ตอนที่ 156 บนสังเวียนมีแค่เป็นกับตายเท่านั้น (1)

ตอนที่ 156 บนสังเวียนมีแค่เป็นกับตายเท่านั้น (1)

บนเวทีหานซวี่เป็นฝ่ายเดินลงสนามก่อน

ในมือของเขาถือหอกยาว ฟางผิงเผลอมองไปยังฟู่ชางติ่งโดยไม่รู้ตัว

ถังซงถิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มดูแคลนว่า “คนบางคนเป็นแฟนคลับของหานซวี่ ถูกกดหัวมาตั้งสามปี…”

“หุบปาก!”

สีหน้าของฟู่ชางติ่งดูไม่ดีนัก แค่นเสียงว่า “คนใช้หอกกันเยอะแยะ อาวุธก็มีแค่ไม่กี่อย่าง!”

พวกฟางผิงสบสายตากัน ไม่มีคนพูดโจมตีเขา

บางทีหากเป็นเหมือนที่ถังซงถิงพูด ถูกกดหัวมานานเกินไป ฟู่ชางติ่งจึงพลั้งเผลอเลียนแบบตามอีกฝ่าย

ไม่นาน ซุนหมิงอวี่ก็ขึ้นเวที

นึกไม่ถึงว่าซุนหมิงอวี่จะใช้ขวานด้ามยาว นี่ทำให้ฟางผิงตกใจอยู่บ้าง เขาเคยคิดจะใช้อาวุธนี้เหมือนกัน เป็นขวานสามกระบวน[1]เหมือนกับที่เหล่าเฉิงแสดงในทีวี

แต่หลังจากนั้นตาเฒ่าหลี่แนะนำให้เขาใช้ดาบ เขาจึงไม่ดึงดันอีก

กลับนึกไม่ถึงว่าอาวุธของซุนหมิงอวี่จะเป็นขวานด้ามยาว

—

บนเวที

หานซวี่ยังคงวางท่าจริงจัง ตั้งใจค้อมกายคารวะ “มหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ปักกิ่ง หานซวี่!”

“พันธมิตรมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ ซุนหมิงอวี่!”

ตอนนี้ผู้ตัดสินอยู่ในสนามด้วยเช่นกัน ฟางผิงรู้จักเขา เป็นอาจารย์ขั้นห้าคนหนึ่งของเซี่ยงไฮ้

ผู้ชมด้านล่างเวทีต่างรวบรวมสมาธิตั้งใจดูการแข่งขันเช่นกัน

“เริ่มได้!”

ผู้ตัดสินไม่มากความ ทั้งสองทำความเคารพกันแล้ว ก็ตะโกนเริ่มการแข่งขันทันที!

ทั้งสองคนแทบจะขยับในเวลาเดียวกัน

ซุนหมิงอวี่เบ่งแขนทั้งสองข้างจนกำยำขึ้นมาในชั่วพริบตา ขวานด้ามยาวฟันลงมาราวกับสายฟ้าฟาด

หานซวี่กลับไม่ได้วาดหอกออกมาตั้งรับ แต่…ม้วนตัวขึ้นกลางอากาศ!

การกระโดดครั้งนี้ของเขาสูงกว่าสองสามเมตร

พวกฟางผิงแทบจะเห็นหานซวี่อยู่ระนาบเดียวกับระดับสายตา

หานซวี่ที่อยู่กลางอากาศ ม้วนตัวอยู่หลายครั้ง ก่อนจะข้ามผ่านขวานยาวที่ฟันลงมาของซุนหมิงอวี่ เวลานี้ค่อยแทงหอกไปข้างล่างอย่างรวดเร็ว!

“ลูกไม้ตื้นๆ!”

ซุนหมิงอวี่ตะเบ็งเสียง ขวานที่กำลังจะฟันลงไป ถูกเขาดึงกลับขึ้นมาในชั่วพริบตา

สายตาของทุกคนยังคงจับจ้องที่หานซวี่ซึ่งอยู่กลางอากาศ ก่อนจะเห็นร่างกายกำยำของซุนหมิงอวี่เคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่ว บิดเอวหลบจากหัวหอก

ครู่ต่อมาด้ามยาวที่ซุนหมิงอวี่ชักกลับก็ฟันลงมาที่หานซวี่!

หานซวี่ไม่มีท่าทีตื่นตระหนก หัวหอกเปลี่ยนทิศทางทันที ปะทะเข้ากับคมขวานของเขา อาศัยแรงนั้นกระโดดขึ้นไปข้างหน้า

ชั่วพริบตาจากที่หานซวี่อยู่ประจันหน้ากับซุนหมิงอวี่ ก็เปลี่ยนเป็นอยู่ด้านหลังของซุนหมิงอวี่แทน

ซุนหมิงอวี่หมุนตัวอย่างว่องไว กวาดขวานยาวออกไปทางด้านหลัง

“ระวัง!”

เวลานี้กลับมีคนอดส่งเสียงตะโกนออกมาไม่ได้

ซุนหมิงอวี่ยังไม่ทันตระหนักว่าเกิดอะไรขึ้น หานซวี่ที่เมื่อครู่อยู่ด้านหลังเขา กลับเคลื่อนฝีเท้าราวกับภูตผี ย้ายตำแหน่งมาอยู่ข้างหน้าเขาอีกครั้ง

ระหว่างที่ซุนหมิงอวี่หมุนตัวกวาดอาวุธออกไป แรงเฉื่อยของขวานทำให้เขาหมุนไปตามทิศทางของขวานด้วย

ในขณะที่คนธรรมดายังดึงสติกลับมาไม่ทัน หานซวี่ที่เพิ่งแทงหอกออกไปครั้งเดียว ตอนนี้จึงแทงออกไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว

“พรึ่บ!”

หอกยาวเหลือเพียงเงาไว้กลางอากาศ เสี้ยวนาทีก็แทงเข้าระหว่างเอวของซุนหมิงอวี่!

“ฉึก…”

แทงหอกออกไปแล้ว หานซวี่รีบชักกลับทันที ชั่วขณะนั้นระหว่างเอวของซุนหมิงอวี่ก็มีเลือดกระเซ็นออกมาจำนวนมาก

“เร็วชะมัด!”

พวกฟางผิงที่อยู่ด้านบนเวทีรีบลุกขึ้นไปเบียดกันอยู่ที่ราวกั้น

ไม่มีใครห้ามปรามอะไร!

ฟางผิงเผยสีหน้าหนักอึ้งอยู่บ้าง หานซวี่จะเร็วเกินไปแล้ว!

หลังจากเขาทิ้งตัวลงข้างหลังซุนหมิงอวี่ และซุนหมิงอวี่หมุนตัวฟันขวานออกไป เป็นเรื่องแค่พริบตาเดียวเท่านั้น

แต่ช่วงเวลาอันสั้นนี้ หานซวี่กลับมาอยู่ด้านข้างแล้ว

ทั้งยังแทงหอกไปจากด้านข้างอย่างรวดเร็ว รอจนเขาดึงหอกออกแล้ว ซุนหมิงอวี่ถึงจะค่อยหมุนกายกลับมาพร้อมขวาน

“เร็วจริงๆ!”

เสียงนี้เป็นของหลิวหวาหรง เขากล่าวอย่างรวดเร็ว “หานซวี่ฝึกวิชาฝีเท้าสมบูรณ์แบบแล้ว! ตอนแรกเป็นแค่การหลอกล่อเท่านั้น เดิมทีก็ไม่ได้คิดจะบุกจู่โจม ซุนหมิงอวี่บาดเจ็บหนักที่เอว…”

เขายังไม่ทันพูดประโยคถัดมา ซุนหมิงอวี่ที่ได้รับบาดเจ็บหนัก นึกไม่ถึงว่าจะไม่มีความคิดยอมแพ้!

ชั่วขณะที่หานซวี่ดึงหอกออก จู่ๆ บนหัวหอกก็มีมือติดมาด้วย!

แม้ว่าความเร็วของซุนหมิงอวี่จะสู้เขาไม่ได้ แต่เมื่อหัวหอกแทงเข้าที่เอว ความเจ็บปวดรวดร้าวนั้นทำให้เขาดึงสติกลับมา

สิ่งที่เขาคิดได้อย่างแรกไม่ใช่การยอมแพ้ ไม่ใช่การหลบหลีก แต่ใช้มือซ้ายโต้กลับโดยจับหัวหอกเอาไว้!

ชั่วพริบตานั้นเลือดก็พรั่งพรูออกจากมือของเขา

แต่ซุนหมิงอวี่ทำราวกับไม่สนใจ จับหัวหอกไว้อย่างมั่นคง

ขวานยาวที่ฟันออกไปกว่าครึ่งรอบ เวลานี้เหวี่ยงไปทางหานซวี่อีกครั้ง!

หานซวี่เห็นได้ชัดว่าประเมินซุนหมิงอวี่ต่ำไป สีหน้าเปลี่ยนทันที

หอกยาวในมือสั่นไหว ก่อนหัวหอกแทงทะลุฝ่ามือของซุนหมิงอวี่

แต่ซุนหมิงอวี่คล้ายกับไม่รับรู้ความเจ็บปวดอีกแล้ว จับหัวหอกแน่นไม่ปล่อย แววตาปรากฏความบ้าคลั่งวาบผ่านขึ้นมา

ขวานยาวนั้นเหวี่ยงเข้ามาใกล้เอวของหานซวี่ คิดจะตัดเอวของหานซวี่ด้วยขวานเดียว!