ตอนที่ 187-2 ฟางผิงที่น่าสงสาร (2)

ตอนที่ 187 ฟางผิงที่น่าสงสาร (2)

ด้านล่างเวทีพวกเฉินอวิ๋นซีเตรียมยาฟื้นฟูและผ้าพันแผลไว้แล้ว เริ่มช่วยฟางผิงจัดการกับบาดแผล

ฟางผิงไม่พูดอะไร นั่งลงกับพื้นปล่อยให้พวกเขาทำตามเรื่องตามราวไป

ยากที่หยางเสี่ยวม่านจะไม่ขัดคอฟางผิง เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “นายรู้หรือเปล่าอีกฝ่ายเป็นใคร? กู้สยง อันดับที่ยี่สิบสี่ของผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสองกลุ่มสู้รบ นายเอาชนะเขาได้ หมายความว่าฝีมือของนายอย่างน้อยก็สามารถเข้าสู่ยี่สิบอันดับแรกของขั้นสองแล้ว ทั้งนึกไม่ถึงว่านายจะไม่อัดยาบำรุง ฉันว่าเดือนหน้าการจัดลำดับขั้นสองคงมีการเปลี่ยนแปลงแล้ว อย่างน้อยนายคงจะได้อยู่ลำดับที่สิบห้า”

เพิ่งจะแตะขั้นสองไม่นาน ก็เข้าสู่ยี่สิบลำดับแรกของขั้นสองกลุ่มสู้รบแล้ว

ความสามารถแบบนี้ถือว่าแข็งแกร่งมากแล้ว

ฟางผิงกลับกัดฟันว่า “ยี่สิบอันดับแรก?”

เขาคิดมาโดยตลอดว่าตัวเองแข็งแกร่งมาก ไม่ว่าจะอยู่ในมหาวิทยาลัย หรือทำภารกิจอยู่ข้างนอก เขาแทบไม่เจอคู่ต่อสู้ของตัวเองเลย

ดังนั้นแม้ว่าครั้งนี้เคล็ดวิชาต่อสู้จะไม่ได้พัฒนามากมาย ฟางผิงก็ยังคิดว่าตัวเองนั้นโดดเด่นในหมู่ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสองแล้ว

เขาหลอมกระดูกสามครั้ง อาศัยการบ่มเพาะไม่กี่วัน ปราณก็สูงแตะกว่าห้าร้อยยี่สิบแคลแล้ว!

ผู้ฝึกยุทธ์ที่หลอมกระดูกสองครั้งจะมีปราณสูงเท่าไหร่กัน?

ผู้ฝึกยุทธ์หลอมกระดูกธรรมดา ปราณจะจำกัดที่สี่ร้อยแคล

ผู้ฝึกยุทธ์หลอมกระดูกสองครั้ง ขีดจำกัดจะเพิ่มขึ้นมาประมาณยี่สิบเปอร์เซ็นต์ ซึ่งก็คือสี่ร้อยแปดสิบแคล

ปราณของฟางผิงสูงกว่าอีกฝ่ายสี่สิบแคลเป็นอย่างต่ำ สุดท้ายนึกไม่ถึงว่าต้องมาประชันเรื่องกระดูกถึงเอาชนะได้ นี่ทำให้ฟางผิงรู้สึกว่าตัวเองห่วยเหลือทน

เฉินอวิ๋นซีพูดเสียงเบาว่า “เก่งมากแล้ว นายเพิ่งจะเข้าสู่ขั้นสองสูงสุด…”

“ฉันเป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่หลอมกระดูกสามครั้ง ควรจะเอาชนะระดับเดียวกันได้ทั้งหมดด้วยซ้ำ!”

“รุ่นพี่เซี่ยเหล่ยก็เหมือนกัน…แต่ก่อนหน้านี้เขาเคยแพ้ให้รุ่นพี่หวังด้วยไม่ใช่เหรอ? ยิ่งไปกว่านั้นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสองก็มีคนที่หลอมกระดูกสามครั้งเหมือนกัน…”

ประโยคนี้หยางเสี่ยวม่านเป็นคนพูด ฟางผิงฟังแล้วกลับอัดอั้นตันใจยิ่งกว่าเดิม

สรุปแล้วฉันทำได้เพียงพึ่งระบบฟื้นฟูปราณถึงจะสามารถครองความได้เปรียบในระดับเดียวกันงั้นสินะ?

ฟางผิงมองข้ามไปว่า ระดับเดียวกันในสายตาของเขา ในสายคนอื่นกลับเป็นอัจฉริยะที่สามารถท้าประลองข้ามขั้นได้

ผู้ฝึกยุทธ์ร้อยอันดับของขั้นสองกลุ่มสู้รบรับมือกับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามทั่วไปกลุ่มสู้รบ ขอแค่ไม่ใช่ขั้นสามสูงสุด โอกาสชนะก็มีสูงแล้ว

ตอนนี้แม้ฟางผิงจะประลองกับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามตอนกลางกลุ่มสู้รบ ก็อาจจะไม่แพ้เสมอไป

อีกฝ่ายไม่มีทักษะต่อสู้ที่เก่งกาจ ไม่มีไหวพริบในการต่อสู้ ฟางผิงอาศัยระบบฟื้นฟูปราณ แทบจะมีโอกาสชนะถึงเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์

น่าเสียดายที่ตอนนี้ฟางผิงไม่ได้ตระหนักถึงเรื่องพวกนี้ เขาคิดแค่ว่าตัวเองเกือบถูกขั้นสองที่ด้อยกว่าเขาเอาชนะแล้ว

—

ระหว่างที่ฟางผิงจมในความเศร้า คนสุดท้ายจากหนานเจียงก็เผชิญหน้ากับฟู่ชางติ่ง

ในความเป็นจริง นักศึกษาของหนานเจียงนั้นตระหนักได้แล้วว่าพวกเขาแพ้อย่างแน่นอน

ฝั่งของฟางผิงยังเหลืออีกตั้งสามคน

แม้คนสุดท้ายจะเอาชนะฟู่ชางติ่งได้ แต่ยังจะสามารถเอาชนะอีกสองคนที่เหลือได้งั้นเหรอ?

ผลลัพธ์ปรากฏให้เห็นทันตา อีกฝ่ายมีฝีมือกว่าฟู่ชางติ่งแค่เล็กน้อย สู้กับฟู่ชางติ่งแล้วปราณแทบจะหมดสิ้น

พอหยางเสี่ยวม่านขึ้นเวทีชกออกไปสองหมัดก็แทบโยนอีกฝ่ายตกเวทีได้แล้ว

—

การประลองระหว่างผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสองสูงสุดของหนานเจียงและนักศึกษาใหม่ของเซี่ยงไฮ้จบลงแล้ว

ทั่วทั้งมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้หนานเจียงราวกับตกสู่ความเงียบสงัด

ห้าต่อห้า ฝ่ายตัวเองเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสองสูงสุดห้าคน อีกฝ่ายมีผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสองสูงสุดแค่คนเดียว

ทั้งยังเป็นนักศึกษาใหม่ที่เพิ่งจะเข้าสู่ขั้นสองได้ไม่นานทั้งหมด

การประลองเช่นนี้ ปิดฉากลงไปด้วยการพ่ายแพ้อย่างน่าอนาถของหนานเจียง

เป็นการพ่ายแพ้ที่น่าอนาถ!

ห้าคนจากเซี่ยงไฮ้ มีแค่ฟางผิงที่เจ็บหนักหน่อย ตอนนี้แทบจะฟื้นพลังพร้อมต่อสู้อีกครั้งแล้ว

แต่ฝ่ายหนานเจียง นอกจากหลานไฉ่เย่ที่จากไปอย่างโมโห สี่คนที่เหลือแทบจะไม่อาจสู้ต่อได้แล้ว

ผลลัพธ์แบบนี้ทำให้หนานเจียงรับไม่ได้อยู่บ้าง

แต่ต่อให้รับไม่ได้ยังไง เรื่องจริงกลับกองอยู่ตรงหน้าแล้ว พวกเขาจะปฏิเสธความสามารถของพวกกู้สยงได้งั้นเหรอ?