ตอนที่ 209-2 เป้าหมายของการฝึก (2)

ตอนที่ 209 เป้าหมายของการฝึก (2)

อาจารย์ของปักกิ่งเอ่ยว่า “อันที่จริงเหตุผลหลักเป็นเพราะประเมินอีกฝ่ายต่ำไป คิดว่าผู้ฝึกยุทธ์นอกรีตคงไม่เท่าไหร่ รวมถึงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามสี่คนที่ลอบจู่โจมก่อนหน้านี้ด้วย ยิ่งสร้างความคิดแบบนี้ให้กับทุกคน หากผู้ฝึกยุทธ์นอกรีตไม่หนีตาย ก็คงตั้งการป้องกันอย่างเข้มงวดรอพวกเขาเข้ามา นักศึกษาศิลปะการต่อสู้กว่าสามร้อยคน เคลื่อนไหวพร้อมกัน ในความคิดของพวกเขาไม่ใช่ไม่รู้ว่าควรจะสำรวจเส้นทางสักหน่อย แต่อาจจะคิดว่าไม่มีความจำเป็น…”

ถังเฟิงเคาะโต๊ะเบาๆ ครุ่นคิดว่า “ครั้งนี้นับเป็นบทเรียนอย่างหนึ่ง ครั้งหน้าฉันคิดว่าคงไม่ทำพลาดซ้ำสองแล้ว กลับไปต้องเพิ่มบทลงโทษให้ทุกคนสักหน่อย ไม่ถึงคะแนนพื้นฐาน นั่นหมายความว่าความสามารถไม่เพียงพอ ความสามารถไม่พอ ทั้งยังไม่มีข้อดีอย่างอื่นอีก คงต้องรั้งตัวพวกเขาไว้สักพัก!”

แม้ด้านอื่นๆ จะมีปัญหา แต่หากมีความสามารถ ฆ่าศัตรูจำนวนหนึ่งก็เพียงพอให้ตัวเองเติมเต็มคะแนนพื้นฐานแล้ว

มีความสามารถที่เพียงพอถือเป็นทักษะที่จำเป็นต่อการอยู่รอดเช่นกัน

แต่คนที่ฝีมือไม่แข็งแกร่งพอ ทั้งยังไม่มีความระมัดระวัง คนประเภทนี้มักตายไวที่สุด

“อืม”

—

พวกอาจารย์นั้นเห็นพ้องต้องกัน ส่วนพวกฟางผิงใกล้มาถึงหมู่บ้านสือผานแล้ว

เพราะถูกแยกเป็นพื้นที่สงคราม ตอนนี้หมู่บ้านใกล้ๆ จึงถูกอพยพออกไปแล้ว ตลอดทางนึกไม่ถึงว่าจะไม่เจอคนเป็นเลยสักคน

“ครั้งนี้ราคาที่จ่ายออกไปไม่น้อยเลย…”

ฟางผิงถอนหายใจ เพื่อฝึกทหารของหนานเจียง ต้องจ่ายค่าตอบแทนออกไปเยอะจริงๆ

แค่อพยพคนมากมายขนาดนี้ ก็ไม่ใช่ความยากทั่วไปแล้ว

ทั้งรอบๆ หนานเจียงไม่มีพื้นที่ติดทะเล แจ้งกับภายนอกว่าจะฝึกทหารชั่วคราว ก็ได้รับคำวิจารณ์ไม่น้อยเลยทีเดียว

“พวกนายว่าคนจากลัทธินอกรีตคนอื่นๆ อยู่ที่ไหนกัน?”

ฟางผิงถามออกมา ครั้งนี้ไม่ได้มีแต่นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยอย่างพวกเขาที่เข้าร่วมการฝึก ยังมีหน่วยทหารด้วยเช่นกัน ฐานที่มั่นคงไม่ได้มีแต่หมู่บ้านเผิงสือ

อวี๋ซั่งหวาครุ่นคิดพักหนึ่ง “คงจะอยู่ละแวกนี้เหมือนกัน หนานเจียงคงไม่แยกพื้นที่ฝึกทหารออกมาเยอะเกินไปหรอก แบบนั้นจะเป็นปัญหามาก ตอนนี้พวกเราอยู่ในพื้นที่ชนบททางเหนือของชางหนาน หากเป็นไปตามที่คาด ผู้ฝึกยุทธ์นอกรีตคงจะถูกไล่มาอยู่แถบนี้ทั้งหมด พวกเราไล่ตามเส้นทางอื่นไป บางทีอาจจะเจอฐานที่มั่นอีกแห่งก็ได้”

ฟางผิงแววตาวูบไหวเล็กน้อย “พวกนายว่าพวกเราทำภารกิจตัวเองสำเร็จแล้ว ไปช่วยกวาดรังที่อื่น จะได้ผลประโยชน์เยอะกว่านี้หรือเปล่า?”

ทุกคนขมวดคิ้ว ฟางผิงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “รอพวกเราทำภารกิจทางนี้สำเร็จค่อยว่ากัน ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามนั้นว่างไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว ไปเข้าร่วมได้สินสงครามกลับมาเล็กน้อยถือเป็นเรื่องดีเหมือนกัน”

เดินอยู่ครึ่งค่อนวัน หมู่บ้านก็ปรากฏให้เห็นอยู่เบื้องหน้า

พวกฟางผิงเพิ่งมาถึงก็ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นทันที!

ในตอนที่พวกฟางผิงห่างจากหมู่บ้านผานสือไม่ถึงห้าร้อยเมตร จู่ๆ ก็มีหินก้อนใหญ่จำนวนมากร่วงลงมาจากฟ้า!

ทุกคนเคยเห็นฉากแบบนี้มาก่อนที่ไหนกัน พากันตกตะลึงไปอยู่บ้าง ครู่ต่อมาค่อยมีคนตะโกนว่า “ถอย!”

พวกเขาทยอยถอยไปข้างหลัง กู้สยงเอ่ยเสียงดัง “ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามคุ้มกันการอพยพ!”

ตอนแรกพวกฟางผิงชะงักไปเช่นกัน ตอนนี้ได้ยินคำพูดของกู้สยง ฟางผิงจึงแตะเท้ากลางอากาศ เหวี่ยงดาบเข้าหากลุ่มหินที่ลอยหาผู้คน

‘ปัง’ หินขนาดใหญ่แตกกระจายไปตามการป้องกัน

ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสามคนอื่น บางคนใช้อาวุธ บางคนใช้หมัดและเท้าโจมตีสกัดออกไป

คนอื่นๆ ต่างถอยหลบไปข้างหลัง ไม่นานก็ออกห่างจากระยะการโจมตี

พวกฟางผิงรีบถอยหลบเช่นกัน แม้ดาบจะใช้การกับหินได้ดี แต่สิ้นเปลืองปราณอย่างมาก ทุกคนไม่คิดจะผลาญปราณอย่างส่งเดช

ทางนี้เพิ่งจะถอย ในฝูงชนจู่ๆ ก็มีเสียงคนร้องขึ้นมา

ก่อนจะมีคนตะโกนอย่างโมโห “มีคนอยู่ใต้ดิน!”

“แยกย้ายกันออกไป ฆ่าพวกเขา!”

ฟางผิงตะโกนอย่างเกรี้ยวกราด ก้าวเท้ากระโดดขึ้น เหวี่ยงดาบสังหารผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่งที่เพิ่งทะลุจากใต้ดินขึ้นมา

“ลงมือกันให้หมด!”

สถานการณ์โกลาหลวุ่นวายอยู่บ้าง พวกผู้ฝึกยุทธ์ต่างเริ่มโจมตีกลับ

—

ห้านาทีต่อมา สถานการณ์เริ่มสงบลง

มีคนเอ่ยอย่างท้อแท้ว่า “ตายไปสามคน…”

ผู้ฝึกยุทธ์นอกรีตวางแผนไว้ตั้งนานแล้ว ขุดหลุมแถวๆ นี้ไว้ไม่น้อย ซ่อนตัวคนเกือบยี่สิบคน

ตอนแรกใช้หินก้อนใหญ่โจมตี ในขณะที่ทุกคนอยู่ในอาการสับสนวุ่นวายไม่ทันระวังตัว แม้จำนวนคนจะมากกว่าอีกฝ่ายถึงสิบเท่า ท้ายที่สุดยังมีคนตายไปสามคน

“ให้ตายเถอะ!”

ฟางผิงรู้สึกหดหู่อยู่ไม่น้อย ฝีมือทุกคนไม่ได้อ่อนด้อย หากปะทะกันซึ่งๆ หน้า ผู้ฝึกยุทธ์นอกรีตเข้ามาพร้อมกัน อาจจะไม่ทำให้เกิดความสูญเสียเสมอไป

แต่ตอนนี้เพิ่งจะมาถึงกลับตายไปแล้วสามคน บาดเจ็บอีกหลายคน