ตอนที่ 178-2 เขตทางใต้ของมหาวิทยาลัย (2)

ตอนที่ 178 เขตทางใต้ของมหาวิทยาลัย (2)

ระหว่างที่ฟู่ชางติ่งพูด จู่ๆ ก็คล้ายกับนึกอะไรได้ กระซิบว่า “ปรมาจารย์?”

“นายเดาดูสิ?”

“เดาหาปู่แกสิ!”

ฟู่ชางติ่งเบะปาก รู้สึกไม่ยุติธรรมอยู่บ้าง ความสัมพันธ์ถือเป็นการพึ่งพาสนับสนุนอย่างหนึ่งเช่นกัน

ฟางผิงเอาแต่บอกว่าตัวเองมีฐานะทางบ้านไม่ดี แต่เบื้องหลังของเขากลับมีปรมาจารย์คนหนึ่งยืนอยู่ มันยากจนตรงไหนเนี่ย!

จ้าวเสวี่ยเหมยที่เงียบมาตลอด เวลานี้แววตาซับซ้อนขึ้นมา “หลอมกระดูกเก้าสิบหกชิ้นแล้วจริงๆ?”

ในการแข่งขันแลกเปลี่ยน เธอได้รับบาดเจ็บหนักยิ่งกว่าหยางเสี่ยวม่าน ตอนนี้ยังไม่หายดี

อยากจะทะลวงขั้นสอง อย่างน้อยต้องรอเดือนหน้า

เดือนหน้าเธอทะลวงขั้นสอง แล้วฟางผิงล่ะ?

หนึ่งวันหลอมกระดูกได้หนึ่งชิ้น รอถึงเดือนหน้า ฟางผิงอาจจะหลอมกระดูกแขนขาเสร็จแล้วหรือเปล่า?

ระยะห่างของทุกคน ค่อยๆ ห่างไกลกันออกไป ไกลจนถึงขั้นอาจจะไม่สามารถตามทันได้ตลอดไป

ฟางผิงล่วงรู้ความคิดของจ้าวเสวี่ยเหมยเหมือนกัน เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ผู้ฝึกยุทธ์ต่ำกว่าขั้นสามจะฝึกวิชาค่อนข้างเร็วอยู่แล้ว รอเข้าสู่ขั้นสาม หรือขั้นสามขึ้นไป นั่นถึงจะเป็นโอกาสไล่ตาม! ก่อนหน้านี้หวังจินหยางอยู่ขั้นสี่เหมือนกัน รอฉันเข้าขั้นสี่แล้ว เขาอาจจะยังอยู่ขั้นสี่ก็ได้ รอฉันกลายเป็นปรมาจารย์ ไม่แน่ว่าเขาอาจยังอยู่ขั้นสี่เหมือนเดิม ดังนั้นต้องพูดว่าช่วงที่อยู่ต่ำกว่าขั้นสาม ไม่มีความจำเป็นต้องสนใจเรื่องพวกนี้”

“ขั้นสาม…”

ทุกคนต่างถอนหายใจ ขั้นสามไม่ได้ทะลวงกันง่ายๆ คงจะมีแค่ฟางผิงที่เอาแต่อ้างเรื่องปรมาจารย์เท่านั้นแหละ

—

พูดคุยกันสักพัก ทุกคนก็กลับมหาวิทยาลัย

ฟางผิงกลับหอพัก พักผ่อนอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าไปในห้องฝึกวิชา

หลายวันนี้แม้เขาจะยุ่งกับเรื่องแพลตฟอร์ม แต่ก็ไม่ได้ปล่อยให้ถ่วงรั้งการฝึกวิชา

ยาชุบร่างกายที่แลกเปลี่ยนมาจากมหาวิทยาลัย ฟางผิงใช้ไปแล้วสิบเม็ด

ค่าทรัพย์สินลดฮวบจนน่าตกใจ

นี่ถึงเป็นสาเหตุที่เขาสามารถหลอมกระดูกเก้าสิบหกชิ้นได้ภายในระยะเวลาสั้นๆ

กวาดตามองระบบแล้ว ฟางผิงก็ถอนหายใจ การฝึกวิชาดูดกลืนทรัพย์สินจริงๆ ปรมาจารย์พวกนั้น จะสิ้นเปลืองเท่าไหร่กันนะ

ทรัพย์สิน : 13,000,000

ปราณ : 400 แคล (439 แคล)

จิตใจ : 380 เฮิรตซ์ (399 เฮิรตซ์)

หลอมกระดูก : 96 ชิ้น (90%) , 110 ชิ้น (30%)

กลับมามหาวิทยาลัยจนถึงตอนนี้เป็นเวลาสิบวันแล้ว ฟางผิงหลอมกระดูกได้ยี่สิบหกชิ้น สิ้นเปลืองทรัพย์สินไปกว่าสิบสี่ล้าน

ทั้งเขายังใช้ปราณหล่อเลี้ยงกระดูกอยู่ตลอด จึงทำให้ลดการสิ้นเปลืองน้อยลง

กระดูกแขนและขามีทั้งหมดหนึ่งร้อยยี่สิบหกชิ้น ตอนนี้ฟางผิงเหลือแค่สามสิบชิ้นที่ยังไม่ได้หลอม

ยึดตามการพัฒนาในตอนนี้ เขามีโอกาสที่จะหลอมกระดูกแขนขาสำเร็จก่อนสิ้นเดือน

อันดับแรกค่าทรัพย์สินของเขาต้องมีเพียงพอ ไม่งั้นเขาคงต้องเสียเวลาหลายวัน พึ่งพาการฟื้นฟูปราณของตัวเองเท่านั้น

“ไม่มีค่าทรัพย์สิน หลังจากนี้ฉันคงไม่สามารถรักษาปราณให้ถึงจุดสูงสุดตลอดเวลาได้แล้ว ช่วงหลังการฝึกวิชาจะช้าลงมาก หากเจอกับเภทภัย คงเป็นอันตรายอย่างมาก”

คุ้นชินกับการใช้ค่าทรัพย์สินเติมเต็มปราณ หากค่าทรัพย์สินไม่เหลือแล้ว ฟางผิงคงขาดความรู้สึกปลอดภัย

ถึงเวลานั้นต่อให้ใบมีดคมเท่าไหร่ ไม่มีปราณอยู่ ฟางผิงก็ไม่อาจออกกระบวนท่าระเบิดพลังตามใจได้อีกแล้ว

เขาไม่คิดเรื่องพวกนี้อีก ฟางผิงฝึกวิชาอีกพักหนึ่ง ก่อนจะเข้าไปอาบน้ำ

สิ่งที่เขาใช้อาบไม่ใช่น้ำ แต่เป็นเงิน!

อาบน้ำครั้งหนึ่ง ค่าใช้จ่ายเป็นล้าน จะมีใครฟุ่มเฟือยกว่าเขาอีก?

—

วันต่อมา วันที่อาทิตย์ที่ 15 กุมภาพันธ์