ตอนที่ 177 แรงงานฟรีเยอะจริงๆ (1)

ตอนที่ 177 แรงงานฟรีเยอะจริงๆ (1)

ฟางผิงกลับมาถึงหอพัก กำลังเตรียมจะนั่งลงดูแบบฟอร์มรับสมัคร ประตูกลับถูกเคาะขึ้นมาก่อน

พอเปิดประตูก็เห็นพวกฟู่ชางติ่ง ฟางผิงหงุดหงิดอยู่บ้าง “อะไรอีก? ฉันกำลังยุ่งอยู่”

“ฟางผิง บอกมา นายสร้างสมาคมขึ้นมาทำไมกันแน่?”

ฟู่ชางติ่งทำสีหน้าสงสัย “วางใจเถอะ พวกเรารับรองว่าจะไม่บอกใคร”

“ฉันบอกไปแล้วไง เพราะทุกคนมีความฝันร่วมกัน ต่อสู้บากบั่นเพื่อความฝัน นายอยากจะรู้อะไรอีก?”

“เชื่อนายก็โง่แล้ว”

ฟู่ชางติ่งว่าแล้วยังเอ่ยด้วยคิ้วขมวดว่า “พูดตามตรง สมาคมนี้ของนายอ่อนแอเกินไป ฉันเพิ่งเห็นมา มีผู้ฝึกยุทธ์ไม่กี่คนเท่านั้น ทั้งยังเป็นพวกปลายแถวอีก ให้พวกเราร่วมด้วย อย่างน้อยจะได้เป็นหน้าเป็นตาให้นาย”

“พวกนายว่างไม่มีอะไรทำหรือไง?”

ฟู่ชางติ่งไม่สนใจเขา จ้าวเสวี่ยเหมยกลับเอ่ยอย่างจริงใจว่า “ฟางผิง เทอมก่อนพวกเราสิ้นเปลืองไปเยอะเหมือนกัน ตอนนี้ทางบ้านยากที่จะให้การสนับสนุน ทุกคนต่างหาช่องทางทำเงิน ถ้านายมีช่องทางแบบนี้ก็ดึงพวกเราเข้าไปด้วยสิ?”

เทอมก่อนคนพวกนี้หมดเงินไปเยอะจริงๆ

แม้ว่าภายหลังมหาวิทยาลัยจะให้รางวัล แต่คะแนนพวกนี้ พวกเขาทะลวงขั้นหนึ่งขั้นสอง เปลี่ยนอาวุธใหม่ ก็แทบจะใช้จนหมดเกลี้ยงแล้ว

หากอยากจะก้าวหน้าต่อ ทำได้แค่พึ่งตัวเองเท่านั้น

ตระกูลใหญ่บางครั้งก็มีปัญหาเยอะ ปู่ของฟู่ชางติ่งจะเอาทรัพย์สินของตระกูลฟู่มาทุ่มเทกับหลานชายคนนี้คนเดียวอย่างนั้นเหรอ?

ลุงป้าน้าอาของฟู่ชางติ่งยังมีอีกเจ็ดแปดคน ลูกพี่ลูกน้องนับไม่ถ้วน รวมกันทั้งหมดเกือบสี่สิบห้าสิบคน

คนหนึ่งสิ้นเปลืองประมาณหนึ่งล้านต่อปี นั่นก็หลายสิบล้านแล้ว ต่อให้ร่ำรวยขนาดไหนก็สู้ไม่ไหวเช่นกัน

ฟางผิงเอ่ยอย่างจนใจ “คิดมากไปแล้ว ฉันสร้างสมาคมที่มีรูปแบบช่วยเหลือซึ่งกันและกันเท่านั้น พวกนายไปความคิดพวกนั้นมาจากที่ไหนกัน”

“จริงเหรอ?”

“จะเชื่อไม่เชื่อก็แล้วแต่ ฉันกำลังยุ่ง ไม่ส่งนะ”

แม้พวกฟู่ชางติ่งจะคิดสงสัยอยู่เต็มอก แต่ครุ่นคิดแล้วก็ไม่ถามอะไรอีก

ตอนที่กำลังจะออกไป ฟางผิงกลับถามขึ้นว่า “อันที่จริง จะรับพวกนายมันก็ได้อยู่หรอก แต่เข้าสมาคมแล้ว ก็ต้องเป็นกำลังให้สมาคม พวกนายทำได้หรือเปล่าล่ะ?”

“กำลังที่นายพูดถึงคือ?”

“หลังจากนี้จะมีพวกที่ชอบร้องเรียน ก่อความรำคาญ พวกนายออกหน้ารับผิดชอบเรื่องนี้ อีกอย่าง ข้อสงสัยบางอย่างของพวกนักศึกษาใหม่ พวกนายก็ช่วยคลายความสงสัยเสียหน่อย รอสมาคมเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา เดินไปในทิศทางที่เหมาะสมแล้ว พวกนายก็จะกลายเป็นผู้ที่มีคุณูปการต่อพวกเขา อาจจะเป็นเหมือนสมาคมผู้ฝึกยุทธ์ก็ได้ ได้รับสิทธิ์จัดสรรทรัพยากรจากมหาวิทยาลัย สมาคมผู้ฝึกยุทธ์ตอนนี้ถูกพวกปีสูงครองอยู่ พวกเราที่เป็นเด็กใหม่ เมื่อไหร่จะได้โดดเด่นกัน? ดังนั้นฉันเลยเตรียมที่จะสร้างสิ่งใหม่ขึ้นมา…”

คำพูดนี้ทำไมฟังดูปลอมๆ ชอบกล จำเป็นต้องสร้างสิ่งใหม่ขึ้นมา เห็นพวกเขาเป็นคนโง่หรือไง?

แต่การรู้มากไม่ได้เป็นผลดีเสมอไป พวกเขาครุ่นคิดพักใหญ่ ก่อนจะพยักหน้าตอบรับ

ส่งพวกเขาออกไปแล้ว ฟางผิงเบ้ปากว่า “พวกโง่ แรงงานมาส่งถึงหน้าประตู จะไม่รับไว้ได้ยังไง”

ว่าแล้ว ฟางผิงก็เริ่มอ่านข้อมูลต่อ

—

วันที่ 9 เดือนกุมภาพันธ์ เทศกาลแขวนโคม

ฟางผิงอยู่ในสำนักงานของตึกสมาคม เปิดการประชุมใหญ่ครั้งแรกของสมาคมผิงหยวน!