ตอนที่ 197-2 อวดดี (2)

ตอนที่ 197 อวดดี (2)

“ฟางผิงควบคุมอารมณ์ไม่ได้เกินไปแล้ว!” หยางเสี่ยวม่านขมวดคิ้ว

แม้เรื่องที่ฟางผิงทะลวงขั้นสามจะน่าตกใจ

แต่เขาเพิ่งเข้าสู่ขั้นสามเท่านั้น ช่วงขั้นสองสูงสุดก็ไม่ได้สั่งสมวิชาไว้มาก ตอนนี้จะสู้หนึ่งต่อสอง ทุกคนแทบไม่เห็นด้วยกับเขา

ฟู่ชางติ่งถอนหายใจเช่นกัน “อวดดีอีกแล้ว หมอนี่…จริงๆ เลย…”

“เขาหลอมกระดูกสามครั้งแล้ว…อาจจะมีหวังอยู่ก็ได้?” เฉินอวิ๋นซีเอ่ยอย่างไม่มั่นใจนัก

“ปราณแค่สูงขึ้นมาเท่านั้น แต่เคล็ดวิชาต่อสู้ไม่ได้วัดที่ปราณอย่างเดียว ไม่งั้นผู้ฝึกยุทธ์ปราณจะถูกดูแคลนได้ยังไง?”

—

ระหว่างที่ทุกคนวิพากษ์วิจารณ์ต่างๆ นานา

รอบตัวพวกฟางผิงโล่งว่างเปล่า

“ฟางผิง ปีหนึ่งสาขายุทโธปกรณ์ ขอทั้งสองคนช่วยชี้แนะด้วย!”

“อวี๋ซั่งหวาปีสามสาขายุทโธปกรณ์!”

“จางจื่อเวยปีสองสาขายุทโธปกรณ์!”

ทั้งสามคนบอกชื่อคำนับแก่กันแล้ว ครู่ต่อมาก็เคลื่อนไหวพร้อมกัน

อวี๋ซั่งหวากวาดกระบองไม้พร้อมเสียงดังลั่นไปที่ช่วงล่างของฟางผิง จางจื่อเวยเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเช่นกัน ชั่วพริบตาก็แทงกระบี่ไปยังลำคอของฟางผิง!

คนหนึ่งโจมตีด้านล่างคนหนึ่งโจมตีด้านบน ปิดกั้นทางหนีของฟางผิง

ฟางผิงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ปลายเท้าแตะพื้นพุ่งตัวขึ้น ดาบยาวฟันเข้าหาจางจื่อเวย

จางจื่อเวยไม่สะทกสะท้าน ยังคงรักษาการบุกโจมตี กระบองสั้นของอวี๋ซั่งหวาหลบง่ายขนาดนั้นที่ไหนกัน

เป็นดังคาด ฟางผิงเพิ่งจะกระโดดตัวขึ้น กระบองสั้นของอวี๋ซั่งหวาที่มาพร้อมเสียงหวีดหวิวก็ปรากฏขึ้นที่ข้างเอวของฟางผิง

ตอนนี้กระบองสั้นโจมตีมาที่เอว กระบี่ยาวกลับเปลี่ยนเป้าหมายจากลำคอเป็นหน้าอก

ฟางผิงใช้เท้าขวาเหยียบกลางอากาศอีกครั้ง ร่างอยู่สูงขึ้นไปหนึ่งช่วง ขาซ้ายกวาดไปหากระบองสั้น ดาบในมือฟันลงไปอย่างรวดเร็ว

“เคร้ง!”

เกิดเป็นเสียงดังลั่น กระบี่ของจางจื่อเวยเอียงแฉลบข้างผ่านตัวฟางผิงไป กระบองสั้นของอวี๋ซั่งหวากลับโจมตีเข้าที่ปลายเท้าของเขาอย่างแรง

ฟางผิงยืมแรงจากอากาศ ลอยออกไปด้านหลัง ครู่ต่อมาก็ร่วงลงพื้น

ถอยไปข้างหลังติดต่อกันหลายก้าว พื้นใต้ฝ่าเท้าถูกเหยียบจนแตกเป็นเสี่ยงๆ

พวกจางจื่อเวยกลับไม่คิดหยุดพัก เคลื่อนฝีเท้าทันที ชั่วพริบตาก็มาปรากฏอยู่ข้างหน้าฟางผิงอีกครั้ง

—

“กระบวนท่าเดียวก็ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบแล้ว…”

ฟู่ชางติ่งถอนหายใจ ตอนนี้สถานการณ์ของฟางผิงไม่ดีนัก พวกจางจื่อเวยร่วมมือกัน

ฟางผิงป้องกันคนหนึ่งแล้ว ไม่อาจป้องกันคนที่สองได้ คนเดียวก็เหนื่อยพอแล้ว นี่สองคนพร้อมกัน ฟางผิงแทบจะตกเป็นฝ่ายถูกกระทำอยู่ฝ่ายเดียว

คนอื่นๆ ที่มุ่งดูก็ส่ายหัวเช่นกัน มีคนหัวเราะเบาๆ ว่า “หนึ่งต่อสอง กลัวว่ารุ่นน้องฟางของพวกเราจะคิดว่าสองคนนี้เป็นผู้ฝึกยุทธ์ปราณทั่วไปของขั้นสอง”

ไวทันตาเห็น ระหว่างที่ทุกคนกำลังพูด ฟางผิงที่เพิ่งถอยหลังติดต่อกันหลายก้าว จู่ๆ ก็ใช้มือซ้ายจับกระบองของอวี๋ซั่งหวา

ถือดาบด้วยมือขวามือเดียว ตัวดาบคล้ายกับภาพลวงตา เสี้ยวนาทีต่อมาก็ฟันไปที่หัวของจางจื่อเวย

จางจื่อเวยหน้าเปลี่ยนสีเล็กน้อย ถือกระบี่ถอยหลังไปหนึ่งก้าว

เธอเพิ่งจะถอย จู่ๆ หน้ากลับเปลี่ยนสีอีกครั้ง ถือกระบี่โจมตีไปทางด้านหน้าฟางผิงอย่างรวดเร็ว

แต่เวลานี้ฟางผิงกลับกำกระบองแน่นไม่ปล่อย วางส้นเท้าแนบกับพื้น

พื้นที่ถูกเหยียบปรากฏเป็นหลุมลึก ก่อนจะอาศัยแรงทำให้อวี๋ซั่งหวาเป็นฝ่ายล่าถอยไป

ดาบยาวที่โจมตีจางจื่อเวยอยู่ด้านหน้า เปลี่ยนทิศทางในฉับพลัน กวาดไปที่แขนซ้ายของอวี๋ซั่งหวา

อวี๋ซั่งหวาคำรามเบาๆ ออกแรงแขนทั้งสองข้าง กระบองสั้นสั่นสะเทือนจนมือซ้ายของฟางผิงหลั่งเลือดออกมา แต่ฟางผิงกลับไม่สนใจแม้แต่น้อย

เขาก้าวเท้าหลบจางจื่อเวยอีกครั้ง ครู่ต่อมาดาบยาวก็พุ่งเข้าที่แขนซ้ายของอวี๋ซั่งหวาอย่างรวดเร็ว!

จู่ๆ อวี๋ซั่งหวากลับเผยสีหน้าดูแคลน กล้ามเนื้อแขนซ้ายขยายใหญ่ขึ้นมา

พอดาบยาวตบเข้ามา จึงเกิดเสียง ‘เคร้ง’ ดังก้อง

“อ่อนหัด!”

อวี๋ซั่งหวาแค้นเสียงพูดสองพยางค์นี้ออกมา

ตำแหน่งอันดับสามของขั้นสองของเขา ไม่ใช่ได้มาฟรีๆ ฟางผิงคิดว่าเขาเป็นพ่อพระหรือไง

ตอนนี้มือซ้ายของฟางผิงได้รับบาดเจ็บ หากบาดเจ็บหนัก ความตั้งใจเขาคงเป็นอันล้มเหลวไปด้วย อวี๋ซั่งหวานึกไม่ออกว่าเขายังมีทางพลิกฟื้นอะไรได้อีก

จางจื่อเวยที่ถูกบีบให้ล่าถอยก่อนหน้านี้ ไล่ตามมาอย่างรวดเร็ว ปลายกระบี่พุ่งเข้าหาหน้าอกของฟางผิง

เวลานี้มือซ้ายของฟางผิงยังงัดข้อกับอวี๋ซั่งหวา มือขวาถือดาบ เห็นว่าไม่อาจโต้กลับได้

อวี๋ซั่งหวาจึงเพิ่มแรงในมือขึ้นมาอีกครั้ง กดตัวฟางผิงให้ค้างอยู่กับที่

พอเขาถอย แรงถ่ายโอนออกไป อวี๋ซั่งหวาก็จะสามารถดึงกระบองออกมา ฟาดไปที่ส่วนเอวของเขา!

ไม่ถอย งั้นกระบี่ของจางจื่อเวยต้องแทงทะลุอกเขาแน่!

ตกสู่สถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกอย่างแท้จริง!

พวกเฉินอวิ๋นซีมองอยู่ด้านข้างอย่างกังวล ตอนนี้ฟางผิงมีปัญหาแล้ว

ดูจากความต้องการของทั้งสองคนแล้ว เห็นได้ชัดว่าไม่มีความคิดออมมือ แม้จะไม่ทำให้ฟางผิงบาดเจ็บสาหัส แต่เขาคงไม่อาจบาดเจ็บเล็กน้อยอยู่ดี

ทุกคนกลับไม่สังเกตเห็นว่า จางจื่อเวยที่ถือกระบี่เข้ามาประชิดตัว ใบหน้าเปลี่ยนสีแล้วเปลี่ยนสีอีก!

ฟางผิงไม่ได้สนใจเธอ!

ช่วงเวลาที่เธอถือกระบี่พุ่งเข้ามา ฟางผิงกลับเปิดช่องว่างให้อย่างใจกว้าง

ดาบยาวที่ตบอวี๋ซั่งหวาไม่สำเร็จก่อนหน้านั้น จู่ๆ ก็เพิ่มความเร็วอีกครั้ง บนตัวดาบมีแสงสีแดงประกายอย่างเลือนราง!

ตอนนี้อวี๋ซั่งหวากำลังวัดพลังกับฟางผิง แรงทั้งหมดทุ่มไปอยู่ที่กระบองสั้น

ในขณะเดียวกับที่จางจื่อเวยแทงกระบี่ ดาบยาวของฟางผิงก็ปรากฏขึ้นที่เอวของอวี๋ซั่งหวาราวกับภาพลวงตา