ตอนที่ 140-2 กลับไปรับรางวัลที่มหาวิทยาลัย (2)

ตอนที่ 140 กลับไปรับรางวัลที่มหาวิทยาลัย (2)

“นายไม่รู้ แต่ฉันรู้!” ฟู่ชางติ่งยิ้มหน้าบาน “ภารกิจสุดท้าย จ้าวเหล่ยร้อนใจแทบตาย อยากให้ภารกิจสำเร็จ ไล่ตามคนได้แล้ว ผลปรากฏว่าตอนล้อมจับกุมกลับปล่อยคนหนีไปได้! ดูสีหน้าของพวกเขา นายก็น่าจะเดาผลออกแล้ว”

ฟางผิงเอ่ยอย่างขบขัน “ข่าวสารนายว่องไวจริงๆ”

“แน่อยู่แล้ว ทีมหนึ่งมีคนตั้งมากมาย จะปิดเป็นความลับได้ยังไงกัน กระทั่งทางนาย หากไม่ใช่ว่าพวกนายแบ่งทีมกัน ฉันคงจะรู้อย่างทะลุปรุโปร่งเช่นกัน…”

ฟู่ชางติ่งบอกฟางผิงอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขารู้ข้อมูลของทีมฟางผิงเหมือนกัน

ในความเป็นจริง ทางฟางผิงก็มีคนคอยสืบข้อมูลอยู่

ระหว่างที่พูดคุยกัน ทีมสุดท้ายซึ่งเป็นทีมของหยางเสี่ยวม่านได้พาลูกทีมเดินเข้ามา

ฟู่ชางติ่งทักทายด้วยใบหน้าแย้มยิ้ม “หยางเสี่ยวม่าน ได้ยินว่าเธอจะไล่ตามฉันให้ทัน ได้คะแนนเท่าไหร่ล่ะ?”

“ผีที่ไหนจะตามนายทัน!”

หยางเสี่ยวม่านก่นด่า ไม่ได้เศร้าซึมเหมือนเฉินอวิ๋นซี หรือไม่ยอมรับความจริงเหมือนจ้าวเหล่ย เธอพึมพำว่า “หนึ่งร้อยสามสิบแปดคะแนน นายล่ะ?”

“หนึ่งร้อยสามสิบแปดคะแนน ทำได้ดีนี่! ฉันได้หนึ่งร้อยห้าสิบคะแนน ดูท่าเธอคงหมดหวังแล้ว”

“อย่าได้ใจไปหน่อยเลย!”

หยางเสี่ยวม่านแค่นเสียง ก่อนจะสาวเท้าไปหาเฉินอวิ๋นซี พยายามปลอบใจเธอ

การแบ่งทีมครั้งนี้ ทีมของเฉินอวิ๋นซีทำผลงานได้แย่ที่สุด

แม้ว่าทางจ้าวเหล่ยจะมีคนตาย แต่อย่างน้อยก็ทำภารกิจได้ยอดเยี่ยม พวกสมาชิกต่างเชื่อฟังกันดี

ส่วนทีมของเฉินอวิ๋นซีนั้นยุ่งวุ่นวายไปหมด เรื่องนี้รู้กันแทบทุกคน

—

ตอนที่ทุกคนจับกลุ่มคุยกัน พวกอาจารย์ก็ทยอยเดินเข้ามา

หวงจิ่งอยู่ในนี้เหมือนกัน

เมื่อเข้าประตูมา หวงจิ่งพลันเอ่ยอย่างเยือกเย็น “เงียบ!”

ทุกคนเงียบลงในชั่วพริบตา

หวงจิ่งกวาดสายตามองไปรอบๆ ยังไม่พูดถึงคนอื่น แต่เอ่ยกับจ้าวเหล่ยเป็นคนแรก “จ้าวเหล่ย เพราะความมุทะลุของเธอ ทำให้ลู่คุนเฉียงต้องสละชีวิตระหว่างภารกิจ ครั้งนี้รางวัลทั้งหมดของนายต้องถูกหักสามสิบเปอร์เซ็นต์ เพื่อชดเชยให้กับครอบครัวของลู่คุนเฉียง นายจะคัดค้านอะไรหรือเปล่า?”

“ไม่ครับ”

จ้าวเหล่ยส่ายหัว

“สมาชิกคนอื่น หักสิบเปอร์เซ็นต์เพื่อเป็นการชดเชย!”

ทีมของจ้าวเหล่ย บางคนไม่ยิมยอม บางคนก็นิ่งเงียบ

จากผลรางวัลครั้งนี้ของพวกเขา ไม่ได้อันดับแรกจะได้ประมาณสามร้อยห้าสิบคะแนน

จ้าวเหล่ยถูกหักสามสิบเปอร์เซ็นต์ รวมกับคนอื่นอีกสิบเปอร์เซ็นต์ อย่างน้อยต้องถูกหักประมาณหกสิบคะแนน

แม้จะมีคนคิดว่า นี่เป็นความรับผิดชอบของอาจารย์ที่ไม่ช่วยเหลือ แต่คำพูดนี้ไม่มีใครกล้าพูด ทั้งไม่อาจพูดออกมาได้

อาจารย์ไม่ได้บอกว่าจะช่วยเหลือพวกเขาตลอดเวลา ก่อนออกเดินทางได้เตือนแล้ว พวกอาจารย์ไม่สามารถทำได้ทุกอย่าง อาจจะมีคนตายในภารกิจ

หวงจิ่งไม่สนใจว่าพวกเขาจะพอใจหรือไม่พอใจ เอ่ยต่อว่า “ครั้งนี้ฉันคิดว่าทุกคนคงได้รับประสบการณ์และอะไรกลับมาไม่น้อย มีเพื่อนนักศึกษาบางคนต้องสละชีวิตระหว่างภารกิจ นี่ไม่ใช่กรณีศึกษา แต่ผู้ฝึกยุทธ์ล้วนเป็นอย่างนี้ ดิ้นรนอยู่บนรอยต่อของความเป็นความตาย บางคนอาจจะไม่พอใจ ทำไมอาจารย์ถึงไม่ช่วยพวกเรา? ฉันไม่อยากอธิบายอะไร หากเธอเอาแต่คิดว่ามีคนสามารถช่วยเธอได้ตลอดเวลาการฝึก นั่นคงผิดแล้ว! ฉันคงไม่พูดมากแล้ว ครั้งนี้ทีมที่ได้อันดับหนึ่งคือทีมของฟางผิง สะสมคะแนนได้หนึ่งร้อยแปดสิบหกคะแนน มหาวิทยาลัยให้รางวัลหนึ่งร้อยแปดสิบหกคะแนน อยู่อันดับหนึ่งได้อีกหนึ่งร้อยสิบสองคะแนน รวมทั้งหมดเป็นสี่ร้อยแปดสิบสี่คะแนน อันดับสองทีมของจ้าวเหล่ย สะสมได้หนึ่งร้อยเจ็ดสิบเก้าคะแนน รวมทั้งหมดสามร้อยห้าสิบแปดคะแนน อันดับสามทีมของฟู่ชางติ่ง สะสมได้หนึ่งร้อยห้าสิบคะแนน รวมทั้งหมดสามร้อยคะแนน อันดับสี่ทีมของหยางเสี่ยวม่าน สะสมได้หนึ่งร้อยสามสิบแปดคะแนน รวมทั้งหมดสองร้อยเจ็ดสิบหกคะแนน อันดับห้าทีมของเฉินอวิ๋นซี รวมทั้งหมดหนึ่งร้อยคะแนน!”

เมื่อคะแนนของทุกทีมออกมา หลายคนถึงกับนั่งไม่ติดที่ ระยะห่างจะเยอะเกินไปแล้ว!

ทีมฟางผิงที่ได้อันดับหนึ่ง รวมแล้วเกือบจะได้ห้าร้อยคะแนน!

ส่วนทีมของเฉินอวิ๋นซีที่รั้งท้ายได้แค่หนึ่งร้อยคะแนนเท่านั้น

ทีมของฟางผิง หลายคนดีอกดีใจ ใบหน้าเต็มไปด้วยความสุขล้น

แม้ครั้งนี้ฟางผิงจะได้ส่วนแบ่งคะแนนมากที่สุด แต่พวกเขาก็ได้กันไปไม่น้อยเหมือนกัน ต่อให้น้อยกว่านี้ คงแย่ไม่เท่าพวกเฉินอวิ๋นซีอยู่ดี

“เอาล่ะ เรื่องแบ่งคะแนนรายบุคคล อีกเดี๋ยวพวกเธอไปตรวจสอบเองละกัน”