ตอนที่ 180 ล้มละลายถึงจะมีแรงกระตุ้น (1)

ออกมาจากเขตทางใต้ ฟางผิงนับว่าเข้าใจสักที ทำไมถึงพูดว่าเขตทางใต้เป็นหัวใจสำคัญของมหาวิทยาลัย

หากเขตทางใต้ถูกทำลาย ไม่มีแผนที่ภูมิประเทศของถ้ำใต้ดิน ไม่มีจุดผลิตอาวุธ ไม่มีห้องสำรองทรัพยากร….

งั้นมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้คงไม่ต่างจากมหาวิทยาลัยทั่วไปมากนัก แค่มีพื้นที่กว้างหน่อยและจำนวนคนน้อยกว่าอยู่บ้างเท่านั้น

—

“ถ้ำใต้ดิน…”

ช่วงนี้ฟางผิงมักจะได้ยินคำนี้อยู่บ่อยๆ

ทั้งหมดล้วนเพราะถ้ำใต้ดิน!

การก่อตั้งมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้พวกนี้ก็เพราะถ้ำใต้ดิน

การสร้างทีมรบแต่ละพื้นที่ก็ด้วยเหตุของถ้ำใต้ดิน

ให้สิทธิพิเศษกับผู้ฝึกยุทธ์ก็เพราะถ้ำใต้ดินอีก…

สามารถพูดได้ว่า การเปลี่ยนแปลงทั้งหมดต่างมาจากสาเหตุนี้ หากไม่มีถ้ำใต้ดิน ตำแหน่งผู้ฝึกยุทธ์นี้จะมีหรือไม่มียังคงเป็นคำถามอยู่เช่นกัน

—

ตั้งแต่กลับมาจากเขตทางใต้ ฟางผิงก็ไม่ได้ไปที่นั่นอีก

เขาไม่มีคะแนน ไปคงไม่มีประโยชน์อะไร

คล้อยหลังเวลาที่ล่วงเลยไป ค่าทรัพย์สินของฟางผิงค่อยๆ ลดน้อยลงไปในทุกวันเช่นกัน

ฟางผิงทำได้แค่หาความสุขในความทุกข์ ปลอบใจตัวเองว่าอย่างน้อยการหลอมกระดูกก็ทำได้อย่างรวดเร็ว

นอกจากการฝึกวิชา ช่วงนี้ฟางผิงตั้งใจเรียนคลาสอื่นๆ เช่นกัน

อย่างเช่นคลาสที่เกี่ยวกับวิธีเอาตัวรอด…

จะคาดเดาทิศทางกลางป่ารกร้างได้ยังไง?

เขาคิดว่าตัวเองจำเป็นต้องไปฟังคลาสแบบนี้ให้มากหน่อย

รอจนถึงปลายเดือนกุมภาพันธ์

ค่าทรัพย์สินของฟางผิงนั้นเกิดการลดฮวบเป็นครั้งแรก

เห็นค่าทรัพย์สินที่ร่วงต่ำกว่าหนึ่งล้าน ฟางผิงก็ลนลานอยู่บ้าง

ทรัพย์สิน : 850,000

ปราณ : 450 แคล (499 แคล)

จิตใจ : 400 เฮิรตซ์ (429 เฮิรตซ์)

หลอมกระดูก : 120 ชิ้น (90%) , 86 ชิ้น (30%)

เดือนกุมภาพันธ์มีทั้งหมดยี่สิบแปดวัน

ฟางผิงกลับมามหาวิทยาลัยวันที่สี่ เวลานั้นหลอมกระดูกเจ็ดสิบชิ้น

ตอนนี้หลอมกระดูกไปหนึ่งร้อยยี่สิบชิ้น!

สรุปแล้วในเวลายี่สิบห้าวัน ฟางผิงหลอมกระดูกได้ห้าสิบชิ้น เฉลี่ยวันละสองชิ้น

แต่ค่าทรัพย์สินลดจากยี่สิบหกกว่าล้านจนเหลือแปดแสนห้าหมื่น

ยาชุบร่างกายใช้ไปยี่สิบห้าเม็ด ตอนนี้ยังเหลืออีกสามเม็ดสุดท้าย

ค่าทรัพย์สินแปดแสนห้าหมื่น ยาชุบร่างกายสามเม็ด ระยะห่างจากขั้นสองสูงสุดยังเหลือกระดูกอีกหกชิ้น เคล็ดวิชาต่อสู้ยังไม่ได้ฝึก…

เวลานี้ฟางผิงไม่กล้าใช้ระบบหลอมกระดูกอีกแล้ว

ค่าทรัพย์เล็กน้อยนี้อย่างมากคงหลอมกระดูกให้เขาได้สองชิ้นเท่านั้น หนึ่งร้อยยี่สิบกับหนึ่งร้อยยี่สิบสองชิ้นแตกต่างกันมากหรือไง?

“ต้องหาเงินแล้ว ค่าทรัพย์สินแค่นี้ควรเหลือไว้ใช้ยามจำเป็นเท่านั้น!”

ฟื้นฟูปราณหนึ่งแคลต้องใช้ค่าทรัพย์สินหนึ่งพัน ฟันหนึ่งดาบออกไปร้อยแคล นั่นก็เป็นค่าทรัพย์สินหนึ่งแสนแล้ว!

แปดแสนห้าหมื่นเพียงพอให้ฟางผิงฟันออกไปไม่กี่ดาบเท่านั้น

เขาขายยาบำรุงเลือดและปราณไปหมดแล้ว ตอนนี้เหลือแค่ยาบำรุงเลือดและปราณขั้นสองหนึ่งเม็ด

พูดได้ว่าตั้งแต่เข้ามหาวิทยาลัยมา ฟางผิงไม่เคยขัดสนเท่ากับเวลานี้มาก่อน

ฟางผิงจนใจอยู่บ้าง ในช่วงที่บริษัทไม่อาจหากำไร ทำได้เพียงต้องคิดเรื่องทำภารกิจขึ้นมาอีกครั้ง

—

ห้องฝึกซ้อม

จ้าวเหล่ยเอ่ยอย่างหงุดหงิดอยู่บ้าง “ฟางผิงล่ะ? เขายิ่งใหญ่มาจากไหน ให้พวกเราเข้ามา ตัวเองกลับไม่เห็นแม้แต่เงา!”

ฟู่ชางติ่งเอ่ยอย่างเกียจคร้านว่า “นายก็อย่ามาสิ ฟางผิงบอกแล้ว ใครไม่มาจะต่อยคนนั้น เจอในคลาสต่อสู้ จะต่อยให้หน้าบวมเป็นหัวหมู นายกล้าไม่มาไหมล่ะ?”

“ฟู่ชางติ่ง!”

จ้าวเหล่ยดวงตาแดงก่ำ เอ่ยด้วยใบหน้ามืดครึ้ม “หรือนายคิดว่าหลอมกระดูกตามทันฉัน ก็สามารถสู้ฉันได้แล้ว?”

“เหอะ ฉันกลัวนายตายแหละ?”

ความคิดเห็น