ตอนที่ 170
ตอนที่ 170 ใช้หน้าตาหากินไม่ได้ (1)
October 22, 2026
ตอนที่ 170 ใช้หน้าตาหากินไม่ได้ (1)
เช้าวันปีใหม่ ครอบครัวของฟางผิงไม่ได้มีญาติที่ไหนต้องไปเยี่ยม
ครอบครัวของน้าเล็กโทรศัพท์มานัดแล้ว พวกเขาจะมาหยางเฉิงในวันพรุ่งนี้
วันนี้ฟางผิงขลุกตัวดูทีวีอยู่ที่บ้าน ถือโอกาสพูดคุยกับคนอื่นๆ ในกลุ่มไปด้วย
พวกอู๋จื้อหาวยังดี แม้ว่าญาติในบ้านจะมีเยอะ แต่ก็ไม่จำเป็นต้องไปหาทุกคน
พวกฟู่ชางติ่งน่าอนาถยิ่งกว่า
ฟางผิงเห็นฟู่ชางติ่งบ่นอยู่ในกลุ่ม ขึ้นชื่อว่าเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ เป็นผู้ฝึกยุทธ์อย่างเป็นทางการ ฟู่ชางติ่งก็นับว่าเป็นผู้ใหญ่แล้ว สามารถรับผิดชอบกิจการของที่บ้านได้อย่างเป็นทางการ ดังนั้นนับตั้งแต่ปีนี้ เขาต้องไปเยี่ยมเยียนพวกลุงป้าน้าอาของตัวเองตามลำพัง…
เจ้าหมอนี่ถือโอกาสส่งกำหนดการมาให้ดูด้วย ตารางอัดแน่นเต็มไปหมด!
ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันที่สิบ ในเวลาสิบวันเขายังต้องไปสวัสดีปีใหม่ผู้อาวุโสที่อายุเกือบถึงหนึ่งร้อย จำเป็นต้องไปเยี่ยมถึงประตูบ้านทำนองนั้น
พวกจ้าวเหล่ยสถานการณ์ไม่ต่างกันมาก ญาติเยอะ กิจการใหญ่โต แวดวงจึงกว้างตาม ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้น้อยล้วนต้องไปสวัสดีปีใหม่ถึงหน้าประตู
ฟางผิงไม่คิดจะไปสวัสดีปีใหม่ใคร เขาเป็นนักศึกษาคนหนึ่ง ไม่อาจมีใครมาสวัสดีปีใหม่ได้ด้วยเช่นกัน
แม้ว่าผู้มีอำนาจของหยางเฉิงหลายคนจะรู้ว่าฟางผิงเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหนึ่งสูงสุดก็ตาม
ฟางผิงอายุน้อยเกินไป ตอนนี้ทุกคนยังไม่เคยคลุกคลีกัน ไม่มีความจำเป็นต้องไปมาหาสู่กันเช่นนั้น
แต่ตระกูลฟาง วันนี้ยังมีคนมาเยี่ยมเยียน!
—
ตอนที่เห็นสาวน้อยเจ็ดแปดคนมาสวัสดีปีใหม่ฟางหยวนหน้าประตูด้วยสีหน้าดีใจ ฟางผิงแทบจะสำลักตาย!
“พี่หยวนหยวนสวัสดีปีใหม่!”
“ประธานสมาคม ไม่ได้เห็นตั้งหลายวัน วันนี้จะออกไปเที่ยวด้วยกันหรือเปล่า?”
“พี่หยวนหยวน พี่ใหญ่ฟางไม่อยู่บ้านเหรอ?”
“…”
ฟางผิงจ้องมองสาวน้อยทันที สายตาเธอนี่มันอะไรกัน!
ฉันอยู่ที่นี่ทั้งคน ยังถูกเธอมองข้าม?
ไม่แปลกใจที่คนอื่นจะมองข้ามเขา ฟางผิงขดตัวอยู่ในโซฟาแทบไม่ขยับเขยื้อน รวมทั้งคนพวกนี้มาหาฟางหยวน เขาจึงไม่ออกหน้าทักทาย
ผลปรากฏว่ากลับถูกมองข้ามไปเสียสิ้น!
ได้ยินคนเอ่ยถึงตัวเอง ฟางผิงจึงเผยรอยยิ้มอ่อนโยนยอมรับออกมา ยื่นหัวไปว่า “ฉันอยู่นี่!”
“ว้าว! พี่ใหญ่ฟางอยู่บ้าน!”
สาวน้อยคนนั้นร้องอย่างตกใจ
ก่อนครู่ต่อมาจะเกิดเรื่องที่ทำให้ฟางผิงหมดคำพูดอีกครั้ง
“วิ่งสิ พี่ใหญ่ฟางอยู่บ้าน!”
“รีบวิ่งสิ!”
“ไปล่ะพี่หยวนหยวน ค่อยโทรหากัน!”
“…”
ไม่ถึงห้านาที สาวน้อยเจ็ดแปดคนก็วิ่งไปแทบไม่เห็นเงาแล้ว!
กระทั่งลิฟต์ยังไม่ขึ้น วิ่งลงไปจากบันไดโดยตรง!
ฟางผิงอ้าปากค้าง เกิดอะไรขึ้นกัน?
ฉันไม่เป็นที่โปรดปราณของผู้หญิงขนาดนี้เชียว!
ที่เซี่ยงไฮ้ พวกหยางเสี่ยวม่านไม่ชอบขี้หน้าเขา ก่อนหน้านี้หลิวรั่วฉียังตกใจวิ่งตะลีตะลานออกไปอีก
ตอนนี้พวกเด็กๆ เห็นตัวเองอยู่บ้าง ปฏิกิริยาอย่างแรกไม่ใช่ขอลายเซ็น แต่เป็นวิ่งหนี!
“ดวงชะตาเรื่องผู้หญิงของฉันนี่มัน…”
ฟางผิงไร้คำจะพูดอย่างถึงที่สุด ทำไมกัน!
ฉันหน้าตาไม่ดี?
ฝีมืออ่อนด้อย?
หรือว่าไม่มีเงิน?
ก็ไม่ใช่นี่นา!
แต่เมื่อวานกับวันนี้แทบไม่เจอผู้หญิงที่ปกติเลยสักคน
ใบหน้าของฟางผิงนั้นดูไม่ได้ แค่นเสียงในลำคอ ก่อนจะหดตัวกลับไปในโซฟาดูทีวีต่อ นี่มันไม่สมควรชัดๆ!