ตอนที่ 163 ไม่สามารถต่อสู้ได้แล้ว (1)

ตอนที่ 163 ไม่สามารถต่อสู้ได้แล้ว (1)

บนเวที

หยางเสี่ยวม่านมองไปทางหานซวี่ กัดฟันในใจ หานซวี่จะกำราบฟางผิงไม่ใช่หรือไง?

ได้ วันนี้จะอัดหมอนี่ให้เละไปเลย ขึ้นเวทีไม่ไหวคงพูดเรื่องกำราบอะไรนั่นไม่ได้อีก!

แม้จะไม่อยากยอมรับ แต่ฟางผิงแข็งแกร่งที่สุดในเซี่ยงไฮ้แล้วจริงๆ ซัดหานซวี่ให้เจ็บหนัก ก็มีโอกาสที่ฟางผิงจะชนะสูง

สิ้นเสียงของผู้ตัดสิน หยางเสี่ยวม่านพุ่งเข้าหาหานซวี่ทันที

แม้ดวงตาของหานซวี่จะบวมเป่ง แต่เขาก็สามารถเห็นอยู่บ้างเช่นกัน

หากหยางเสี่ยวม่านจะต่อสู้ประชิดตัว หานซวี่คงไม่ออมมืออยู่แล้ว

ตั้งแต่เริ่มการแข่งขันกับทีมพันธมิตรมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ เขาก็ถูกคนใช้ไม้แข็งใส่ครั้งแล้วครั้งเล่า แม้ว่าฝีมือของเขาจะไม่อ่อนด้อย แต่กลับทำให้การต่อสู้เป็นไปอย่างยากลำบาก

แม้เมื่อครู่ฟู่ชางติ่งจะแพ้ ทั้งอาการบาดเจ็บยังหนักกว่าเขา แต่อีกฝ่ายต่อยเขาจนตาบวม ตอนนี้หานซวี่รู้สึกได้แค่ว่าดวงตาเจ็บปวดเหลือทน ในใจจึงยิ่งหงุดหงิดขึ้นมา

หยางเสี่ยวม่านเข้ามาใกล้ ครั้งนี้หานซวี่ไม่คิดหลบหลีก

ครู่ต่อมาหยางเสี่ยวม่านก็พุ่งหมัดเหล็กโจมตีมาที่หน้าของเขา

หานซวี่โมโหยิ่งกว่าเดิม ลงมือย่างไม่สนใจอะไรเช่นกัน ใช้สองมือจับหมัดของหยางเสี่ยวม่านเอาไว้

เขาหลอมกระดูกช่วงล่างเป็นหลัก ทั้งยังเป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่หลอมกระดูกสามครั้ง ไม่จำเป็นต้องใช้อาวุธเขาก็สามารถแสดงฝีมือได้

จับหมัดทั้งสองข้างของหยางเสี่ยวม่านไว้อย่างแรง ก่อนหานซวี่จะระเบิดพลังที่ขา เตะออกไปสุดพลัง

หยางเสี่ยวม่านไม่กลัวเขา ยกขาเตะทันที ไม่ใช่เพื่อป้องกัน แต่ต้องการจะเตะเขา!

“แม่งเอ้ย”

คนของปักกิ่งที่อยู่ด้านล่างอดก่นด่าออกมาไม่ได้ ผู้หญิงจากทีมเซี่ยงไฮ้โหดอะไรกันอย่างนี้?

จุดสงวนอยู่ในกระบวนท่าที่ต้องโจมตีหรือไง?

ครั้งนี้หานซวี่ไม่ได้โมโหขนาดนั้นแล้ว หุบขาทั้งสองข้างหนีบขาของเธอเอาไว้

เขาแค่นเสียงในลำคอ ลูกไม้นี้ใช้กับเว่ยซู่เจี๋ยได้ แต่ไม่ได้ผลกับเขาหรอก

เขาไม่ได้ตาบอด แค่เห็นเลือนรางไปบ้างเท่านั้น

ระหว่างที่หานซวี่คิด มือเท้าของทั้งสองก็มะรุมมะตุ้มกันไปหมด ตอนนี้อยู่ใกล้กันอย่างมาก

หยางเสี่ยวม่านไม่ได้พยายามดิ้นรนอะไรมาก จู่ๆ ก็ทุ่มหัวไปข้างหน้าอย่างแรง

“ปั่ก!”

เสียงนี้ค่อนข้างดังอย่างมาก

ก่อนต่อมาทั้งสองคนจะแยกออกจากกัน หยางเสี่ยวม่านถอยหลังอย่างโงนเงนไปหลายก้าว หน้าผากมีเลือดไหลเต็มไปหมด

หานซวี่ยิ่งแล้วใหญ่ ร่างเซตุปัดตุเป๋ไปอีกทาง

ผู้ฝึกยุทธ์ต่ำกว่าขั้นสามไม่ได้หลอมกะโหลก!

เดิมทีหน้าก็ถูกฟู่ชางติ่งอัดหลายหมัดแล้ว เวลานี้มาถูกหยางเสี่ยวม่านทุ่มหัวใส่เกือบตายอีก

—

ด้านล่างเวที

“ผู้ฝึกยุทธ์หญิง…”

หลายคนพึมพำอย่างยากจะอธิบาย ผู้ฝึกยุทธ์หญิงบ้าคลั่งกันไปหมด อย่าคิดแต่งงานกับผู้ฝึกยุทธ์หญิงจะดีที่สุด!

อาจารย์ของเซี่ยงไฮ้ที่อยู่ชั้นสองหลายคนถึงกับตกตะลึง

ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่นักศึกษาหญิงในทีมดุดันขนาดนี้?

จ้าวเสวี่ยเหมยห้าวหาญ พวกเขารู้ดี

แต่หยางเสี่ยวม่านไม่เคยโหดเหี้ยมขนาดนี้มาก่อน?

การทุ่มหัวชนครั้งนี้ไม่มีความลังเลสักนิด หานซวี่ต้านไม่ไหว หยางเสี่ยวม่านก็ต้านไม่ไหวเช่นกัน ผู้หญิงคนนี้ไม่กลัวเสียโฉมหรือไง?

—

ฟางผิงที่อยู่ด้านหลังเวทีหดคอเล็กน้อย เผยสีหน้าลำบากใจ ผู้หญิงคนนี้ขออย่ามาทำแบบนี้กับเขาก็พอแล้ว

เห็นได้ชัดว่าหยางเสี่ยวม่านไม่ได้เกิดความคิดอย่างกะทันหัน เธอตั้งใจสกัดมือเท้าของอีกฝ่ายไว้ เพื่อรอการณ์นี้โดยเฉพาะ

—

“สมาชิกหญิงของทีมเซี่ยงไฮ้…”

“สู้ได้ยอดเยี่ยมจริงๆ” หลิวหวาหรงยังพูดไม่ทันจบ เฉินเสวี่ยเยี่ยนเอ่ยต่อว่า “ผู้ฝึกยุทธ์หญิงไม่ได้ด้อยไปกว่าชายอยู่แล้ว!”

หลิวหวาหรงเห็นท่าทีกระตือรือร้นอยากลองวิชาของเธอก็ขำแห้ง หลบหลีกจากเธออกมาอย่างกล้าๆ กลัวๆ ผู้ฝึกยุทธ์หญิงเหมือนจะบ้าคลั่งกันไปหมดแล้ว

ระหว่างที่ทุกคนพูด หยางเสี่ยวม่านก็ได้สติขึ้นมาเล็กน้อย พุ่งตัวเข้าหาหานซวี่อีกครั้ง!

ตอนนี้หานซวี่ดีขึ้นบ้างแล้วเช่นกัน แต่ยังคงปวดหัวอย่างมาก