ตอนที่ 150-2ทีมรบหลัก (2)

ตอนที่ 150 ทีมรบหลัก (2)

นี่มันคือการแลกเปลี่ยนความรู้ที่ไหนกัน หาจังหวะฆ่ากันตายชัดๆ เธอก็ไม่สนใจบาดแผลของตัวเองแม้แต่น้อย

พอเขายอมแพ้ จ้าวเสวี่ยเหมยค่อยโล่งใจ เดินไปอีกฝั่งเริ่มพันแผลรอบมือของตัวเอง

หยางเสี่ยวม่านและเฉินอวิ๋นซีรีบเข้าไปช่วย ทั้งสองคนต่างมองเธออย่างแปลกๆ

ฟางผิงลอบชมไม่หยุด จ้าวเสวี่ยเหมยแข็งแกร่งกว่าถังซงถิงอย่างนั้นเหรอ?

อาจจะไม่ใช่อย่างนั้น ถึงกระทั่งด้อยกว่าอยู่บ้าง ไม่งั้นถังเฟิงคงไม่ให้ถังซงถิงอยู่ในทีมหลักหรอก

แต่จ้าวเสวี่ยเหมยบ้าระห่ำจริงๆ!

ผู้หญิงคนนี้โจมตีแต่ท่าอันตราย เสี่ยงถูกตัดแขนและขา แต่เธอกลับไม่สนใจ ถังซงถิงยังจะลังเลกว่าเธอเสียอีก

เสียโอกาสครองความได้เปรียบไปแล้ว สุดท้ายยังต้องทิ้งดาบ นี่ถึงได้ถูกโจมตีอย่างน่าอนาถ

ถังเฟิงมองจ้าวเสวี่ยเหมยด้วยสายตาชื่นชม ก่อนจะมองฟางผิงอย่างไม่พอใจอยู่บ้าง

ฟางผิงใบหน้ามืดครึ้ม ให้ตายเถอะ ฉันไปล่วงเกินใครเข้ากัน?

สีหน้าของถังเฟิงนั้นบอกอย่างชัดเจน ฟางผิงที่เป็นผู้ชาย โจมตีอย่างบ้าระห่ำสู้จ้าวเสวี่ยเหมยไม่ได้ด้วยซ้ำ

ฟางผิงรู้สึกไม่ยุติธรรม

ฉันไม่ต้องพยายามเอาเป็นเอาตายขนาดนั้นก็ชนะ จะต้องตีกันอย่างรุนแรงไปทำไม

สู้สุดชีวิตนั่นเป็นตัวเลือกของผู้อ่อนแอ คนแข็งแกร่งอย่างฉันไม่มีความจำเป็นต้องสู้อย่างบ้าคลั่งแบบนั้น?

แน่นอนว่า เขาเข้าใจถังเฟิงได้เช่นกัน

ราชสีห์ถังได้รับสมญานามว่า ‘ราชสีห์คลั่ง’ คนบ้าระห่ำเช่นนี้คงรู้จักแต่สู้สุดชีวิต จะเข้าใจหลักการมีชีวิตรอดถึงจะเปลี่ยนเป็นแข็งแกร่งได้ยังไง

ลอบนินทาในใจแล้ว ถังเฟิงกลับไม่มองเขาอีก เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “จ้าวเสวี่ยเหมยเข้าสู่ทีมหลักอย่างเป็นทางการ ถังซงถิงย้ายไปอยู่ทีมสำรอง ยังมีใครจะท้าประลองอีกหรือเปล่า?”

หลังจากนั้นยังมีคนเลือกท้าประลอง ส่วนมากล้วนเป็นสมาชิกทีมสำรอง

ส่วนทางทีมสำรอง กลับไม่มีใครท้าประลองอีก

เฉินอวิ๋นซีน่าจะมีความสามารถนี้ แต่อีกฝ่ายเอาแต่ปิดปากเงียบ ถังเฟิงก็ไม่คิดบังคับ

เวลาช่วงเช้าผ่านไป ยังคงเป็นสิบคนเดิม ตำแหน่งที่เปลี่ยนแปลงไปมีแค่ถังซงถิงและจ้าวเสวี่ยเหมย

ถังซงถิงเผยสีหน้าแห้งเหี่ยวอยู่ตลอดเวลา น่าอายเกินไปแล้ว!

—

ยืนยันสมาชิกแล้ว

ถังเฟิงเอ่ยอย่างรวดเร็ว “ระยะห่างจากการแข่งยังมีอีกเก้าวัน พรุ่งนี้เป็นต้นไป พวกเราจะไปอุ่นเครื่องที่มหาวิทยาลัยอื่น! ทีมสำรองเป็นหลัก ทีมรบหลักอยู่แนวหลัง! มหาวิทยาลัยอื่นไม่อยากแพ้จนน่าเกลียดเกินไป แม้จะไม่ให้ทีมหลักออกโรง แต่คงไม่ให้ผู้อ่อนแอออกมาประลองเช่นกัน อีกอย่างพวกจ้าวเสวี่ยเหมย ยังขาดอีกนิดก็จะเข้าสู่ขั้นหนึ่งสูงสุดแล้ว ช่วงเวลาที่เหลือก็ขยันตั้งใจหน่อย แตะขั้นหนึ่งสูงสุดก่อนแข่งขันยังคงมีหวัง!”

จ้าวเสวี่ยเหมยและถังซงถิงยังมีโอกาสที่จะเข้าสู่ขั้นหนึ่งสูงสุด ทั้งสองคนขาดแค่หลอมกระดูกไม่กี่ชิ้นเท่านั้น

ทีมสำรองนอกจากเฉินอวิ๋นซีแล้ว คนอื่นๆ อีกสามคนก็ขาดแค่เพียงเล็กน้อย

“การแข่งขันอุ่นเครื่องครั้งนี้ สถานีแรกที่พวกเราต้องไปคือมหาวิทยาลัยครุศาสตร์หวาตง สถานีที่สองคือมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีหวาตง มหาวิทยาลัยสองแห่งนี้เป็นสมาชิกของทีมพันธมิตรแปดมหาวิทยาลัย แม้จะสู้เซี่ยงไฮ้และปักกิ่งไม่ได้ แต่ความสามารถไม่ธรรมดาเช่นกัน เปิดหูเปิดตากับฝีมือพวกเขาสักหน่อย คงจะมีส่วนช่วยให้ทุกคนมีความมั่นใจขึ้นมาไม่น้อย ทั้งถือโอกาสนี้ เติมช่องว่างให้เต็ม ดูว่าจุดอ่อนของตัวเองอยู่ที่ไหน”

พวกฟู่ชางติ่งไม่สนใจเรื่องนี้เท่าไหร่ โอกาสที่ทีมหลักจะออกหน้ามีไม่เยอะ ครั้งนี้หลักๆ คงดูความสามารถของทีมสำรอง

สิ่งที่ฟู่ชางติ่งสนใจยังคงเป็นผู้แข็งแกร่งจากมหาวิทยาลัยอื่น รอถังเฟิงพูดจบแล้ว เขาจึงเอ่ยถาม “อาจารย์ครับ ไม่ไปมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้หวากั๋วเหรอครับ? เว่ยปินจากหวากั๋ว ได้ยินว่าฝีมือไม่ใช่เล่นๆ…”

“หวากั๋วอยู่ในปักกิ่ง พวกเราคงไม่ไป เว่ยปินนั้นแข็งแกร่งหรือไม่ ถึงเวลานั้นคงรู้เอง กลับจะเป็นหานซวี่จากปักกิ่งมากกว่าที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง!”

ถังเฟิงเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง “หานซวี่ น่าจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์หลอมกระดูกสามครั้งเหมือนกัน ตอนนี้เขาคงอยู่ขั้นหนึ่งสูงสุดเป็นอย่างต่ำ ทั้งมีโอกาสจะทะลวงขั้นสอง ส่วนทางเซี่ยงไฮ้…”

ถังเฟิงชำเลืองตามองฟางผิงอย่างไม่ชอบใจอยู่บ้าง เอ่ยอย่างน่าสะพรึงกลัวว่า “คู่ต่อสู้ของฟางผิงก็คือหานซวี่ ชนะได้แต่ห้ามแพ้! หากพ่ายแพ้ สามปีในอนาคต ฟางผิงแลกเปลี่ยนทรัพยากร ต้องใช้คะแนนเพิ่มอีกสิบเปอร์เซ็นต์!”

ฟางผิงแทบจะกระอักเลือดออกมา เอ่ยอย่างขุ่นเคือง “อาจารย์ถัง คุณจะใช้อำนาจกลั่นแกล้งกันชัดเจนเกินไปแล้ว”

“ใช่ ฉันใช้อำนาจกดดันเธอนั่นแหละ…เธอใจกล้าไม่น้อย ลับหลังยังเอาแต่เรียกฉันว่าราชสีห์ถัง ฉันพูดถูกใช่ไหม?”