ตอนที่ 196
ตอนที่ 196 รนหาที่ตายถึงจะแข็งแกร่งขึ้นได้ (1)
October 22, 2026
ตอนที่ 196 รนหาที่ตายถึงจะแข็งแกร่งขึ้นได้ (1)
ตอนที่เห็นถังเฟิง ฟางผิงทำหน้าขื่นขมออกมาทันที พึมพำว่า “ทำไมเป็นนายอีกแล้ว!”
มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ไม่มีอาจารย์แล้วหรือไง?
เจ้าหัวสิงโตนี้ทำไมไปที่ไหนมีแต่เขาล่ะ?
อาจารย์ของเซี่ยงไฮ้ ขั้นหกมียี่สิบคนสินะ?
ขั้นห้าอีกตั้งมากมายก่ายกอง!
ทำไมทุกครั้งถึงเป็นเจ้าหัวสิงโตรับผิดชอบเรื่องพวกนี้อยู่ตลอด!
ถังเฟิงราวกับได้ยิน ปรายหางตามองเขา
สาวเท้าขึ้นมาด้านหน้าเวที ก่อนจะเอ่ยว่า “นี่คือคลาสฝึกพิเศษที่ก่อตั้งเป็นครั้งที่สองภายในเวลาหนึ่งปีของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้! ครั้งแรกเป็นการต่อสู้เพื่อเกียรติยศของมหาวิทยาลัย! ครั้งที่สองเป็นการต่อสู้เพื่อความอยู่รอดของมวลมนุษยชาติ!”
“ระยะเวลาสั้นๆ ก่อตั้งคลาสฝึกพิเศษขึ้นมาสองครั้ง ถือเป็นการบุกเบิกทางให้เซี่ยงไฮ้ ทั้งหมายความว่าสถานการณ์ทวีความรุนแรงขึ้นแล้วเช่นกัน!”
“นักศึกษาที่มาในคลาสฝึกพิเศษวันนี้ ฉันว่าทุกคนคงรู้ดีแล้วต่อไปต้องเผชิญหน้ากับอะไร”
“ความจริงนี่ไม่ใช่เรื่องของผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสองอย่างพวกเธอที่ต้องไปถ้ำใต้ดิน แต่ตอนนี้จำเป็นต้องเตรียมความพร้อมล่วงหน้า!”
“ประเทศจะแข็งแกร่งได้ต้องเริ่มที่ตัวเองก่อน…คำพูดเลื่อนลอยนี้ ปกติฟังแล้วคงคิดว่าน่าขำ แต่ในวันนี้…”
จู่ๆ น้ำเสียงของถังเฟิ่งก็สูงขึ้นมา “วันนี้พวกเราต้องพูดออกมาอย่างมั่นใจ ผู้ฝึกยุทธ์รุ่นฉันต่อสู้เพื่อครอบครัว เพื่อประเทศชาติ เพื่อโลกใบนี้!”
“ตั้งแต่โบราณกาลต่างพูดกันว่าจอมยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่ทำเพื่อประเทศชาติและประชาชน!”
“แต่หลังจากหนึ่งพันปี มีแค่ผู้ฝึกยุทธ์ร้อยปีนี้ที่คู่ควรกับคำพูดนี้เท่านั้น!”
ชั่ววินาทีนี้ถังเฟิงไม่เผยความเย่อหยิ่ง เคร่งขรึมและนิสัยที่ผิดแปลกของเขาออกมาอีกแล้ว…
“ผู้ฝึกยุทธ์ต้องกล้าสู้ จำเป็นต้องต่อสู้!”
“ฉันที่เป็นผู้ฝึกยุทธ์ของมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ไม่เคยหวั่นกลัวต่อสงครามมาก่อน ตั้งแต่ก่อตั้งมหาวิทยาลัยของพวกเรามา ปีนี้ครบรอบห้าสิบปีพอดี! ห้าสิบปีที่ผ่านมา ปรมาจารย์ของเซี่ยงไฮ้ตายในสงครามสามคน ผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางเก้าร้อยยี่สิบแปดคน ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามห้าร้อยสิบสองคน!”
“ทุกปีมีนักศึกษาขั้นสามตายประมาณสิบคน ผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางเกือบยี่สิบคน สิบห้าปีจะมีปรมาจารย์ตายในสนามรบหนึ่งคน!”
—
ฟางผิงนิ่งไปเล็กน้อย มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้…มีปรมาจารย์ตายถึงสามคนแล้ว?
ทั้งผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางยังตายมากมายขนาดนั้น?
ผู้ฝึกยุทธ์ไม่ใช่ทหาร
ไม่ว่าจะผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางคนไหน ต่างอาศัยทรัพยากรจำนวนนับไม่ถ้วนในการบ่มเพาะออกมา เป็นอัจฉริยะ เป็นบุคคลที่มีความสามารถทั้งสิ้น
แต่ห้าสิบปีที่ผ่านมานึกไม่ถึงว่ามหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้จะมีผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางตายในสนามรบเกือบหนึ่งพันคน!
“มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ของเรา มีศาลของวีรชนผู้กล้า ชั้นบนสุดของหอประวัติศาสตร์มหาวิทยาลัยเป็นที่ตั้งของศาลวีรชนผู้กล้า ความจริงฉันอยากพาทุกคนไปดูรุ่นพี่เพื่อนพ้องของพวกเราที่ยอมสละเลือดเนื้อ ดูว่าตกลงเป็นเรื่องที่คุ้มค่าหรือเปล่า! แต่ฉันคิดดูแล้ว สุดท้ายยังไม่อาจไปหอประวัติศาสตร์ได้ ตอนนี้พวกเธอยังไม่เข้าใจ ไม่รู้เรื่องอะไร ไปดูก็คงเห็นแค่ชื่อแซ่ที่ไม่อาจจำได้ ฟังคำอธิบายจากฉันที่เล่าว่าพวกเขาเป็นมายังไงเท่านั้น…”
“ตอนนี้พวกเธอยังไม่มีคุณสมบัติที่จะรับรู้เรื่องของพวกเขา!”
“จะมีวันหนึ่งที่เธอรู้สึกได้ว่าเธอต่อสู้เพื่ออะไร ต่อสู้เพื่อใคร…เรื่องทั้งหมดนี้มีคำตอบแล้ว เมื่อไปตอนนั้นเธอก็จะรู้แล้ว ศาลวีรชนผู้กล้าคืออะไร!”
“ต่อสู้จนตัวตายในถ้ำใต้ดิน ถือเป็นเกียรติยศสูงสุดของผู้ฝึกยุทธ์!”
“ผู้ฝึกยุทธ์ยุคของฉันมีแค่ต้องสู้จนตัวตาย สู้อย่างไม่ถอย สู้แลกกับความตายเท่านั้น!”
“…”
คำพูดของถังเฟิงสั่นสะเทือนอยู่ในหู
พวกฟางผิงต่างจมดิ่งในความเงียบ
“ดังนั้นการเข้าร่วมคลาสฝึกพิเศษในวันนี้ หากพวกเธอต้องแลกด้วยการสู้จนตัวตาย ไร้ความหวังที่จะมีชีวิต! พวกเธอทำได้หรือเปล่า?”
“ได้!”
มีคนตะโกนออกมา ถังเฟิงกลับหัวเราะอย่างดูแคลน เอ่ยอย่างเรียบนิ่งว่า “บางทีล่ะนะ”
วันนี้ทุกคนเข้าใจจริงๆ น่ะเหรอ?