนนี้มีนักศึกษาใหม่ที่เป็นผู้ฝึกยุทธ์ไม่ถึงยี่สิบคน”

“เยอะขนาดนี้เลย?”

ถังซงถิงอดร้องออกมาไม่ได้ มหาวิทยาลัยสามแห่งมียี่สิบคนเข้าไปแล้ว ยังไม่ถือว่าเยอะอีก?

แบบนี้แสดงว่ามหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งคงจะมีประมาณห้าหกคนแล้ว

เมื่อก่อนมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ทั่วไปพวกนี้ ปีหนึ่งเทอมแรกจะมีผู้ฝึกยุทธ์หรือเปล่ายังเป็นเรื่องที่พูดยาก

“เทียบกับเซี่ยงไฮ้และปักกิ่งไม่ได้หรอก ทางพวกนายมีผู้ฝึกยุทธ์อยู่เป็นกองพะเนิน”

หวังไหวจิ่นหัวเราะ ก่อนจะเบนเข้าประเด็นหลัก “ครั้งนี้พวกนายมาทำภารกิจสินะ?”

“พวกนายก็เหมือนกันเหรอ?”

“อืม”

ฟางผิงครุ่นคิด ก่อนจะเอ่ยว่า “ทุกคนต่างรับทำภารกิจ ขออย่าแค่ชนกันจะดีที่สุด ถามได้หรือเปล่าว่า เป้าหมายของพวกนายคือ…”

หวังไหวจิ่นเงียบไปพักหนึ่ง “พวกเรารับภารกิจของหน่วยสืบสวนซีเจียง เป้าเหมายเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหนึ่ง สกุลจาง…”

“เกี่ยวข้องกับลัทธินอกรีต?”